انتقاد خبرگزاری دولت از سخنان هاشمی در مشهد
ایرنا خبرگزاری رسمی دولت با انتقاد از سخنان هاشمی رفسنجانی در جمع دانشجویان در مشهد نوشت: آقای هاشمی رفسنجانی که اخیرا – و به حق – بر ضرورت وحدت نیروها و کنار گذاشتن اختلافات تاکید دارد، اما در سخنان مشهد خود اظهار کرد:
ایرنا خبرگزاری رسمی دولت با انتقاد از سخنان هاشمی رفسنجانی در جمع دانشجویان در مشهد نوشت: آقای هاشمی رفسنجانی که اخیرا - و به حق - بر ضرورت وحدت نیروها و کنار گذاشتن اختلافات تاکید دارد، اما در سخنان مشهد خود اظهار کرد: حکومت، بسیج و سپاه دارد و این طرفیها هم استاد، دانشجو، نخبه، کارگر و مدیر دارند ! فارغ از اینکه اصولا اوباش جلوه دادن نخبگان و مدیران کشور و مخالف خواندن آنها با بسیج و سپاه یک توهین به اقشار فرهیخته و زحمتکش جامعه است، اما پرسش اصلی این است که آیا وی با این روش و با القای این چند دستگیها دنبال ایجاد وحدت است ؟ تلاش برای دامن زدن به تقسیم «حکومت» و «این طرفیها» چه نسبتی با دلسوزی برای وحدت دارد؟
ایرنا میافزاید: او همچنین در جایی از از سخنرانی خود گفت از اینکه دولت و مبلغان حرفهایی میزنند و همه را به پای رهبری میگذارند، خیلی غصه میخورد و از سوی دیگر همچون موارد قبلی سعی میکند از روابط و سوابق دوستی خود با رهبری مایه بگذارد، حال آنکه رهبر انقلاب در نماز جمعه پس از انتخابات آخرین وضعیت را در این خصوص برای مردم ایران تبیین فرمودند. آقای هاشمی در این سخنرانی یک بار گفت جامعهای که ۳ الی ۴ میلیون دانشجو دارد، نمیتواند با فریب اداره شود، اما آنگاه که میخواهد پسرش - مهدی - را از اتهام رشوه خواری در پرونده استات اویل مبرا بداند، میگوید: «در آن ماجرا که برخی از دانشجویان شلوغ بازی کردند و قضیه به مجلس کشانده شد...»سوال این است که بالاخره دانشجویان اهل فهم و درک مسائل هستند یا عدهای شلوغ کار و دردسر ساز؟ خبرگزاری دولت مینویسد: نکات دیگری نیز در این سخنان آقای هاشمی رفسنجانی وجود دارد که نمیتوان رابطه آنها را با دلسوزی برای نظام درک کرد نظیر اینکه ایشان راهحل پیشنهادی خود برای آرام کردن آنچه را که وی معترضین میخواند، «قانون» دانست و...ناگفته پیداست که تدبیر نظام در شرایط کنونی تحمل کجرویها و کج فهمیها و قدر ناشناسیهای خواص غافل و لجباز است که بدون داشتن اهداف دشمنانه، اما بر خودمحوری و حرف ناشنوی از نظام اصرار دارند. اگر چه معنای ادامه این مسیر از دست دادن مهلت و فرصتی است که مردم و رهبری به این عده دادهاند، اما «تدبیر» همیشه به معنای «تحمل» نیست.