«دنیای اقتصاد» در ترازوی ارزیابی

دکتر فرهاد نیلی

رییس‌ پژوهشکده پولی و بانکی

روزنامه دنیای اقتصاد موفق شده است طی بیش از ۲۸۰۰ روز انتشار، سطح انتظار مخاطب خود را بالا ببرد؛ حساسیت جامعه را نسبت به اخبار و اطلاعات مالی و اقتصادی برانگیزد؛ تاثیر متقابل رخدادهای اقتصادی و سیاسی را برجسته کند؛ پتانسیل گردهمایی مجازی و هم افق کردن شبکه وسیعی از نخبگان اقتصادی و مالی کشور را ایجاد کرده و خمیرمایه رویکرد حرفه‌ای ولی غیر فنی به اقتصاد را در جامعه بپروراند. به علاوه، دنیای اقتصاد با تردستی مطالب خشک و گاه بی‌روح اقتصاد را به زبان مخاطب غیرحرفه‌ای ترجمه کرده و مصادیق متعدد و متنوع قانونمندی‌های اقتصاد در فضای مناسبات روزمره بین دولت، بنگاه‌های تولیدی، بانک‌ها و خانوارها را واکاوی می‌کند. بابت کسب این جایگاه ارزشمند به مدیرمسوول، سردبیر و تحریریه پرکار روزنامه صمیمانه تبریک می‌گویم.

مخاطبان بالقوه روزنامه را باید در میان کارشناسان، مدیران میانی و ارشد دستگاه‌های اجرایی، بانک‌ها و بنگاه‌های بزرگ و متوسط اقتصادی از یکسو و دانشجویان و اساتید دانشگاهی در رشته‌های مرتبط با اقتصاد و مالیه جست‌وجو کرد. اینجانب اطلاع ندارم که ضریب نفوذ روزنامه در میان گروه‌های فوق به چه میزان است، ولی صرف‌نظر از اقبال کمی هریک از گروه‌های فوق، بازخورد سمت و سوی روزنامه در بین ایشان باید جالب توجه باشد. واقعیت آن است که دنیای اقتصاد فاز ایجاد جایگاه در بازار را با موفقیت طی کرده ولی به نظر می‌رسد از سرمایه‌گذاری درخور برای ایجاد یک پشتوانه فکری غفلت کرده است. بنابراین معمولا روزنامه در تشخیص موقعیت، انتخاب تیتر و جلب توجه قوی عمل می‌کند و نقش موثری در جریان‌سازی دارد ولی در عمق بخشی و ارائه تحلیل عقب می‌ماند. بنابراین تیترها جذاب، ولی تحلیل‌ها کم‌عمق و حتی بعضا بیات و تکراری‌اند. از این رو برای کسی که روزنامه را به طور جدی و مستمر دنبال می‌کند، محتوای بخش قابل ملاحظه‌‌ای از مطالب بر اساس تیتر از پیش قابل حدس است. صرف‌نظر از آن که قضاوت کنم روزنامه برای پشتیبانی فکری تحریریه کار جدی‌ای انجام نداده یا سرمایه‌گذاری انجام شده برای ایجاد اتاق فکر مجازی روزنامه هنوز به بار ننشسته است، نتیجه این شده است که برای من اقتصاد خوانده غیر سیاسی‌ای که هرروز قبل از شروع به کار دنیای اقتصاد را ورق می‌زنم، همواره حلاوت صفحات ۱، ۲ و ۸ که مطالب سیاسی را پوشش می‌دهند به مراتب بیش از صفحات اقتصادی روزنامه است. البته یک اشکال هم، جاذبه پایین‌تر صفحات اقتصادی است. بگذارید در این باره مشخص‌تر و با تکیه بر مصادیق حرف بزنم. صفحه ۵ تقریبا در انحصار اتاق بازرگانی و تکرار گلایه‌های مدیران آن از سیستم بانکی و دولت است. اینجانب به ندرت یک گزارش میدانی قوی از وضعیت بخش‌های تولیدی در صفحات ۳و ۵ دیده‌ام. بار تحلیلی مطالب مربوط به اقتصاد مسکن در صفحه ۷ اندک است. مشکل بزرگ صفحات بیمه و بانک، نرخ پایین مطالب تولیدی در این دو صفحه و اتکای زیاد آن به مطالب منتشره در سایر نشریات است. پیشنهاد اینجانب در خصوص صفحات ۱۲و ۱۳پایبندی به سقف مشخصی از انتشار مطالب دست دوم و سرمایه‌گذاری برای تولید مطالب دست اول است. در صفحات مربوط به اندیشه اقتصاد اگر روزنامه خود را به یک منبع تغذیه قوی وصل نکند، در تولید روزانه مطالب خواندنی در این دو صفحه دچار مشکل خواهد شد.در یک کلام به نظر می‌رسد روزنامه در جلب نگاه مخاطب به اقتصاد موفقیت قابل تقدیری کسب کرده است؛ ولی هنوز فکر او را چندان درگیر نکرده است.