انتقادی به بهانه ۱۰سالگی

سیدامیرسیاح تهیه‌کننده برنامه تلویزیونی «پایش»

تهیه‌کننده برنامه تلویزیونی «پایش» و مدیر گروه مطالعات محیط کسب‌وکار در مرکز پژوهش‌های مجلس اشاره: نیمه شب جمعه گذشته، برادر عزیزم آقای میثم‌هاشم‌خانی روی چت پرسید در ویژه‌نامه دهمین سالگرد «دنیای اقتصاد» چیزی می‌نویسی؟ پاسخ دادم باعث افتخار است، فقط آیا نوشته من می‌تواند حاوی نقد هم باشد؟ استقبال کرد. در میانه دهه ۱۳۷۰ و زمانی که تقریبا همه روزنامه‌نگاران از کیهان یا اطلاعات برخاسته بودند، دو روزنامه سنت‌شکن ولی از دو طیف فکری متفاوت «فردا» و «جامعه» ظهور کردند و نسلی از روزنامه‌نگاران تحصیلکرده، با مطالعه و تاثیرگذار را تحویل جامعه مطبوعات ایران دادند. یکی از بهترین منابع انسانی و خروجی‌های روزنامه فردا، آقای علی میرزاخانی بود که از دانشگاه امام صادق(ع) مستقیما به فردا آمد و بعدا در تولد و رشد ماهنامه «اقتصادایران» و روزنامه «دنیای اقتصاد» نقشی برجسته ایفا کرد. بزرگ‌ترین کاری که «دنیای اقتصاد» انجام داده، موفقیت در اداره یک بنگاه مطبوعاتی در یک حوزه تخصصی است. موفقیتی که آنقدر درخشان است که می‌توانیم به حرمت آن، حرف و حدیث‌های پشت سر ارتباطات و حمایت‌های مالی از «دنیای اقتصاد» را نشنیده بگیریم. بالاخره در کشور ما پشت سر کدام موفقیتی حرف و حدیث وجود ندارد؟! علاوه بر موفقیت، صفات متمایزکننده‌ای که «دنیای اقتصاد» را قابل احترام می‌سازد، «تولید محتوا»، «ترجمه‌های متون جدید و عالی»، «وزانت» و «میانه‌روی» است. البته تا جایی که به خاطر دارم، «دنیای اقتصاد» در طول این ۱۰ سال، چند مرحله با افراط و تفریط، از مشی میانه‌روی خود عدول کرده است: یکی افراط در حمله به طرح قانونی حذف ماده۳ قانون برنامه چهارم در پاییز سال۸۳ و دیگری تفریط در نقد سیاست‌های اقتصادی عجیب و غریب ماه‌های اخیر دولت. سکوت نسبی «دنیای اقتصاد» درباره هدر دادن میلیاردها دلار در جریان شکاف رانتی میان ارز ۱۲۲۶ تومانی و ارز آزاد در ماه‌های منتهی به ۱۰سالگی «دنیای اقتصاد» و سکوت نسبی درباره بخشنامه‌های غافلگیرکننده و مشکوک اخیر در حوزه تجارت خارجی که هر یک موجد میلیاردها تومان رانت اطلاعاتی هستند، زیبنده «دنیای اقتصاد» نبود. از پرتیراژترین و ذی‌نفوذترین روزنامه اقتصادی کشور انتظار می‌رفت سال‌های گذشته در فصول بودجه، به کمک اقتصاددانان مجلس می‌شتافت و درباره عواقب بودجه‌های بیش از حد انبساطی روشنگری موثرتری می‌کرد. حداقل اکنون که این دولت به ماه‌های پایانی رسیده، از «دنیای اقتصاد» انتظار می‌رود مماشات را کنار بگذارد و با شجاعت بیشتری درباره سیاست‌های اقتصادی ناهنجار روشنگری کند. اکنون، در آستانه دهمین سال تاسیس «دنیای اقتصاد»، به همکاران سخت‌کوش این رسانه صمیمانه خسته نباشید عرض و به آنها یادآوری می‌کنم «لیبرالیسم اقتصادی» آنقدر هم که نشان می‌دهند، مقدس نیست.