گلایه‌های الهام از قانون مربوط به دو شغله‌ها

غلامحسین الهام، سخنگوی سابق دولت که وزارت دادگستری را هم همزمان در اختیار داشت و به مرد چند شغله دولت احمدی‌نژاد مشهور شده بود‌، اما در حال حاضر در ترکیب کابینه احمدی‌نژاد قرار ندارد، طی گفت و گویی گلایه‌آمیز با سایت برنا گفت‌: هنوز فکر نمی‌کنم بی کار شده باشم که بخواهد دلم برای کار تنگ شود. دلم برای آقای احمدی‌نژاد و کارهم تنگ می‌شود، اما کار نباید لزوما در دولت باشد‌. الهام درباره افراد چند شغله گفت‌: مگر هنوز چنین مشکلی هست. بعد از رفتن من که دیگر مشکلی نمانده است. بحث دقیقی است اما آنچه که یکباره تبدیل به یک فضای عمومی‌می‌شود، معمولا مصرف سیاسی داشته است. سال ۷۳ مشکلی بین دو طیف در دانشگاه تهران پیش آمد، آقای عمید رییس دانشکده حقوق شده بود و در عین حال نماینده مجلس بود، مهندس سیفیان هم رییس دانشکده هنرهای زیبا بود و نماینده مجلس هم بود، سال‌های سال بود که آقای سیفیان رییس دانشکده هنر بود، وقتی آقای عمید آمد نمی‌خواستند رییس دانشکده حقوق شود، در مجلس قانون گذاشتند و گفتند رییس دانشکده نمی‌تواند نماینده مجلس شود و هر دو نماینده را مجبور به استعفا کردند، هم مهندس سیفیان و هم آقای عمید و بعد که این دو نفر رفتند دیگر مساله حل شد. یعنی شأن نزول این قانون آقای عمید بود، شأن نزول قانون شورای نگهبان هم من بودم و این مساله قبلا هم وجود داشته و بعد از این هم خواهد بود. باید این مسئله را از قالب سیاسی بیرون بیاورند و دیگر این که شغل را با بعضی اقتضائات کاری نباید مخلوط کرد. قطعا برخورد با چند شغله‌ها مفید است، به شرطی که این اقدام را ازحاشیه‌های جناحی و سیاسی دور کنیم. وی در پاسخ به این سوال که چرا هیچ وقت درباره حرف‌های جنجالی همسرتان صحبت نمی‌کنید؟ گفت‌: چرا باید صحبت کنم؟! ببینید، راجع به محتوای صحبت‌هایش به حسب اقتضا حرف زده ام، یعنی اگر شما نقطه نظر من را درباره حرف‌های او بپرسید، به صراحت خواهم گفت. اما جریانی می‌خواهد یک جوری القا کند که زن حق ندارد بدون اجازه شوهرش فکر کند، من این حرف را قبول ندارم. حالا بدون اجازه شوهر باشد، یا برادر یا پدر. فکر کردن دستور پذیر نیست و معنای واقعی استقلال و هویت مستقل انسان در اندیشه و فکر کردن اوست. ما در فکر کردن متولی نداریم که کسی ولی دیگری باشد و این درست نیست. در این سیستم دو چیز را خواستند القا کنند، یکی این که استقلال فکری خانم رجبی را مخدوش کنند، در حالی که او عامل مستقلی است و در فکر کردن اجیر و مزدور کسی نیست. با کسی هم تعارف و رودربایستی ندارد. صریح و مستقل عمل می‌کند. دوم این که خواستند القا کنند که به هر حال این حرف‌ها منسوب به دولت است و با این فشار پنهان، آزادی نقد و گفتار را از یک نفر بگیرند. آن‌ها این هدف را دنبال می‌کردند. همیشه می‌گفتند خانم سخنگو، اخیرا می‌گویند شوهر خانم رجبی؛ به هر حال این‌ها برای این است که آزادی که آن‌ها از آن دم می‌زنند، هر موقع مخالف حوزه فکری آن‌ها باشد هیچ پایه ای ندارد و حرف بی‌ربط می‌زنند.