لیبرال‌های نو و کاهش قدرت دولت

آزادیخواهان جهان معتقدند، آزادی تنها زمانی عینیت پیدا می‌کند که نقش و سهم نهاد دولت (به معنای حکومت ) در جامعه به حداقل‌های قابل تعریف و قابل کنترل برسد. لیبرال‌های نو در این خواسته حتی از پیشینیان خود جلو زده و برخی از آنها راه حل‌های کاهش نقش و قدرت دولت را نیز پیدا و عرضه کرده‌اند. خانم

«این راند » در کتاب « فضیلت خود خواهی » که در ۱۹۶۴ نوشته است، با صراحت این موضوع را طرح کرده و معتقد است «تنها هدف موجه دولت پاسداری از آزادی های فردی است» دیوید فریدمن از دیگر مدافعان آرمان‌های لیبرالیسم نو نیز در کتاب « دستگاه آزادی » به دخالت های دولت در زندگی اجتماعی و اقتصادی حمله کرده و می‌نویسد:«اموال دولتی تنها درخدمت منافع گروه حاکم خواهد بود و هیچ‌گاه سودی برای دیگران ندارد» راتبارد نیز در کتاب خود به نام «به دنبال آزادی نو» با دفاع از حق مطلق فرد نسبت به مالکیت و اصل نقض‌ناپذیری مالکیت خصوصی و مبادله آزاد در نظام اقتصادی بازاری هر گونه دخالت حکومت در حقوق مالکیت خصوصی را درحکم نقض آزادی‌های اساسی فرد می‌شمارد.

درمیان سه اندیشمند یاد شده اما راتبارد شیوه‌های تضعیف قدرت دولت را پیشنهاد کرده است که چهار پیشنهاد عمده او به طورخلاصه توضیح داده می‌شود.

۱ - الغات مالیات: راتبارد معتقد است اخذ مالیات از شهروندان توسط دولت به دلیل پیچیدگی دریافت عادلانه عموما به زیان گروه‌های تهیدست تمام می‌شود. او پیشنهاد می‌کند مالیات نباید اخذ شود یا در کمترین حد باشد تا موجب رشد اشتغال، دستمزدها و رفاه تهیدستان شود.

۲ - کاهش هزینه‌های دولت: دولت‌ها عموما با این توجیه که برای خدمت به شهروندان نیاز به برخی هزینه‌ها از سوی دولت است، هزینه‌های عمومی خود را به مرور افزایش می‌دهند. راتبارد معتقد است هزینه‌های عمومی دولت گونه‌ای است که در نتیجه آن منابع اقتصادی از چرخه فعالیت‌های مولد خارج شده و روزگار را دشوار می‌کند. راتبارد معتقد است کاهش هزینه های عمومی منابع را به سمت تامین و عرضه کالاهای ضروری سوق می‌دهد.

۳ - لغو یارانه: پرداخت انواع یارانه توسط دولت به گروه‌های گوناگون اجتماعی مثل یارانه نان به همه شهروندان، یارانه مواد اولیه به صنعتگران، یارانه سوخت و... از مهمترین ابزارهای دخالت دولت در زندگی اجتماعی شهروندان است. لغو سوبسید‌ها راه را برای دورشدن دولت از عرصه زندگی شهروندان فراهم می‌کند.

۴ - لغو حداقل دستمزد: راتبارد معتقد است حداقل دستمزد یک ابزار نیرومند در دست گروه‌ها و اتحادیه‌های کارگری و همچنین نهاد دولت است و لغو آن راهی برای کاهش نقش قدرت به حساب می آید.