حامی رسانه‌های دولت

رییس‌جمهوری اسلامی ایران، از رسانه‌ای شدن اصلا پرهیز ندارد. به همین خاطر است که در سه سال گذشته بارها و بارها رو به روی دوربین تلویزیونی قرار گرفته و با مردم سخن گفته است. یکی از ویژگی‌های محمود احمدی‌نژاد این است که به شدت علاقه دارد با مردم دنیا سخن بگوید و پیام دولت عدالت محور را به سراسر جهان انتقال دهد. به همین خاطر است که او هر چند وقت یکبار علاوه بر مصاحبه‌هایی که با واحد مرکزی خبر دارد به درخواست گفت‌وگوی رسانه‌های غربی پاسخ مثبت می‌دهد و با خبرنگاران خارجی حاضر به مصاحبه می‌شود. وی در سفر اخیر خود به سازمان ملل هم با چندین رسانه خارجی اعم از روزنامه، رادیو و تلویزیون گفت‌وگو کرد. این اقدام اگرچه مثبت تلقی می‌شود اما جای سوال از رییس‌جمهور وجود دارد که به‌رغم درخواست بسیار زیاد رسانه‌های نوشتاری داخل کشور تا به حال چرا وی با هیچ رسانه مستقل داخلی مصاحبه نکرده است؟ چرا به‌رغم شعارهای زیادی که در خصوص حمایت از بخش خصوصی سر داده می‌شود، رییس‌جمهور فقط با رادیو تلویزیون دولتی ایران مصاحبه می‌کند و فرصتی را در اختیار رسانه‌های نوشتاری خصوصی قرار نمی‌دهد؟ یعنی در سه سال گذشته حتی یک بار این مجال پدید نیامده که رییس‌جمهوری رسانه‌های مستقل را برای انجام گفت‌وگو مناسب تشخیص دهد؟این سوال از زاویه دیگری هم قابل طرح است. چرا که در کنفرانس‌های خبری نیز ما شاهد بی‌مهری به رسانه‌های مستقل هستیم. به عنوان مثال در همین مصاحبه خبری آخر، شاهد این بودیم که رسانه‌های دولتی و همسو با دولت در صدر سوال‌کنندگان قرار داشتند اما رسانه‌های مستقل یا امکان پرسش نیافتند یا به مانند خبرگزاری ایلنا در پی اعتراض شفاهی خبرنگارش، به عنوان آخرین خبرنگار اجازه سوال یافت. این در حالی است که خبرنگاران صدا و سیما، خبرگزاری فارس، ایرنا، روزنامه ایران و کیهان که همگی دولتی و طرفدار دولت محسوب می‌شوند همان ابتدا به پشت تریبون دعوت شدند و این روند در کنفرانس‌های خبری گذشته نیز بارها تکرار شده بود. سوال این است آیا برای حمایت از بخش خصوصی و نشان دادن اعتماد به رسانه‌های مستقل بهتر نیست فرصت بهتری در اختیار این قبیل رسانه‌ها قرار داده شود و آیا برگزارکنندگان برنامه نمی‌توانند لااقل یکبار برای رسانه‌های مستقل اولویتی قائل شوند؟