برند (Brand)

برند ترکیبی از ویژگی های ملموس و ناملوس است که بوسیله نام و علامت تجاری بصورت سمبلیک نشان داده می شود. برند اگر بدرستی مدیریت شود موجب ایجاد ارزش و نیز تاثیر گذاری شرکت بر مشتریان می شود.

ارزش از دیدگاه های مختلف دارای معانی متفاوتی است. از دیدگاه بازاریابی یا دیدگاه مشتری، ارزش به معنای تعهد شرکت به تحقق تجربیات مشتریان است. به این معنا که اگر مشتری انتظار دارد کالا یا خدمتی را با مشخصات خاصی دریافت کند، ارائه محصول مطابق با انتظارات مشتری، بیانگر ارزش از دیدگاه وی می باشد.

ارزش از دیدگاه سازمان ها به معنای اطمینان از کسب درآمد و سود در آینده است. از دیدگاه حقوقی یا قانونی این بخش از دارایی های شرکت قابل جداسازی از کل دارایی های شرکت و قیمت گذاری جداگانه است.(قوانین بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکا)

ارزش برند برای شرکتها از طریق وفاداری و ایجاد ترجیحات خرید برای مشتریان شکل می گیرد. یعنی برندهای قوی می توانند مشتریان وفادار داشته باشند و در ترجیحات خرید مشتریان قرار گیرند.

برندها موجب ساده سازی فرایند تصمیم گیری برای مشتریان می شوند. چرا که برندهای قوی نشانگر کیفیت متمایز محصول نسبت به رقبایش است.

هویت برند (Brand Identity)

تشریح و توصیف برند، هویت برند نامیده می‌شود. هویت برند شامل نام و ویژگی‌های دیداری برند (مانند لوگو، رنگ، فونت و غیره) می‌باشد. در هویت برند مشخص می‌شود که مشتریان باید نسبت به برند چه احساسی داشته باشند. بر این اساس هویت برند ابزاری برای شناخت مشتریان و نمایش وجه تمایز برند است. هویت برند نشان دهنده تداعی های برند بوده و نشان دهنده تمایلات شرکت برای شکل گیری هویت خود در ذهن مشتریان است.

هویت برند توسط مدیران شرکت تهیه و تدوین می شود. در حالیکه تصویر برند (Brand Image) نشان دهنده ادراک برند از سوی مشتریان است. هدف مدیریت برند نیز یکسان سازی هویت با تصویر برند است.