خسارت آلودگی زاینده‌رود؛ ۳/۸میلیارد تومان

ندا گنجی

«زاینده‌رود» در اولین ماه سال ۸۷ با یک فاجعه روبه‌رو شد. به دنبال بی‌احتیاطی پیمانکار وزارت راه خط لوله ۳۲اینچی نفت خام مارون شکسته و به رودخانه زاینده‌رود وارد شد. از آنجا که آب زاینده‌رود، اهالی اصفهان و حتی یزد را سیراب می‌کرد، اما بوی نفت مانع از آن شد که مردم اصفهان تا یک هفته از این آب بنوشند. البته به مدت ۳روز لوله‌های آب این استان، از آب آشامیدنی خالی بود. در این میان قیمت بطری‌های آب معدنی نیز سر به آسمان سایید و سفره طمع سودجویان با آلوده شدن زاینده‌رود پهن شد.

اگرچه محمدتقی رهبر، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی معتقد است آلودگی زاینده‌رود برطرف شده، اما در گفت‌وگو با دنیای اقتصاد از جلسه‌ای می‌گوید که مسوولان استان اصفهان به آن دعوت شده بودند تا میزان خسارت‌ها را گزارش دهند، اما نه در آن جلسه که تاکنون نیز هیچ گزارشی در این باره ارائه نشده است اما فخرایی رییس آب و فاضلاب استان اصفهان میزان خسارت‌های وارد آمده بر سازمان متبوعش را بالغ بر ۸میلیارد تومان برآورد می‌کند: «علاوه بر این خسارت‌های مادی، خسارت‌های معنوی نیز از جمله مشکلات بهداشتی بر مردم وارد آمد، اما تاکنون در زمینه مشکلات بهداشتی گزارشی به مسوولان این استان ارائه نشده است.

به گفته فخرایی اصفهان در بحبوحه مواجهه با این آلودگی شرایط متعارفی نداشت، اما محمدتقی رهبر، نماینده مردم اصفهان در این باره می‌افزاید:اگرچه آب زاینده‌رود از آلودگی نفتی پاک شد، اما بخش بزرگی از این آلودگی دامنگیر تالاب گاوخونی شده است به طوری که این نفت و چربی‌های حاصل ازاین آلودگی به فهرست دیگر مشکلاتی که این تالاب ارزشمند را درگیر کرده، پیوسته است.

وضعیت تالاب گاوخونی بحرانی است

رهبر در ادامه نقبی هم به وضعیت زیست‌محیطی تالاب می‌زند و می‌گوید: از آنجا که بخش بزرگی از آب زاینده‌رود صرف آشامیدن اصفهان و حتی یزد می‌شود و آبی به این تالاب نمی‌رسد، آن را در معرض نابودی قرار گرفته است. این در حالی است که این دشت به وسعت ۵۰کیلومتر قابلیت تبدیل به یک منطقه سیاحتی را هم دارد. به اعتقاد این نماینده مجلس، دولت با تقویت سرشاخه‌های زاینده‌رود می‌تواند از نابودی آن بکاهد اما در این مورد بی‌توجهی می‌کند و سبب‌ساز هدر رفت این آب‌ها می‌شود، بسیاری از رودهایی که در آن منطقه از دل کوه‌ها خارج می‌شوند دست نخورده وارد خلیج‌فارس می‌شوند در حالی که با ایجاد یک تونل می‌توان همه این سرشاخه‌ها را به زاینده‌رود منتقل کرد و از پیامدهای کم‌آبی آن کاست. قرار است این انتقاد را در جلسه‌ای به گوش دولت هم برسانیم و از مسوولان دولتی بخواهیم برای چنین طرح‌های اثرگذار و عمرانی بودجه

اختصاص دهند.