مراکز بهداشت شهری جایابی دوباره می‌شوند

وزیر بهداشت گفت: مناطق حاشیه‌ای شهرها پوشش خوبی از نظر خدمات بهداشتی ـ درمانی ندارند به همین علت با توسعه پایگاه‌های بهداشتی و جایابی مجدد مراکز بهداشتی ـ درمانی با هماهنگی وزارت رفاه برای اصلاح این وضع اقدام می‌کنیم.

کامران باقری لنکرانی در گفت‌و‌گو با خبرگزاری فارس‌ افزود: یکی از نکاتی که هم وزارت رفاه و هم وزارت بهداشت به دنبال آن است، این است که بتوانیم اقشاری که بیش‌تر در معرض خطر آسیب به لحاظ مشکلات تهدید‌کننده سلامت هستند را پوشش بیش‌تری دهیم. بخشی از این کار از طریق گسترده‌تر شدن بیمه دنبال می‌شود که وزیر رفاه طرح‌های آن را اعلام کرد، بخشی دیگر نیز با اصلاح وضع خدمات بهداشتی ـ درمانی از طریق وزارت بهداشت دنبال می‌شود.

وی گفت: تقویت مراکز بهداشتی ـ درمانی شهری با رویکرد مناطق حاشیه‌ای، برنامه‌ای است که وزارت بهداشت در این مسیر پیگیری می‌کند، در حال حاضر عمده مراکز ما در مناطق تعریف شده قدیمی شهری متمرکز است و طبیعتا پوشش خوبی برای نقاط حاشیه‌ای ندارد، به همین خاطر جایابی مراکز بهداشتی ـ درمانی را تغییراتی می‌دهیم، تا پوشش این مناطق را بیش‌تر کنیم. وی افزود: چند سالی است که وزارت بهداشت، بخشی از خدمات مورد نیاز حاشیه‌نشینان را از طریق پایگاه‌های بهداشتی ـ درمانی در مناطق حاشیه‌ای پیگیری می‌کند، این هم بخشی از کار است که قرار است توسعه یابد، بنابراین توسعه پایگاه‌های بهداشتی ـ درمانی در حاشیه شهرها و جایابی مجدد مراکز بهداشتی ـ درمانی شهری برنامه وزارت بهداشت برای ارائه خدمات مناسب به حاشیه‌نشینان است که البته اجرای موفق آن نیازمند هماهنگی و همکاری بین‌بخشی با سایر بخش‌های مسوول در این مناطق است.

‌اواخر اردیبهشت گذشته، عبدالرضا مصری، وزیر رفاه و تأمین اجتماعی در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد که با حمایت دولت در پرداخت بخشی از حق بیمه افراد بیمه نشده ۱۰۰‌درصد جمعیت کشور تحت پوشش بیمه خدمات درمانی قرار می‌گیرند‌، اما چند روز بعد، صادق رجایی، مدیر عامل سازمان بیمه خدمات درمانی از ابلاغ چنین طرحی به این سازمان اظهار بی‌اطلاعی کرد. در زمان حاضر ۱۷‌هزار خانه بهداشت در ۶۶ روستای کشور و حدود ۵‌هزار مرکز بهداشتی ـ درمانی در شهرها ارائه‌کننده خدمات بهداشتی ـ درمانی از سوی وزارت بهداشت هستند،‌ اما مناطق حاشیه‌ای شهرها به خصوص چند کلان شهر کشور به علت مهاجرت روز افزون از روستاها و شهرهای کوچک‌تر طی سال‌های اخیر با رشد بی‌سابقه‌ای مواجه بوده است که ارائه خدمات بهداشتی ـ درمانی و رفاهی به این افراد هنوز جایگاه تعریف شده‌ای ندارد.

مهاجرت روز افزون به حاشیه کلان شهرها در برخی شهرهای بزرگ مانند کرج و تهران رشد جمعیت این شهرها را تا ۳ برابر رشد جمعیت متوسط کشور افزایش داده است، در حالی که توسعه خدمات بهداشتی ـ درمانی به این مناطق حتی در حد شهرها هم نیست.

از طرفی حاشیه‌نشینان پس از مهاجرت و سکونت در حاشیه شهرها انتظارات جدیدی هم پیدا می‌کنند و از دولت خدمات جدید سلامت و رفاهی را مطالبه می‌کنند، آنان زندگی و خانواده گسترده سنتی را رها می‌کنند و از حمایت طایفه، قبیله، پدر، مادر و قوم و خویش محروم می‌شوند و توقع دارند دولت در سیستم مدرن شهری حامی سلامت آنان باشد.

تغییر سبک زندگی، افزایش استرس و اضطراب برای بقا و امرار معاش، تغییر عادات غذایی و قرار گرفتن در معرض بیماری‌های عفونی به علت نبود سیستم مناسب دفع بهداشتی فضولات و حتی گاهی تامین نشدن آب و برق مناسب، در کنار رشد بیماری‌های غیر‌واگیر که یک پدیده کلی در کشور و دنیاست، حاشیه‌نشینان را در معرض مخاطرات سلامت قرار داده است که رسیدگی به خواسته‌های آنان اجرای برنامه‌ای جامع را در سطح دولت طلب می‌کند.