فرصت‌سوزی نکنید
المیرا بهشتی- لایحه طرح تحول اقتصادی در حالی تا چند روز دیگر به مجلس ارائه می‌شود که کارشناسان بر این باورند اجرای دقیق و برنامه‌ریزی شده این طرح ملی، نیازمند حمایت نمایندگان مجلس هشتم از دولت جهت بسترسازی‌های قانونی آن است.
المیرا بهشتی- لایحه طرح تحول اقتصادی در حالی تا چند روز دیگر به مجلس ارائه می‌شود که کارشناسان بر این باورند اجرای دقیق و برنامه‌ریزی شده این طرح ملی، نیازمند حمایت نمایندگان مجلس هشتم از دولت جهت بسترسازی‌های قانونی آن است. در این رابطه با حسین فدایی نماینده مردم تهران در مجلس هفتم و هشتم تهران خبرنگار ما گفت‌وگویی انجام داده که در ادامه می‌خوانید، دبیر کل جمعیت ایثارگران می‌گوید: «اجرای طرح تحول نیازمند تفاهم عمومی است.»
ارزیابی شما از طرح تحول اقتصادی که دولت آن را در هفت محور ارائه کرده‌اند چیست؟
برای ارزیابی این طرح باید به سابقه اقتصادی کشور بپردازیم بی شک یک اشکالاتی در اقتصاد کشور می‌بینم که این اشکالات در اقتصاد ما نهادینه شده و برای رهایی از آن چاره‌ای نداریم که این اشکالات و آسیب‌ها را برطرف کنیم. قبل از آنکه بخواهیم راه حلی برای اقتصادمان ارائه کنیم، باید تفاهمی روی اشکالات اقتصادی داشته باشیم تا مشخص شود چه آسیب‌هایی متوجه اقتصاد ملی ماست؟
هفت محوری که آقای احمدی‌نژاد ذکر کردند به علاوه موارد دیگر، جزء آسیب‌های اقتصاد کشور ماست و فکر می‌کنم در مقام آسیب‌شناسی اقتصاد ملی ما، اختلاف نظری بین کارشناسان با گرایشات مختلف سیاسی وجود نداشته باشد. این بحث مهمی است که آیا ما تفاهمی داریم یا نداریم، بنابراین ما تفاهم ملی روی اشکلات اقتصادی خود در سطوح مختلف داریم.
بحث دوم، راه‌حل است که چگونه می‌توانیم اقتصادمان را نجات دهیم. به دلیل اهمیت موضوع اقتصاد در کشور و آثار گسترده‌ای که در روابط اجتماعی و زندگی افراد و خانوارهای ما دارد، ما نباید موضوع اقتصاد را ابزاری برای تسویه حساب‌های سیاسی قرار دهیم. آنچه که بیش از بحث آسیب اقتصادی مطرح است، سیاسی کردن راه‌حل‌های مطرح شده است.
به این معنا که عده‌ای برای تسویه حساب‌های سیاسی در مقام نقد آمده‌اند و طرح را ارزیابی می‌کنند که من این را جفای بر ملت ونادیده گرفتن حقوق ملی می‌دانم، زیرا اندازه و حجم موضوع و اثرش در زندگی مردم زیاد است و باید دولت، مجلس، کارشناسان، مسولان، نخبگان و سیاسیون کمک کنند تا در یک فضای منطقی، خارج از تنش و با گفت‌وگوی منطقی موضوع به بحث گذاشته و ارزیابی شود. نگرانی جدی ما اکنون این است که این طرح از مسیر اصلی خودش یعنی بررسی در فضای کارشناسی در حال خارج شدن است.
دلیل شما برای خارج شدن از مسیر چیست؟
کسانی که در آسیب‌شناسی اقتصاد کشور تفاهم داشتند، در برنامه چهارم راه‌حلی برای خروج از مشکلات اقتصادی دادند که همان آزاد سازی قیمت‌ها بود. اگر خاطرتان باشد برای بنزین در سال ۸۳، قیمت ۴۰۰ تومان را پیشنهاد داده بودند. همان‌ها که این پیشنهاد را دادند، اکنون می‌نشینند و نقد می‌کنند که چرا قیمت بنزین را زیاد کردید که این سخن نشان می‌دهد که آنها به دنبال اصلاح موضوع نیستند، بلکه دنبال تسویه حساب سیاسی هستند و لذا در این فضای غبار آلود، مسائل کارشناسی مطرح نمی‌شود و فضاسازی نامطلوب صورت می گیرد و اتفاقا راه‌های غیرمنطقی ممکن است، پیش رود.
ما اگر به دنبال منافع ملی و خدمت به مردم هستم همه باید کمک کنیم در یک فضای کارشناسی مسایل مطرح شود. ضمن آنکه اگر تفاهم ملی نداشته باشیم، مثل آن است که یک بیماری داریم و چاره‌ای جز جراحی ندارد. همانطور که می‌دانید در جراحی حتما یک آثار منفی هم به وجود می‌آید تا بیمار خوب شود. حال اگر هرکسی از راه می‌رسد، اشکالی بگیرد، همان اشکالات منجر خواهد شد که یا اصلا جراحی صورت نگیرد یا اگر صورت گرفت، به سلامت تمام نشود. بنابراین از همه صاحب‌نظران و سیاسیون تقاضا می‌کنم دست به دست هم بدهیم و یک فضای منطقی و کارشناسانه به دور از جنجال‌ها فراهم کنیم تا از این گردنه، اقتصاد ما به سلامت عبورکند.
برخی از نمایندگان مجلس تاکید دارند که بند بند این طرح باید از تصویب مجلس بگذرد، درحالی که آقای رییس‌جمهور عنوان کرده‌اند که در مورد برخی از این بندها قانون داریم و نیازی به مصوبه مجلس نیست، نظر شما در این مورد چیست؟
با توجه به اینکه این موضوع اهمیت زیادی دارد، بنابراین با هرکاری که موضع تفاهم را تقویت کند، موافقم. لذا نباید این بحث‌ها، محل گفت‌وگوشود، زیرا به لحاظ کارشناسی، اعتقاد دارم قانون الزامات اجرایی شدن اصل ۴۴ پاسخگوی این نیاز است و فکر می‌کنم با اجرایی شدن آن قانون می‌توانیم بسیاری از نقص‌ها را برطرف کنیم، زیرا خیلی‌چیزها در آنجا پیش‌بینی شده است و با عملیاتی شدن آن قانون ضعف‌ها و نقص‌ها معلوم می‌شود و بعد باید به دنبال ترمیم و اصلاح برویم، ولی هرکاری که نقاط تفاهم را زیاد کند با آن موافقم که در فضای کارشناسی و بدون جنجال از این مساله عبور کنیم.
کدام یک از این فصل‌ها در اولویت دارد؟
به لحاظ کارشناسی فکر کنم قانون الزامات اجرایی اصل ۴۴ قانون اساسی که مصوب مجلس هفتم است، در اولویت است و در آنجا پیش‌بینی‌های لازم برای بخش‌های مختلف این طرح شده است.
فکر می‌کنید اجرایی نشدن طرح چه ضررها و آسیب‌هایی را برای کشورمان به همراه داشته باشد؟
وقتی می‌پذیریم که بیماری در کشور وجود دارد و آن بیماری نهادینه شده، پس هرچه بماند مزمن می‌شود و جدا کردنش از بدنه کشور، هزینه را بالا می‌برد، البته دولت‌های قبل هم اینگونه نبود که نمی‌شناختند. آنها هم متوجه این بیماری شدند و آسیب‌شناسی‌ها خیلی تفاوت ندارد، اما عزم و اراده‌ای که بخواهد آن را اجرایی کند، نبود و یا ملاحظاتی وجود داشت یا مدت عمر دولت‌ها به گونه‌ای بود وقتی موضوع برایشان شفاف و روشن می‌شد وقتی می‌خواستند وارد عمل شوند، دوره مسوولیتشان به اتمام می‌رسید، لذا مصلحت نمی‌دیدند وارد این عرصه شوند. اگر دولتی اعلام آمادگی کرده که وارد این عرصه شود باید با وحدت ملی کمکش کنیم، البته حتما باید کارشناسی شود.
اگر آقای احمدی‌نژاد در انتخابات سال آینده رای نیاورد، این طرح به زمین می‌ماند یا نمایندگان مجلس آن را دنبال خواهند کرد؟
فکر می‌کنم هر دولتی که می‌آید یک الی دوسال طول می‌کشد تا نسبت به موضوع توجیه شود و بعد که توجیه شد و تصمیم گرفت که آن را عملیاتی کند، با فشارهای مختلف و مخالفت‌های سیاسی مواجه می‌شود، گاهی دولت‌ها که در قدرت قرار می‌گیرند محافظه کار می‌شوند و حاضر نیستند وارد صحنه شوند و شجاعت به خرج دهند و این ریسک را بپذیرند. خوشبختانه شجاعت اصلاح و تحول در دولت نهم وجود دارد و با فضای کارشناسانه می‌توان از این فرصت تاریخی به نفع ملت ایران بهره جست. پس هرگونه گام برای این اقدام بزرگ خدمت و عبادت است. باید همه مراقبت کنیم که جلوی فرصت سوزی گرفته شود.
