آتلانتیک (Atlantic)

کم پیش می‌آید نشریه‌ای اقتصادی- سیاسی بتواند مطالب درخوری در عرصه‌های هنری داشته باشد و این البته کاملا طبیعی است؛ چرا که مانیفست چنین مجلاتی، همان محوری است که رنگ و بوی اقتصاد و سیاست می‌دهد. اما ماهنامه آتلانتیک را باید یکی از همان عده اندک دانست که با وجود اینکه در قلت به سر می‌برد، اما نشریه‌ای معتبر و تاثیرگذار است. ماهنامه آتلانتیک اگرچه مطالبی ادبی و گاه ورزشی نیز دارد، اما از مجموع ۱۲۰ صفحه آن بالغ بر ۹۰ صفحه به مسائل اقتصادی و سیاسی اختصاص دارد. در پسین شماره این ماهنامه که ویژه‌نامه انتخابات آمریکا است، مطالب جالبی مشتمل بر نقد، مقاله، گزارش و مصاحبه پیرامون این رویداد مهم به چشم می‌خورد. انتخابات آمریکا که کمتر از ۵۰ روز دیگر شروع می‌شود، ‌از آن روی مهم است که می‌تواند بر سرنوشت سیاسی بسیاری از کشورهای جهان نیز تاثیرگذار باشد، البته این ماهنامه مانند بسیاری از نشریات طرفدار دو کاندیدای ریاست‌جمهوری، از آن حمایت نمی‌کند و در نظر دارد با ارائه دیدگاه‌های مناسب، شرایطی را برای گمانه‌زنی صحیح به وجود آورد. دیدگاه اقتصادی این مجله مانند بسیاری از نشریات غربی، نزدیک به دیدگاه تجارت آزاد است. حتی پرونده‌ای در مورد موفق نبودن بخش‌خصوصی در کشورهای حوزه خلیج‌فارس و چند کشور دیگر در اختیار مخاطبان قرار گرفت تا نشان از اهمیت جایگاه چنین تفکری نزد نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه داشته باشد. قیمت این نشریه نسبت به سایر مجلات بسیار ارزان‌تر است (۱۴ دلار) و از این روی چنین مبلغی برای این ماهنامه حتی اندک نیز به نظر می‌رسد.یکی از مطالب جالب این شماره آتلانتیک، بررسی پدیده اقتصاد نومحافظه‌کاران است که به نوعی هدایت‌کنندگان اصلی محافظه‌کاران در شرایط کنونی به سر می‌برند. این گروه که پس از روی کار آمدن ریگان کار خود را شروع کردند به مراتب از نظر سیاست خارجی تندروتر از محافظه‌کاران هستند، اما توجه ویژه‌ای به اقتصاد آزاد دارند و حتی بوش را متهم می‌کنند که وی نتوانست آن‌طور که باید و شاید از این بخش حمایت کند.