رکود آجری

بازارنامه - از فروردین امسال عموم خبرهایی که به تیتر یک روزنامه‌ها و خصوصا روزنامه‌های اقتصادی بدل شده‌اند، درباره مسکن و حوزه ساخت و ساز هستند؛ خبرهایی که منشا بیشترشان دولتی است. حال اگر در همین مدت زمان دو سه ماهه بازار مسکن ایران را هم مورد بررسی قرار دهیم، شاهد یک نوع تعلیق یا بهتر بگوییم سردرگمی‌خواهیم بود.

اهالی فن، معلق بودن بازار را «در انتظار بودن بخش خصوصی برای مشخص شدن سیاست‌های دولت در بخش مسکن» تعبیر می‌کنند؛ سیاست‌هایی که به گفته برخی حتی می‌تواند به خروج بخش عمده‌ای از سازندگان مسکن از این حوزه بدل شود.
در همین راستا و با بلاتکلیف ماندن پروژه‌های مسکونی و آپارتمانی، خرید و فروش مصالح ساختمانی نیز اندکی به رکود رسیده است؛ به طوری که در بعضی کالاهای خاص که قیمت‌شان حاشیه خاصی ندارد، مانند سنگ و گچ، میزان فروش تا ۱۵درصد کاهش یافته است.
آجری که ارزان نیست
آجر به عنوان ابتدایی‌ترین و پایه‌ای‌ترین مصالح ساختمانی در پروسه تولید ساختمان در ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. بازار این مصالح در ماه‌های اخیر با رکودی همراه بوده که هیچ نشانه‌ای از ارزانی نیز ندارد.
محمدرضا پوررضا، مدیر عامل کارخانه آجر تهران، ضمن تایید این مطلب می‌گوید: «قیمت آجر در این دو سه ماه حدود ۱۰ الی ۲۰درصد افزایش داشته است؛ اما این گرانی دلیلی بر بالا بودن تقاضا از طرف مردم نیست.»
اکبر حیدرزاده، مدیرعامل دفتر تهران آجر اصفهان نیز معتقد است: «به طور کلی بازار امسال نسبت به سال ۸۶ راکد بوده، اما رکود سبب افت قیمت‌ها نشده و قیمت‌ها همچنان در حال نوسان و بعضا رو به سمت گران تر شدن هستند.»
خشت‌های امروزی
برای ما ایرانی‌ها، آجر یکی از کامل‌ترین و آشناترین مصالح ساختمانی به شمار می‌رود.
هرچند که عمر کاربری آجر به عنوان مهم‌ترین متریال ساختمانی در جهان بالاست، اما جنوب غرب آسیای قدیم را مهد تولد آجر می‌دانند که ایران نمونه‌ای از بهترین بناهای تمام آجری را در فهرست آثار تاریخ معماری خود دارد؛ مانند طاق کسری.
آجر یکی از مصالح ساختمانی است که با خلق و خوی بشر بسیار سازگار بوده و در هر دورانی از تاریخ به نوعی مورد استفاده واقع شده است.
بنابر آخرین استاندارد ایران به تاریخ ۷ خرداد ۱۳۵۷ در مورد آجرهای رسی آجرها به دو گروه دستی و ماشینی تقسیم‌بندی می‌شوند. آجر‌های دستی خود به دو نوع فشاری و قزاقی سفید و آجر ماشینی نیز به توپر و سوراخ دار گروه‌بندی شده‌اند. میزان جذب آب مطابق استاندارد ایران در آجرهای دستی حداکثر ۲۰درصد، در آجر‌های ماشینی ۱۶درصد و حداقل برای هر دو نوع آجر ۸درصد تعیین شده است.
از کارخانه تا پای کار
اگر شما هم در مرحله ای از ساختمان سازی هستید که به آجر نیاز دارید، لطفا به این موارد خوب دقت کنید:
اطمینان در کیفیت تولید:
آجر به دلیل نوع و شیوه تولید و همچنین نحوه بارگیری و انتقال همیشه با ضایعات فراوانی همراه است. اگر برای استعلام قیمت آجر به شرکت‌ها و کارخانه‌های تولیدی سری زده باشید، حتما با تفاوت‌های فاحشی در قیمت‌ها برخورد کرده‌اید. مثلا ممکن است یک جا آجر تیغه دیواری را به شما ۱۰۰ تومان قیمت داده‌اند و یک جا حدودا ۱۲۰ تومان.
دقت کنید که یکی از عوامل این اختلاف قیمت‌ها می‌تواند به نوع و شیوه تولید آجر مربوط باشد. پس بد نیست بدانید که آجر در ایران به دو شیوه سنتی و ماشینی تولید می‌شود که در بعضی کارگاه‌های غیرمجاز تولید آجر از ابتدایی‌ترین و شاید بدترین روش‌ها برای تولید بهره می‌گیرند.
آجر خوب آجری است که با دستگاه پخته شود و به اصطلاح «آفتاب خشک» نباشد. ضایعات آجر آفتاب خشک آن هم از نوع درجه ۳‌اش می‌تواند تا ۱۵۰ عدد در هر بار ۱۰۰۰تایی باشد!
اهمیت بارگیری و ترابری:
از طرفی بارگیری و سپس تخلیه آجرها که عموما توسط کارگران صورت می‌گیرد، سبب می‌شود که از هر ماشین آجر چیزی در حدود ۱۰۰ الی ۲۰۰ آجر شکسته یا به اصطلاح پاره آجر نصیبتان کند.
پاره آجرها نیز عموما در دیوار کشی و جرزگیری به کار می‌روند؛ اما نکته اینجا است که ماحصل کار با افت کیفیت همراه خواهد بود.
پیشنهاد ما به شما این است که از نوع بارگیری و تخلیه و چند و چون حمل و ترابری بار آجرتان مطمئن شوید و به راحتی با یک شرکت واسطه برای خرید آجر قرارداد نبندید.
قیمت‌های متفاوت:
در بازار مصالح ایران دو نوع قیمت‌گذاری برای آجر داریم؛ قیمت پای کوره و قیمت تحویل در محل. بنابراین حتما متوجه باشید که قیمت ارزان تولیدکننده‌های شهرستانی به معنای ارزان تمام شدن آجر برای شما نیست.
یک بار آجر که از شهری مانند اصفهان به تهران می‌آید، هزینه حمل و نقل قابل توجهی دارد که ارزانی قیمت آجر آن جا را توجیه می‌کند. مثلا آجر تیغه دانه‌ای ۶۰ تومان و آجر سقفی دانه‌ای ۲۰۰ تومان کرایه حمل از اصفهان به تهران دارند که در نوع خود واقعا زیاد است.
بنابراین قیمت ارزان کارخانه‌های شهرستانی در حقیقت نوعی دلیل برای حضور این کارخانه‌ها در رقابت با کارخانه‌های حاضر در پایتخت است.