اجماع استادان بر تجربه اندوزی

بیل راجرز

استادان ما (هنری مینتزبرگ و پل دانوس) در دور اول بحث در برخی موارد اساسی، اجماع داشتند. به طور مثال، هر دو اهمیت تجربه ناشی از کار کردن را می‌پذیرند. اما موضع آقای مینتزبرگ، این است که شرکت‌ها به مدرک MBA به عنوان جانشینی برای تجربه می‌نگرند. در نتیجه آنها به روند تحصیل در مدارس بازرگانی، قبل از فراگیری درس‌های مدیریت در جهان واقعی، سرعت می‌بخشند که هم برای شرکت‌ها و هم برای اقتصاد گزنده است.

اعتقاد بنیادی آقای دانوس به بازار حوزه دیگری است که آنها با هم مخالف هستند. او بر این باور است که شرکت‌ها در نهایت به اقدام به شیوه‌ای منطقی گرایش پیدا خواهند کرد. بنابراین، این واقعیت که شرکت‌ها مشتاقانه فارغ‌التحصیلان MBA را استخدام می‌کنند، اثبات ارزش آنها است. در عین حال، آقای مینتزبرگ نسبت به بازار دیدگاهی متعادل‌تری دارد، آنجا که به شکست پرداخت وام بر اساس دریافت وثیقه‌های

درجه دو، پاداش به مدیران عامل و محیط زیست اشاره می‌کند.

آقای مینتزبرگ می‌پذیرد که دوره‌های آموزشی MBA به تنهایی مسوول پریشانی اقتصادی کنونی نیست. هر چند، او اظهار می‌کند بسیاری از چیزهایی که در دوره MBA تدریس می‌شوند، مشکلات اجتماعی و اقتصادی را نهادینه می‌کنند. آقای دانوس بر این باور است که این موضوع دیدگاهی قدیمی درباره MBA است. او می‌گوید که طی چند سال گذشته برنامه‌ها گام‌های بلندی را در مسیر پیشبرد ِ مسوولیت صنفی و تدریس رهبری برداشته‌اند.

آقای دانوس در حالی که می‌پذیرد این دوره تحصیلی بی‌نقص نیست، ادعا می‌کند که آقای مینتزبرگ هیچ جایگزین واقعی برای MBA معرفی نکرده است. این موضوع احتمالا در دور بعدی بحث مورد توجه بیشتر طرفین قرار گیرد.

افزون بر مقاله آقای استیوز، ممکن است ما نیز بحث کنیم که آیا MBA به اقتصاد‌های نوظهور در جریان توسعه آنها کمک خواهد کرد یا مانع آنها خواهد شد.

به ویژه اینکه این دوره آموزشی در حال گسترش در کشورهای فقیرتر است. با این حال، ما توانایی بررسی ادعای آقای مینتزبرگ- آقای دانوس آن را رد کرد- مبنی بر اینکه دارندگان این مدرک شبکه فارغ‌التحصیلان قدیمی را شکل داده‌اند و با استفاده از این شبکه از ورود سایرین به مشاغل سطح بالا ممانعت می‌کند، را داریم و می‌توانیم به این موضوع فکر کنیم.