از “گرامین بانک” تا سال سیب‌زمینی
بسیاری از مردم بر این باورند که کارشناسان سازمان ملل با همفکری هم نام سال سیب زمینی را انتخاب کردند و از این بابت باید به آنها دست مریزاد گفت، اما این طور نیست.
بسیاری از مردم بر این باورند که کارشناسان سازمان ملل با همفکری هم نام سال سیب زمینی را انتخاب کردند و از این بابت باید به آنها دست مریزاد گفت، اما این طور نیست. در واقع آنها از الگوهای فردی تبعیت کردند که برای نخستین بار این فرضیه را مطرح کردند که قرار دادن نام یک محصول مشترک میان تمام کشورها می‌تواند انگیزه‌ای باشد برای ریشه‌کن شدن فقر و گرسنگی. اختصاص نوبل صلح در سال ۲۰۰۶ به دکتر "محمد یونس" متفکر بنگلادشی و ایده‌های فقرزدایی او در "گرامین بانک"، درکنار آرا و عقاید ناب دیگر متفکر مشرق زمین "آمار تیاسن" هندی ( برنده نوبل اقتصاد ۱۹۹۸در سال) که مفاهیم نوینی از توسعه را ارائه کرد شرایط بسیار مناسبی را در برابر سایر کشورهای مشرق زمین که دارای پیشینه‌ها و پیوندهای تاریخی، فرهنگی و اجتماعی نزدیکی با این متفکران و جوامع آنان هستند قرار می‌دهد تا با کمترین تغییرات این تجربیات موفقیت‌آمیز را بومی کرده، اجرا کنند.دکتر یونس بر اساس مطالعاتی که در اواسط دهه ۱۹۷۰میلادی در زمینه دسترسی فقرا به اعتبارات داشت به این نتیجه رسید که میلیون‌ها فقیری که از سرمایه ناچیزی برخوردار هستند می‌توانند با جمع شدن در گروه‌ها و سازمان‌های محلی تبدیل به بزرگ‌ترین پتانسیل توسعه شوند و برای تحقق این مهم اعطای "اعتبارات کوچک" تحت "سیستم بانکداری گرامین" توسط وی پایه‌گذاری شد. مهم‌ترین مشکل برای افراد فقیری که نیازمند اعتباری برای راه‌اندازی یک فعالیت کوچک اقتصادی هستند را باید نداشتن "وثیقه" دانست که باعث می‌شود طیف وسیعی از افراد (به ویژه زنان) به منابع مالی و اعتباری دسترسی نداشته باشند. همین موضوع موجب شد که دکتر یونس سیستم اعطای اعتبارات را با چند ویژگی منحصر‌به‌فرد تعریف کند . دکتر یونس این پروژه را طی سال‌های ۱۹۷۶-۱۹۷۹ میلادی در تعدادی از روستاهای بنگلادش به اجرا درآورد و نتایج موفقیت آمیز آن سبب شد از سال ۱۹۷۹ و با ورود بانک‌های تجاری به دیگر نقاط بنگلادش گسترش یابد. سرانجام او در سال ۱۹۸۳میلادی "پروژه گرامین" را تحت عنوان گرامین بانک آغاز کرد.
