تراژدی تیم ایران، از مربی پروازی تا پرواز فرصت‌ها! - ۵ اسفند ۸۶

ایسنا- «بلاتکلیفی» و «انتظار» دیگر به بخش جدایی‌ناپذیر فوتبال ایران تبدیل شده است و پس از آن که التهاب ناشی از تعلیق و سپس انتخابات فدراسیون فوتبال فروکش کرد، اکنون ماجرای انتخاب سرمربی تیم ایران و وضعیت این تیم در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی رنگ تراژدی به خود می‌گیرد. در روز هفدهم دی ماه زمانی که تیم‌های استرالیا، کره‌جنوبی و ژاپن رقابت‌های نخست مرحله مقدماتی جام جهانی را با گلباران دروازه حریفان آغاز کردند، تیم ایران در ورزشگاه آزادی برابر سوریه متوقف شد و یک روز بعد «خاویر کلمنته» گزینه بزرگ سرمربی‌گری تیم ملی به کشورش بازگشت تا حضورش در ایران منتفی شود و اکنون رویای چند دهه اخیر فوتبال ایران، یعنی صعود به جام جهانی بار دیگر به مخاطره افتاده است.

بی‌تردید مهمترین مساله فوتبال ایران نامشخص ماندن وضعیت سرمربی تیم ملی است. در حال حاضر علاوه بر تمامی علامت‌های سوالی که پیرامون ناکام ماندن پروژه حضور کلمنته در تیم ایران وجود دارد، بزرگترین سوال سرانجام تیم ملی فوتبال در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ است؛ آن هم در شرایطی که هنوز سرمربی این تیم انتخاب نشده است.

«رسول کربکندی» سرمربی تیم شهرداری بندرعباس صحبت‌هایش را با اشاره به بلاتکلیفی‌های اخیر فوتبال ملی ایران آغاز کرده و می‌گوید: «در فوتبال ما اتفاقاتی می‌افتد که به هیچ عنوان نفعی در آن نیست، فوتبال ما عادت کرده است که پس از هر شکست با مربی خارجی به گزینه‌های ایرانی روی آورده یا با هر بار شکست ایرانی‌ها به مربیان خارجی توجه داشته است، پس از جام جهانی نیز زمانی که سازمان تربیت بدنی سنگ مربی ایرانی را به سینه می‌زد من در نشست

هم اندیشی به «علی‌آبادی» گفتم که اگر با مربی ایرانی در جام ملت‌ها نتیجه نگیرید بار دیگر او را تغییر می‌دهید که در آن زمان کسی به این حرف‌ها گوش نکرد. پس از آن نیز قلعه‌نویی را در شرایطی برکنار کردند که نه انتخاب و نه برکناری او اصولی نبود. وی در ادامه با ابراز نگرانی نسبت به وضعیت تیم ملی ایران ادامه داد: «تا زمانی که برای فوتبال برنامه‌ریزی اصولی صورت نگیرد این دل مشغولی‌ها ادامه خواهد داشت و این‌گونه با احساسات مردم بازی می‌شود، در حال حاضر سقف آرزوهای فوتبال ایران را رسیدن به جام جهانی تعریف کرده‌ایم که به آنجا برویم و با سه شکست بازگردیم، من این تجربه را در سه بار همراهی تیم ملی در جام‌های جهانی از نزدیک تجربه کرده‌ام، در هر صورت فوتبال ایران همواره عادت کرده است که با شوک از خواب بیدار شود و همان طور که تعلیق فدراسیون سبب شد که در نهایت به انتخابات و مشخص شدن وضعیت ریاست فدراسیون فوتبال تن دهیم، شاید لازم است که تیم ملی نیز یکبار در مرحله مقدماتی جام جهانی حذف شود تا دیگر حضور در این مرحله را تا این اندازه آسان نگیریم. مرتضی محصص از دیگر کارشناسان فوتبال کشور نیز آستانه خطر تیم ملی را به خوبی احساس کرده و می‌گوید: «دیدار ششم فروردین ماه برابر کویت می‌تواند به راحتی به آخرین شانس ما در مرحله مقدماتی جام جهانی تبدیل شود، چرا که نتیجه نگرفتن در این بازی کارمان را برای صعود بسیار دشوار می‌کند، برای آماده‌شدن در مقابل کویت نیاز داریم که هرچه سریع‌تر ساختار تیمی را به دست آوریم و باید از همین امروز کار را آغاز کنیم؛ چرا که فوتبال ما زمان‌های بسیاری را از دست داده و همچنان نیز از دست می‌دهد، برای تیم ملی فردا نیز از امروز دیرتر است و نباید این زمان‌ها را از دست بدهیم، حتی می‌توانیم از گروه ابراهیم‌زاده، پیروانی، آقاجانیان و بوستانی بخواهیم تا کارشان را آغاز کنند و هرچه سریع‌تر بازیکنان مدنظرشان را به اردو دعوت کنند. اما، بی‌تردید نخستین وظیفه پیش رو تعیین سرمربی تیم ملی است که باید ظرف یکی، دو روز آینده معرفی شود.»

سرگردانی تیم ملی در بعد رهبری اصلی‌ترین دغدغه کارشناسان فوتبال است، اما چگونه در شرایطی که کلمنته به عنوان سرمربی تیم ملی معرفی شد و پس از استقبالی با شکوه به تهران آمد، به مربی پروازی تبدیل شد و مرد محبوب اسپانیایی ناگهان مضموم شده و به کشورش پرواز کرد.

مرتضی محصص در این مورد می‌گوید: کلمنته بیش از فدراسیون مقصر بود و تصور می‌کنم وی از ابتدا در قبول سرمربی‌گری تیم ملی ایران تردید داشت و بی‌تردید در هیچ نقطه از جهان رایج نیست که یک مربی تنها در زمان برگزاری مسابقات در کنار تیم ملی باشد و در سایر زمان‌ها تنها دستیارانش در آن کشور بمانند، در واقع شرایط به گونه‌ای بود که گویا با دستیاران کلمنته قرارداد بسته بودیم. با این حال محصص درباره روشن نبودن بندهای قرارداد این مربی و همچنین اظهارات و رفتارهای صورت گرفته پس از حضور کلمنته در ایران نیز گفت: به نظرم بهتر بود که گروهی از آشنایان به مسایل حقوقی در جریان مذاکره با این مربی حضور پیدا می‌کردند و با در نظر گرفتن تمامی شرایط و جوانب درباره آمدن وی تصمیم‌گیری می‌شد، بی‌تردید تصمیمات و برخوردها با کلمنته در این مدت نشان‌دهنده ضعف‌های فوتبال ما در سازماندهی و ایجاد امکانات بود، شاید اطلاعات صحیحی از واقعیت‌های فوتبال ما به کلمنته داده نشده بود و به همین دلیل بود که این مربی پس از بازدید از امکانات فوتبال ایران از جمله ورزشگاه آزادی و کمپ تیم‌های ملی که شباهت زیادی به کمپ‌های تمرینی و رویایی ژاپن و کره‌جنوبی ندارد ترجیح داد به کشورش بازگردد و از طریق نمابر و تلفنی درخواست‌های جدید را ارائه دهد. تصمیمات احساسی در آوردن مربیان خارجی در سال‌های اخیر به یک اپیدمی در فوتبال ایران تبدیل شده و نام‌هایی چون ایوانکوویچ، سیموئز، آری‌هان، دنیزلی، لورانت، بوناچیچ و در نهایت کلمنته با نیمه کاره گذاشتن فعالیت در ایران، تصمیم به بازگشت و قطع همکاری گرفته‌اند، بی‌تردید این سوال همچنان پابرجاست که چگونه وقتی یک مربی بنابر شهادت مسوولان فدراسیون فوتبال و طرف مذاکره کننده ایرانی تا اندازه‌ای برای همکاری با تیم ملی ایران اشتیاق داشته است که از رییس‌جمهوری و برنامه هسته‌ای کشورمان دفاع کرده و مورد غضب جریان‌های مخالف قرار می‌گیرد ناگهان پس از یک هفته حضور در ایران به کشورش بازمی‌گردد و با ارائه شرایط دور از انتظار این همکاری را عقیم می‌گذارد؟ مرتضی محصص با تاکید بر این که نخستین نیاز تیم ملی در شرایط فعلی انتخاب سرمربی است، گفت: باید هرچه سریع‌تر سرمربی مشخص شود و پس از آن اگر قرار است به بحرین برویم همانند وضعیتی که در دوره قبلی پیش از بازی مقابل اردن داشتیم در اردویی یک هفته‌ای عازم بحرین شویم و از هم اکنون برنامه‌هایمان در این کشور و اینکه می‌خواهیم دیدار تدارکاتی با این تیم داشته باشیم یا نه را مشخص کنیم و با برنامه‌ریزی کامل به کویت برویم. همچنین معتقدم برای این دیدار می‌توانیم روی انگیزه بازیکنان جوان حساب کنیم و شاید بهتر است در این دیدار به بازیکنان جوان داخلی فرصت بیشتری برای حضور در میدان بدهیم.

وی در پایان گفت: اگر قصد داریم مربی داخلی برای تیم ملی انتخاب کنیم باید به وی اطمینان دهیم که در صورت موفقیت تا پایان جام جهانی در کنار تیم ملی خواهد بود، چرا که اگر مربی تیم ملی بار دیگر موقت انتخاب شود طبیعی است که با انگیزه زیادی کار نمی‌کند و بازیکنان نیز اطمینان کافی به وی را نخواهند داشت.