نشست مهم سه ابرقدرت در شنژن
منصور بیطرف*
در ماه مارس سال ۱۹۴۵، چند ماه پیش از پایان جنگ جهانی دوم، وینستون چرچیل، نخستوزیر بریتانیا، ژوزف استالین، رهبر اتحاد جماهیر شوروی و فرانکلین روزولت، رئیس جمهوری آمریکا در حاشیه شهر یالتا واقع در کریمه نشستی را برگزار کردند که به نشست یالتا معروف شد. محور این نشست تعیین حوزه نفوذ هر کشور پس از پایان جنگ و شکست آلمان نازی بود. حال ۸۱ سال پس از این نشست به جای بریتانیا، چین قرار گرفته و سه کشور چین، روسیه و آمریکا در شنژن چین گردهم آمدند تا درباره مهمترین رویدادهای جهان تصمیم بگیرند. نشستی که به «یالتا ۲» معروف شده است. آن طور که گفته شده چهار محور در این نشست قرار است مورد بحث قرار گیرد: جنگ اوکراین، جنگعلیه ایران، تایوان و کنترل تسلیحات هستهای. این نشست اولین نشستی است که سه ابرقدرت اقتصادی و نظامی جهان گرد هم میآیند. اما یک نکته را نباید فراموش کنیم و آن هم عصبانیت اروپا به ویژه بریتانیا از عدم حضور آنها در این نشست است.

روزنامه ساوث چاینا مورنینگ پست، درباره سفر ترامپ مینویسد:« ترامپ پس از توقف در مانیل، به شنژن چشم دوخته است » به نوشته این روزنامه نخستین سفر یک رئیسجمهور آمریکا به قطب فناوری گوانگدونگ در بحبوحه جنجالهای مربوط به انویدیا و اعمال محدودیتهای تازه انجام میشود. این روزنامه در ادامه مینویسد: دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، ساعاتی پس از ورود به مانیل، تمرکز خود را بر دیدار پیش رو با شی جینپینگ در شنژن معطوف کرد و گفت: «موضوعات بسیار مهمی برای گفتوگو داریم.» برنامههای او در پایتخت فیلیپین شامل شرکت در اجلاس سران آ.سه.آن، نخستین نشست گفتوگوی امنیتی چهارگانه (کوآد) پس از دو سال، و اعلام توافق تجاری با تایلند برای حذف تعرفهها و خرید ۲.۶ میلیارد دلار محصولات کشاورزی آمریکا بود. در ادامه این سفر، ترامپ در حاشیه اجلاس اپک در شنژن، علاوه بر دیدار دوجانبه با شی، در نشستی سهجانبه و بیسابقه با حضور ولادیمیر پوتین شرکت خواهد کرد؛ دیداری که ترامپ قصد دارد در آن از رهبران چین و روسیه برای پایان دادن به جنگ با ایران کمک بگیرد. همچنین مسائلی چون تایوان، کنترل صادرات تراشههای پیشرفته هوش مصنوعی و دسترسی به عناصر خاکی کمیاب از محورهای اصلی و چالشبرانگیز گفتوگوها در چین خواهند بود. پکن نیز ضمن محکوم کردن محدودیتهای جدید آمریکا، اعلام کرده است که برای حفظ حقوق و منافع قانونی خود قاطعانه اقدام خواهد کرد.

روزنامه نیویورک تایمز هم با این خبر به سراغ نشست شنژن رفته است. « در سفر به آسیا، ترامپ نگرانیهای داخل آمریکا را نادیده میگیرد» نکته خبرنگار این روزنامه مشکلات داخلی آمریکا است، از جمله اختلال در پروازها و نیز هک چند نظام بانکی آن کشور. روزنامه در ادامه مینویسد که:« رئیسجمهور ترامپ روز سهشنبه در روزهای پایانی یک اجلاس دیپلماتیک وارد مانیل شد؛ دستور کار او قرار بود امضای توافقهای تجاری و تقویت مشارکتهای منطقهای باشد، اما چند مشکل داخلی آمریکا او را در این سفر همراهی میکنند. او با رگباری از پرسشها روبهرو شد و به نظر میرسید به هر کدام تنها با بالا انداختن شانههایش پاسخ میدهد. ترامپ گفت: زندگی همین است. وقتی بزرگ و قدرتمند هستید و تمام پولها را در اختیار دارید، از این اتفاقها میافتد. مشکلی نیست.»

اما روزنامه والاستریت ژورنال نگاه دیگری به سفر دارد. این روزنامه معتقد است که « رقابت هستهای آمریکا و روسیه گسترش مییابد تا پکن را نیز در بر بگیرد» به نوشته والاستریت ژورنال:«نه چندان دور از کوههای پوشیده از بامبو در استان سیچوان، جایی که پانداهای غولپیکر زندگی میکنند، یک کارخانه جدید غنیسازی اورانیوم در حال تکمیل است. برخی پژوهشگران در ایالات متحده معتقدند این تاسیسات احتمالا برای تولید مواد شکافتپذیر جهت ساخت سلاحهای هستهای استفاده خواهد شد و به وقفه چهار دههای چین در چنین تولیداتی پایان میدهد. این یافتههای اخیر توجه را به یکی از بزرگترین چالشهای امنیت ملی ایالات متحده جلب میکند: چین به سرعت در حال تقویت نیروهای هستهای خود است و دروازه را به روی دورانی بیسابقه از بیثباتی پیرامون خطرناکترین سلاحهای جهان باز میکند.» گزارشگر این روزنامه به یک سابقه تاریخی مهم میپردازد و مینویسد که طی دههها، سیاستگذاران آمریکایی استراتژی بازدارندگی هستهای خود را برای مقابله با یک دشمن اصلی، یعنی روسیه، بنا نهادند و توسعه دادند. برای نخستین بار از زمان آغاز عصر اتم، ایالات متحده باید خود را برای رویارویی با دو قدرت رقیب بزرگ با توانمندیهای هستهای قابلتوجه آماده کند.

روزنامه فایننشال تایمز نیز از ماجرای نشت اطلاعات بیش از۱۵میلیون حساب دویچه بانک آلمان گزارش میدهد. به نوشته این روزنامه: « افشای ناکارآمدی و شکستهای دویچه بانک در پی نشت بیش از ۱۵میلیون سند». به نوشته فایننشال تایمز: افشاگران بیش از ۱۵میلیون سند داخلی دویچه بانک را فاش کردهاند که نشاندهنده سوءرفتار، شکستهای سیستمی، وعدههای عملنشده برای اصلاح این غول بانکی آلمان و اسرار برخی از مشتریان میلیاردر و الیگارش آن است. ایمیلها، صورتجلسات هیاتمدیره، فایلهای نظارتی و گزارش چتهای کارکنان، زوایای تازهای از دوران مدیریت و رهبری «کریستین سووینگ» (مدیرعامل بانک) را روشن میکند؛ فردی خودی که در سال ۲۰۱۸ سکان هدایت را به دست گرفت و بسیاری نجات این بانک رسواییزده از لبه پرتگاه و رساندن آن به سودهای رکوردشکن را به نام او مینویسند.

اما پشت این حملات سایبری چه کشور یا فردی قرار دارد. روزنامه لوموند فرانسه مدعی است که ایران حملات سایبری به خاک اروپا را افزایش داده است. به نوشته لوموند:«حملات سایبری: چرا فرانسه ایران را محکوم میکند». این روزنامه مینویسد که « پس از حملهای که در شب ۱۱ تا ۱۲ اکتبر سیستمهای برودتی ۷۰۰ سوپرمارکت را هدف قرار داد، فرضیه دخالت ایران به سرعت در اولویت قرار گرفت. اما درحالیکه فرانسه معمولا برای حل اختلافات خود با تهران یا مسکو رویکردی محتاطانه و پنهانی را ترجیح میدهد، در این پرونده موضع خود را تغییر داده است.»
* روزنامهنگار


