به کودکان کمک کنیم بر ترس خود غلبه کنند

ترس احساسی بسیار طبیعی در زندگی هر انسان است. همه ما از مراحل اولیه زندگی خود از چیزهای مختلفی ترسیده ایم. در عین حال هر چه بزرگ تر می شویم و جنبه های بیشتری از زندگی را کشف می کنیم بسیاری از ترس هایمان از بین می روند. اما کودکان موجودات آسیب پذیری هستند که متاسفانه در اغلب موارد هنگامی که ترس خود را بیان می کنند با واکنش مناسبی از سوی والدین مواجه نمی شوند و این موضوع حتی باعث می‌شود بیش از پیش احساس ترس و عدم امنیت کنند.

ترس در کودکان نشانه ها و علایم مختلفی دارد و اگر از جانب والدین به درستی با آن رفتار نشود ممکن است منجر به آسیب های روحی فراوانی همچون اضطراب و افسردگی در کودکان شود. علائم و نشانه های ترس می‌تواند به صورت احساسات ناراحت کننده در معده، عرق سرد، خشکی دهان، اشک، سست شدن زانوان و در برخی موارد سبب می‌شود بیماری های جسمی در کودک ظاهر گردد.

موضوعات مختلفی وجود دارد که کودکان نسبت به آن ها ابراز وحشت می کنند. به‌عنوان مثال کودکی از تاریکی می ترسد، کودک دیگری از هیولایی صحبت می کند که در زیر تختش وجود دارد، دیگری از سایه‌ها می ترسد، کودکی از خواب های بد می‌هراسد یا از تنها ماندن واهمه دارد.

اگر ما به عنوان والدین بخواهیم به کودکمان کمک کنیم که بر ترس خود غلبه کند، بسیار مهم است که تشخیص دهیم کودکمان چه زمانی می ترسد و کشف کنیم موضوعاتی که کودکمان از آن می هراسد به طور مشخص چه چیزهایی هستند.

برخی از ترس های کودکان از عدم آگاهی و تجربه آن ها ناشی می شود. در چنین مواردی اگر با کودک خود به درستی برخورد کنید و او را تحقیر و مسخره نکنید با گذشت زمان ترس هایش از بین می رود. اگر کودک می گوید از اژدها می‌ترسد، برای او توضیح دهید اژدها موجودی واقعی نیست و در عوض کتاب ها یا کارتون هایی که اژدها را در قالب موجودی خنده دار به تصویر کشیده‌اند به او نشان دهید.

ترس های دیگر از فیلم ها و کتاب ها و داستان‌های ترسناک که غیر واقعی و اغراق آمیز هستند نشأت می گیرد. به طور مثال دیدن فیلمی که موضوع آن گروگان گیری کودکان است، می تواند در کودک ترس از ربوده شدن را به وجود آورد.

بهتر است دیدن فیلم های تخیلی و اغراق آمیز را موکول کنید به زمانی که کودک به شناخت کافی از غیر واقعی بودن آن ها رسید. هنگامی که فیلمی موجب وحشت کودکتان شد درباره آن با وی صحبت کنید و سعی کنید پیش از آن که بزرگ شود ترس‌ها و نگرانی‌های او را از بین ببرید. متناسب با سطح درک و فهم کودک از نیروی استدلال خود بهره گرفته و با مثال‌های ساده به او کمک کنید که بر ترس خود غلبه کند.

گاهی اوقات اتفاقات بدی که برای اطرافیان کودک رخ می دهد موجب ترس کودک می‌شود. در واقع کودک نگران می شود که مبادا چنین اتفاقی برای خودش هم رخ دهد. در صورتی که کودک دوستی داشته باشد که والدینش از هم جدا شده اند ممکن است این ترس در کودک ایجاد شود که هر دعوا و نزاعی بین والدینش منجر به جدایی آن ها شود. و یا بیمار شدن یکی از نزدیکان سبب ترس از بیمار شدن خودش شود.

درباره این رویدادها با کودک خود صحبت کنید و سعی کنید به او اطمینان دهید که اوضاع کاملاً خوب است. اگر در او ترس از جدایی ایجاد شده، این اطمینان را به وی بدهید که حتی اگر نزاعی بین شما و همسرتان رخ می دهد باز هم یکدیگر را دوست دارید و این موضوع سبب جدایی تان نخواهد شد.

برخی دیگر از ترس ها از والدین به کودکان منتقل می شوند. ظاهراً در ابتدا شما فقط سعی می کنید که کودکتان را از آسیب ها در امان نگاه دارید، اما اگر این مراقبت ها بیش از حد طبیعی شود ممکن است در ذهن کودک تصویری ترسناک و خطرناک از دنیا به وجود آورد. بسیار مهم است که بین محافظت کردن از بچه ها و ترساندن آن ها تمایز قائل شویم.

و در آخر به یاد داشته باشید که کودکان از والدین خود تقلید می‌کنند و آن ها را الگوی خود قرار می دهند.بنابراین والدینی که خودشان از انجام کاری می هراسند این ترس را به کودک خود نیز منتقل می کنند.