سوئیس آماده تسهیل گفتوگو میان ایران و آمریکا
«سوئیس آماده است تا هرگونه گفتوگو بین ایران و آمریکا را تسهیل کند» این سخنی است که از سوی اولین سفیر زن در ایران پس از انقلاب ابراز میشود.<br>
«سوئیس آماده است تا هرگونه گفتوگو بین ایران و آمریکا را تسهیل کند» این سخنی است که از سوی اولین سفیر زن در ایران پس از انقلاب ابراز میشود.
خانم «لیویا لئو آگوستی»، سفیر سوئیس در تهران و حافظ منافع آمریکا که اوایل سال جاری میلادی به این سمت منصوب شد نگاه مثبتی به مذاکرات ایران و آمریکا دارد، هر چند او عقیده دارد هرگونه آشتی بین تهران و واشنگتن، «زمانبر» خواهد بود.
وی معتقد است گفتوگو با مسوولان ایرانی بهترین راه برای ایجاد تغییراتی در همه حوزههای مورد نگرانی غرب از جمله مساله حقوق بشر است.
لئو آگوستی در مصاحبهای مکتوب به سوالات خبرگزاری سوئیسی «سوئیس اینفو» پاسخ داده که پایگاه خبری عصر ایران مشروح این مصاحبه را آورده است:
واشنگتن و تهران در طول چند ماه گذشته گامهایی به سمت گفتوگو برداشتهاند. شما پیشرفت روابط را چگونه میبینید؟
دو کشور رویکرد مثبت و محتاطانهای را نسبت به یکدیگر در پیش گرفتهاند. در مراحل اول هر دو طرف در حال تغییر واژگان رسمی خود در قبال یکدیگر هستند و بهعلاوه اجازه میدهند که تماسهای غیررسمی بین آنها برقرار شود.اگرچه ما هنوز شاهد ارسال سیگنالهای مختلف و متناقضی از سوی هر دو طرف هستیم، اما این مساله پس از نزدیک به ۳۰ سال نبود روابط میان دو کشور، طبیعی است. هرگونه آشتی، زمانبر خواهد بود.
گذشته از این واقعیت که برن (سوئیس) حافظ منافع آمریکا در ایران است به نظر شما نقش سوئیس در «دیالوگ» بین دو کشور چگونه است؟
سوئیس در طی حدود ۳۰ سال حافظ منافع آمریکا در ایران بوده است. این نقش حاوی دو جنبه است: یکی ارائه خدمات کنسولی برای شهروندان آمریکایی مقیم ایران و دیگری اطمینان از وجود یک کانال ارتباطی مطمئن بین دو کشور.
این بخشی از وظایف کلاسیک و سنتی سوئیس در ایران است. اگر هردوطرف (ایران آمریکا) تمایل داشته باشند ما آمادهایم تا تسهیلکننده هرگونه گفتوگوی بیشتر بین دو کشور باشیم. با این حال سوئیس تنها در صورتی در این فرآیند سهیم میشود که همه طرفها به آن راضی باشند.
برن پیش از این یک «سند سوئیسی» را به عنوان کمکی به راهحل موضوع هستهای ایران پیشنهاد کرده است. آیا دیپلماسی سوئیس هنوز در این زمینه فعال است؟
سوئیس به طور هماهنگ با همه طرفهای درگیر در پرونده هستهای ایران ایدههایی در مورد راههای کشاندن هر دو طرف (ایران و غرب) به میز مذاکره ارائه کرده است. در این چارچوب ما بسیار خوشحال بودیم که در ماه جولای گذشته میزبان مذاکرات ژنو بودیم و برای اولین بار یک مقام وزارت خارجه آمریکا در این مذاکرات شرکت کرد. طی ماههای گذشته گروه ۱+۵ تلاش کرده است تا رویکرد خود را با سیاست جدید دولت آمریکا در مورد ایران که در شرف شکلگیری است هماهنگ کند.
هر زمان که چارچوب مذاکرات آینده، شفاف تر و روشن تر شود سوئیس میتواند سهمی در این فرآیند ایفا کند البته اگر همه طرفها مایل به آن باشند.
انتخابات ریاستجمهوری ایران در ماه ژوئن برگزار میشود. شما انتظار دارید در صورت پیروزی یک اصلاح طلب چه تغییراتی رخ دهد؟
برخلاف سایرکشورها رییسجمهور تصمیمات نهایی را نمیگیرد. دستورات اصلی از جانب آیتالله خامنهای صادر میشود. ختم کلام در مورد موضوعات مهم کشوری از جمله رابطه با آمریکا و مساله هستهای با ایشان است و هر رییسجمهوری ملزم به اجرای دستورات صادره است. با این حال شخص و شخصیت رییسجمهور برای تصویر کشور نزد افکار عمومی مهم است.
به نظر شما آیا سوئیس باید در مورد وضعیت حقوق بشر به مسوولان ایرانی فشار بیاورد؟
ما متقاعد شدهایم که گفتوگو بهترین راه برای پیشبرد اهداف حقوق بشر است. سوئیس ابرقدرت نیست و توان ما متکی به نیروی برتر نیست. کارت برنده ما قوانین بینالمللی است و ما از جمله مدافعان جدی آن هستیم.
در هر نقطهای که نقض حقوق بینالمللی رخ دهد ما به طور جدی تذکر میدهیم و این رویکرد بدون غرض است که اعتبار زیادی به ما بخشیده و ما را قادر میسازد تا سوالات انتقادی مطرح کنیم که باید به آن گوش فرا داد.
شما یکی از معدود دیپلماتهای زن در ایران هستید. آیا مشکلی با جامعهای که توسط مردان اداره میشود ندارید؟ با قانون سرکردن روسری چه برخوردی دارید؟
من عملا تنها سفیر زن در ایران هستم چرا که دوران خدمت نماینده زن سابق سفارت سیرالئون پیش از ورود من به تهران به پایان رسید.
تا به حال این موقعیت (تنها سفیر زن در ایران) قطعا نقطه ضعفی برای من نبوده است. رفتار من با مسوولان محترمانه و حرفهای بوده است. من توانستهام استوارنامهام را ظرف یک ماه به رییسجمهور ارائه کنم که تقریبا یک رکورد است. تا جایی که به مساله پوشش در اماکن عمومی مربوط میشود نیز این یک الزام قانونی برای همه زنان، مستقل از ملیت، مذهب یا رتبه آنها است.
من درک میکنم که چرا این الزام در ذهن شما سوال به وجود آورده، اما به عنوان یک دیپلمات من ملزم به رعایت قوانین کشوری هستم که در آن اقامت گزیدهام.