بچههایی که از دیوار راست بالا میروند
دیدن کودکانی با فعالیت بسیار زیاد امر دور از ذهنی نیست. بیشتر ما کودکانی را دیدهایم که خیلی بیشتر از هم سن و سالهای خود جست و خیز میکنند، دوندگی و فعالیت بدنی دارند و در یک کلام از دیوار راست بالا میروند. این کودکان به راحتی میتوانند طی مدت زمانی کوتاه، محیط را تحتالشعاع خود قرار بدهند طوری که معمولا اطرافیان دچار سردرگمی یا آشفتگی میشوند.
دیدن کودکانی با فعالیت بسیار زیاد امر دور از ذهنی نیست. بیشتر ما کودکانی را دیدهایم که خیلی بیشتر از هم سن و سالهای خود جست و خیز میکنند، دوندگی و فعالیت بدنی دارند و در یک کلام از دیوار راست بالا میروند. این کودکان به راحتی میتوانند طی مدت زمانی کوتاه، محیط را تحتالشعاع خود قرار بدهند طوری که معمولا اطرافیان دچار سردرگمی یا آشفتگی میشوند. نیاز به گفتن نیست که کنترل این بچهها چقدر میتواند برای والدین یا معلم آنها سخت و طاقتفرسا باشد. در همین رابطه پزشکان معتقد به وجود اختلالی به نام "بیش فعالی" در کودکان هستند؛ اختلالی که موجب بروز رفتارهای حرکتی افراطی در آنها میشود. البته باید دقت داشت که هر جنب و جوشی از سوی کودک نباید به این اختلال تعبیر شود و تشخیص آن را باید فقط و فقط به متخصصین سپرد. بهترین برخورد این است که والدین با نشانههای این اختلال آشنا باشند و در صورت مشاهده بعضی از آنها در کودک، با متخصص مشورت لازم را انجام بدهند.
کودک بیش فعال پر تحرک و بیتوجه است. میزان یادگیری او با کودکان همسن خود تفاوتی ندارد اما به خاطر تحرک زیاد و بیتوجهی، تمرکز و ممارست لازم را برای آموختن ندارد. به سختی میتواند با محیط هماهنگ شود یا هیجانات خود را کنترل کند. بیمحابا خوشحال یا ناراحت میشود. برای غذا خوردن یا خوابیدن او نمیتوان زمان مناسبی را در نظر گرفت چون برنامهپذیر نیست. علاقهمند به انجام کارهای خطرناک و دردسرساز است و میتوان این تصور را کرد که هیچگاه خسته نمیشود.
ممکن است در آرامش مشغول بازی کامپیوتری شود یا به تماشای تلویزیون بپردازد اما مشکل جایی نمایان میگردد که باید برای انجام کاری تمرکز کند یا به فعالیت مغزی بپردازد، مانند انجام تکالیف درسی. پاشنه آشیل آنها همین تمرکز است. بهتر است بدانید بین ۳ تا ۵ درصد از کودکان و البته پسرها بیشتر از دختران، تا قبل از هفت سالگی نشانههای بیشفعالی را از خود به نمایش میگذارند. بروز این بیماری بیشتر ژنتیکی است و دلایل موروثی دارد.
بهتر است شما تغذیه این کودکان را نیز کنترل کنید. دقت داشته باشید که بهتر است کودکان بیشفعال اسیدهای چرب امگا - ۳، امگا -۶ و آراشیدونیک اسید مانند انواع ماهی تن، قزلآلا، ساردین، کنجد، تخم کدو تنبل و تخم گل آفتابگردان را در رژیم غذایی خویش داشته باشند.
رژیم غذایی آنها باید شامل کلسیم مانند شیر، پنیر، ماست، نان، بستنی، سبزیجات برگ سبز مانند کلم، منیزیم مانند انواع مغزها، حبوبات، غلات آسیاب نشده و نیز سبزیجات برگ تیره و شیر، ویتامین B و پروتئینها مثل مرغ، تخم مرغ، گوشت قرمز، باشد. دقت کنید که بهتر است غذاهای شیرین مانند انواع بیسکویت، کیک، شیرینی، شکلات و نوشابههای شیرین و شکر، مواد غذایی حاوی سالیسیلات مانند بادام، سیب، زردآلو، کشمش، هلو، آلو، آلو بخارا، پرتقال، توت، گوجه فرنگی و خیار، همچنین سوسیس، کالباس، نوشابههای گازدار، موادغذایی بستهبندی شده مانند سسها یا مرباها را نیز کمتر مصرف کنند.
برخورد مناسب با این کودکان از واجبات امر است. دقت کنید به دفعات متوالی ممکن است آنها با برخورد خانواده، معلمین یا اطرافیان روبهرو شوند؛ برخوردهایی که احتمالا منجر به تاثیرات منفی میشوند که حس مهم نبودن و بیارزش بودن و البته پایین آمدن میزان اعتماد به نفس را در پی خواهد داشت.
گاهی هم ما با اعمال رفتار و واکنش نادرست موجب تربیت کودکانی سرکش، ناسازگار و لجوج میشویم در حالی که میتوانیم به آسانی با کمی درایت و رعایت کردن مواردی معمولی، از این بار منفی بکاهیم.
بهترین راهحل این است که ابتدا به پزشک متخصص مراجعه کنید تا بدانید بهترین و منطقیترین برخورد کدام است.
سپس این آموزشها را به اطرافیانی که احتمالا برخورد زیادی با کودک دارند نیز انتقال دهید. در برخی موارد پزشک، دارو تجویز میکند.
بنابراین از درمان دارویی هم نباید غافل ماند. در انتها ذکر این نکته خالی از لطف نیست که اگر کودک شما مبتلا به بیشفعالی است، فراموش نکنید که باید با او به آرامی برخورد کرده و او را در رفتارهایی که نشان میدهد مقصر ندانید. او هیچ کدام از واکنشهای افراطی را از سر لجاجت انجام نمیدهد بلکه شرایط او اینگونه است و با کمی توجه و اهمیتی که از جانب شما خواهد دید، میتواند روند بهبودی را خیلی راحتتر پشت سر بگذارد.