دست اقتصاد در دست سبز طبیعت

خسرو خندان * می‌گویند اقتصاد و محیط زیست با هم یکجا جمع نمی‌شوند؛ می‌گویند محیط‌زیستی‌ها باعث می‌شوند اقتصاد عقب بماند و رشد صنعتی در جامعه محقق نشود یا به تاخیر افتد. می‌گویند مگر کشورهای صنعتی وقتی خواستند صنعتی بشوند این ملاحظات را داشتند که شما این‌قدر به یک تالاب یا جنگلی مثل جنگل ابر گیر می‌دهید که مثلا جاده در این جنگل اگر کشیده شود، محیط زیست جانوری و گیاهی دوپاره می‌شود؟

چند ماه پیش، در گفت‌و‌گویی که با میثم هاشم‌خانی درباره دغدغه‌های محیط‌زیستی‌مان داشتیم، پیشنهاد تهیه پرونده‌ای با موضوع اقتصاد سبز را به ما داد و قرار شد از زاویه‌ای علمی به این مساله‌ بنگریم تا به مخالفان هم نشان دهیم که نه تنها میان اقتصاد و توسعه پایدار و محیط زیست فاصله نیست، بلکه می‌توان با اتکا به تجربه کشورهای دیگر، همبستگی قابل توجهی میان آنها یافت.

بعد از انتشار پرونده اقتصاد سبز، صفحه را پرینت‌های مختلف گرفتم و در پاسخ به کسانی که ما را متهم به سانتی‌مانتالیسم می‌کردند، عرضه کردم. گویی انتشار چنین پرونده‌ای در روزنامه‌ای مانند دنیای اقتصاد که وجهی اقتصادی دارد، به حرف ما هم سندیت می‌داد که آنچه می‌گوییم بر اساس همان منطق اقتصاد و بازار است نه گفته‌هایی تنها از سر طبیعت‌دوستی. بعدها، در ادامه این مبحث، پرونده‌ای هم درباره انرژی‌های نو و پاک در این صفحه منتشر شد.

با این‌همه، هنوز بسیاری از اقشار و مباحث هستند که جای خالی‌شان هنوز در این صفحات دیده می‌شود که امیدواریم در سال پیش رو، متولیان این صفحه این موضوعات مغفول را در دستور کار خود قرار دهند. بحث مرتبط با اقتصاد جوامع بومی و محلی ساکن در مناطق ویژه طبیعی، یکی از این موضوعات است که نگاه درست و منطقی به آن، می‌تواند راهگشای وضع نابسامان این مناطق باشد؛ تجربه‌ای که کشورهای دیگر بسیار به آن پرداخته‌اند و نتایج مثبتی از آن گرفته‌اند.

* دبیر شورای مرکزی موسسه «طنین طبیعت تیرگان»