شکست محتمل جمهوری‌خواهان در انتخابات آمریکا/ آنها احتمالا اکثریت در هر دو مجلس را از دست می‌دهند

کسری غفوری در روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: ‌انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا امروز سه‌شنبه از مین تا آلاسکا در حالی برگزار می‌شود که شاید بتوان آن را سرنوشت‌سازترین رقابت میان‌دوره‌ای این کشور در دو دهه اخیر دانست. تعیین تکلیف ۴۳۵کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵کرسی مجلس سنا، سرنوشت کنترل کنگره را در ۲سال پایانی ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ مشخص خواهد کرد. داده‌ها بیانگر آن است که جمهوری‌خواهان به احتمال زیاد مجلس نمایندگان را واگذار خواهند کرد و در سنا نیز احتمالا متحمل شکست می‌شوند. امکان تغییر ترکیب قدرت در هر دو مجلس در حالی مطرح است که ۲سال پیش و همزمان با پیروزی قاطع جمهوری‌خواهان در واشنگتن، چنین احتمالی بسیار دور از ذهن به نظر می‌رسید. آنچه این انتخابات را متمایز می‌کند نه فقط ابعاد موج احتمالی دموکرات‌ها، بلکه گستره نفوذ آن است؛ رقابت سنا اکنون به تگزاس و کانزاس رسیده است، دژهای مستحکم جمهوری‌خواهان که دهه‌هاست هیچ سناتور دموکراتی را به خود ندیده‌اند. این انتخابات همچنین حول محور موضوعی می‌چرخد که آمریکایی‌ها معمولا آن را در صندوق‌های رأی دخالت نمی‌دهند و آن مساله جنگ است؛ جنگ ایالات‌متحده علیه ایران اکنون به آزمونی برای اعتبار ترامپ و به‌ویژه در حوزه معیشت و وعده او مبنی بر پرهیز از جنگ‌های جدید بدل شده است.

پیشتازی در قلمرو رقیب

تازه‌ترین نظرسنجی‌های نیویورک‌تایمز و سیِنا که بین ۲۳ اکتبر (۱ آبان) تا اول نوامبر (۱۰ آبان) انجام شده است، نشان می‌دهد دموکرات‌ها در هر هفت ایالت کلیدی تعیین‌کننده سنا پیشتاز هستند؛ هرچند این برتری در آلاسکا و آیووا بسیار شکننده است. بر اساس این داده‌ها، در میشیگان عبدالرحمان السید از مایک راجرز جمهوری‌خواه جلوتر است. در تگزاس جیمز تالاریکو از کن پکستون پیش افتاده و در ایالت مین نیز تروی جکسون از سوزان کالینز جلوتر است. در اوهایو شِرود براون، در کانزاس آدام همیلتون، در آلاسکا مری پلتولا و در آیووا جاش تورک پیشتاز هستند. اگر این نظرسنجی‌ها دقیق باشند و روند فعلی حفظ شود، دموکرات‌ها پیروز سنا خواهند بود. تنها ۳۸درصد از رأی‌دهندگان احتمالی در این ایالت‌ها از عملکرد ترامپ رضایت دارند که برای ایالاتی که او ۲سال پیش در بیشتر آنها با اختلاف دورقمی پیروز شده بود، رقمی بسیار پایین است. دموکرات‌ها در تمام این ایالت‌ها میان رأی‌دهندگان مستقل پیشتاز هستند و در دو موضوع هزینه‌های زندگی و جنگ‌های خارجی، اعتماد بیشتری نسبت به جمهوری‌خواهان دارند. با این حال، زنگ خطر برای دموکرات‌ها اینجاست که رأی‌دهندگانی که تنها در ماه اخیر تصمیم خود را گرفته‌اند، با اختلاف ۹درصد به نفع جمهوری‌خواهان تمایل داشته‌اند.

در تحلیلی جداگانه، نِیت کوهن تحلیلگر ارشد سیاسی نیویورک‌تایمز نوشت در دوران دوقطبی کنونی، هیچ سابقه تاریخی برای موفقیت یک حزب در این تعداد از ایالت‌های امنِ رقیب وجود ندارد. به گفته او میانگین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد دموکرات‌ها در شمار بیشتری از کرسی‌های مطمئن جمهوری‌خواهان پیشتاز هستند تا مجموع کرسی‌هایی که در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ از رقیب گرفتند. گزارش فایننشال‌تایمز نیز حاکی از این است که در بازارهای پیش‌بینی پلی‌مارکت، شانس دموکرات‌ها برای پیروزی در مجلس نمایندگان ۹۵درصد و در مجلس سنا ۷۳درصد برآورد شده است.

آیا می‌توان به نظرسنجی‌ها اعتماد کرد؟

پایگاه تحلیلی «فایوتِرتی‌اِیت» در بررسی ۱۸انتخابات میان‌دوره‌ای از سال۱۹۴۶ به این سو نشان داده بود که آخرین نظرسنجی‌های سراسری کنگره به‌طور میانگین تنها حدود ۲واحد درصد با نتیجه نهایی آرای مجلس نمایندگان فاصله داشته‌اند. با این حال، به نوشته همین پایگاه، حاشیه خطای واقعی این نظرسنجی‌ها حتی در روزهای پایانی کارزار حدود پنج واحد درصد است. بازارهای پیش‌بینی نیز قطعیتی نمی‌دهند. شبکه خبری «استریت‌ارو نیوز» یادآوری کرد که وقتی بازارها شانس دموکرات‌ها در سنا را حدود دو سوم برآورد می‌کنند، یعنی هنوز از هر سه حالت در یکی جمهوری‌خواهان سنا را نگه می‌دارند و چنین نتیجه‌ای به معنای خطای پیش‌بینی نخواهد بود. یک خطر جدی نیز وجود دارد. احتمال مشارکت دموکرات‌های سفیدپوست در نظرسنجی‌های تایمز حدود ۳۰درصد بیشتر از جمهوری‌خواهان سفیدپوست بوده که این شکاف از سال۲۰۲۰ عمیق‌تر است؛ سالی که نظرسنجی‌های نهایی تایمز آرای ترامپ را تا پنج درصد کمتر برآورد کرده بودند. نیویورک تایمز سه احتمال را مطرح می‌کند: روش‌های جدیدِ وزن‌دهی ممکن است مشکل را حل کرده باشد، نظرسنجی‌ها اکنون دموکرات‌ها را دست‌کم می‌گیرند یا اینکه نرخ پاسخ‌دهیِ جمهوری‌خواهان از همیشه کمتر شده است.

واپسین روزهای کارزار

ترامپ روز یکشنبه (۱۰ آبان) کمپین انتخاباتی خود را با تجمع‌هایی در آیووا و کانزاس به پایان رساند؛ دو ایالتی که در سال۲۰۲۴ به راحتی در آنها پیروز شده بود. همان روز در میشیگان،‌ هالی استیونز که در انتخابات مقدماتی از السید شکست خورده بود، از راجرز حمایت کرد و السید را به ترویج نفرت علیه اسرائیل متهم کرد. چاک شومر رهبر دموکرات‌های سنا این اقدام را خیانتی شرم‌آور خواند. در آلاسکا نیز یک قاضی فدرال، شکایت دولت ترامپ برای به چالش کشیدن پیش‌دستانه نتایج سنا را رد کرد. در گزارشی دیگر، فایننشال‌تایمز محاسبه کرده که میانگین قیمت بنزین در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ دیروز دوشنبه (۱۱ آبان) به بیش از ۳.۴۶دلار در هر گالن رسیده که رکوردی بی‌سابقه برای هر دولتی است و قیمت گازوئیل نیز از زمان بازگشت او به قدرت بیش از ۷۰درصد افزایش یافته است.

اکثریت جمهوری‌خواهان در کنگره بسیار شکننده است. دموکرات‌ها برای تغییر موازنه در مجلس نمایندگان به افزایش خالص سه کرسی و در سنا به افزایش خالص چهار کرسی (کرسی‌های به‌دست‌آمده منهای کرسی‌های از دست رفته) نیاز دارند؛ چراکه معاون رئیس‌جمهور یعنی جی‌دی ونس، می‌تواند در آرای برابر، نتیجه را به نفع جمهوری‌خواهان تغییر دهد.کوهن همچنین نوشت، اگرچه وقوع موج آبی در برخی برآوردها اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد، اما جمهوری‌خواهان نقشه‌های انتخاباتی را به‌گونه‌ای تغییر داده‌اند که بسیاری از حوزه‌ها در برابر موج‌هایی با قدرت ۶ تا ۸.۵درصد مقاومت کنند. برای پیروزی دموکرات‌ها در سنا، آنها باید ایالت‌هایی را فتح کنند که ترامپ در آنها با اختلاف ۱۳درصد پیروز شده بود؛ اتفاقی که از سال ۲۰۱۰ در هیچ انتخابات برنامه‌ریزی‌شده‌ای رخ نداده است. در مجلس نمایندگان، پرسش اصلی دیگر پیروزی یا شکست دموکرات‌ها نیست، بلکه ابعاد اکثریت آن‌هاست. دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های سراسری حدود ۹واحد درصد پیش‌اند و جز در صورت خطایی بزرگ‌تر از خطای نظرسنجی‌ها در ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰، به احتمال زیاد کنترل این مجلس را به دست می‌گیرند. با این حال اگر تنها در حوزه‌هایی پیروز شوند که ترامپ در آنها با اختلاف ۸.۵درصد یا کمتر برده بود، به حدود ۲۲۳کرسی می‌رسند، یعنی فقط پنج کرسی بیش از حد نصاب و در سنا هم دو کرسی کم می‌آورند. او در تحلیل نهایی خود نیز نوشت محبوبیت خالص ترامپ (فاصله موافقان و مخالفان) ۱۲واحد پایین‌تر از آستانه انتخابات۲۰۱۸ است؛ انتخاباتی که دموکرات‌ها آرای سراسری را با اختلافی نزدیک به ۹درصد بردند.

بلومبرگ یادآوری کرد که از پایان جنگ جهانی دوم، حزب رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای به‌طور میانگین حدود ۲۵کرسی مجلس نمایندگان و ۳.۵کرسی سنا از دست داده است. اما هفت ایالت از جمله تگزاس، فلوریدا، اوهایو و کارولینای شمالی نقشه حوزه‌های انتخاباتی را به سود جمهوری‌خواهان بازترسیم کرده‌اند و برخی از آنها پس از آن دست به کار شدند که دیوان عالی در آوریل۲۰۲۶ استفاده از قانون حق رأی برای ترسیم حوزه‌هایی با اکثریت سیاه‌پوست و لاتین‌تبار را محدود کرد. دموکرات‌ها نیز در کالیفرنیا با نقشه حزبی خود به این اقدام پاسخ دادند و موج آبی می‌تواند دستاوردهای مورد انتظار جمهوری‌خواهان از بازترسیم حوزه‌ها را به‌شدت محدود کند. در عوض دست جمهوری‌خواهان از نظر مالی بازتر است و سوپرپک حامی ترامپ موسوم به «ماگا اینک» تا اوایل سپتامبر بیش از ۴۱۵‌میلیون دلار نقدینگی داشت.

نقشه نبرد سنا

در سنا اما راه دموکرات‌ها باریک‌تر است. به نوشته بلومبرگ، آنها باید تقریبا همه ۱۳ کرسی خود را که در این دور به رأی گذاشته شده، از جمله در ایالت‌های رقابتی میشیگان، جورجیا و نیوهمپشایر حفظ کنند و دست‌کم دو کرسی را در ایالت‌هایی به‌دست آورند که ترامپ در ۲۰۲۴ با اختلاف دورقمی برده بود. هموارترین هدف آنها کارولینای شمالی است. فایننشال‌تایمز در گزارش دیگری نوشت روی کوپر، فرماندار پیشین دموکرات این ایالت، به احتمال زیاد پیروز می‌شود و به گزارش بلومبرگ، سوپرپک اصلی مدافع اکثریت جمهوری‌خواهان در سنا اوایل اکتبر این ایالت را رها کرد و منابعش را به کانزاس، می‌سی‌سی‌پی و کارولینای جنوبی برد. تام تیلیس، سناتور جمهوری‌خواه همین ایالت که دیگر نامزد نشده، در کتابی که ۶اکتبر (۱۴ مهر) منتشر شد، برای حزبش «حمام خون» پیش‌بینی کرده بود.

بخشی از تنگ‌شدن رقابت در ایالت‌های قرمز به ضعف نامزدهای جمهوری‌خواه برمی‌گردد. تنها ۳۳درصد از رأی‌دهندگان تگزاسی نگاه مثبتی به کن پکستون دارند که با تحقیقات، کیفرخواست و استیضاح روبه‌رو بوده و راجر مارشال در کانزاس نیز به‌دلیل شکایت از صدها بیمار بابت بدهی‌های پزشکی جزئی زیر فشار انتقادهاست. در مقابل، جیمز تالاریکو و آدام همیلتون که هر دو پیشینه مذهبی دارند، از محبوب‌ترین نامزدهای این نظرسنجی‌ها هستند. نیویورک‌تایمز نوشت که در کانزاس گرانی گازوئیل پس از جنگ و لغو تعرفه واردات گوشت گاو، کشاورزان را دلسرد کرده و ۱۳درصد جمهوری‌خواهان این ایالت از همیلتون حمایت می‌کنند.

در اوهایو، رقابت براون و هیوستد نیم‌میلیارد دلار هزینه در پی داشته و به گفته موسسه رصد تبلیغات ادایمپکت، جمهوری‌خواهان ۸۰‌میلیون دلار بیش از رقیب صرف آگهی کرده‌اند. در آیووا، اشلی هینسون می‌کوشد خود را مستقل از ترامپ نشان دهد و به گزارش فایننشال‌تایمز، نوشته است هر جا واشنگتن اشتباه کند از ایستادگی در برابر آن نمی‌هراسد. با این همه، نیویورک‌تایمز یادآوری می‌کند که نظرسنجی‌ها بی‌نقص نیستند. سوزان کالینز ۶سال پیش در همه نظرسنجی‌ها عقب بود، اما با اختلافی راحت دوباره به سنا راه یافت.

چهار سناریو

کوهن چهار سناریو را ترسیم کرده است. در نخستین حالت، دموکرات‌ها در سطح ملی با اختلاف پنج تا ۷درصد پیروز می‌شوند؛ اما نظرسنجی‌ها آنها را بیش از واقعیت نشان می‌دهند؛ در این حالت جمهوری‌خواهان سنا را حفظ می‌کنند و دموکرات‌ها به اکثریت ضعیفی در مجلس نمایندگان می‌رسند. در سناریوی دوم، موج ۷ تا ۹درصدی رخ می‌دهد و دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان دستاوردهای بزرگی دارند اما جمهوری‌خواهان با اختلاف اندک سنا را نگه می‌دارند. در سناریوی سوم با موج هشت تا ده درصدی، نظرسنجی‌های دقیق دموکرات‌ها را صاحب سنا و اکثریت بزرگ‌تری در مجلس نمایندگان می‌کند. سناریوی چهارم، وقوع یک سونامی ۱۰درصدی یا بیشتر است که به معنای تصاحب حدود ۲۵۰کرسی توسط دموکرات‌ها، حداقل ۵۳کرسی در سنا و آغاز فصلی جدید در سیاست آمریکا خواهد بود. آنچه این سناریوها را متمایز می‌کند، بخش کوچکی از رأی‌دهندگان متمایل به جمهوری‌خواهان است که از عملکرد رئیس‌جمهور ناراضی هستند. در سال۲۰۱۸ محبوبیت او در ایالت‌های کلیدی قرمز بالای ۵۰درصد بود؛ اما در نظرسنجی‌های اخیر تایمز در پنج ایالت قرمز، این عدد زیر ۴۰درصد است.

«اِما اشفورد» در فارن‌پالیسی نوشت که جنگ علیه ایران به یکی از سه موضوع اصلی رأی‌دهندگان تبدیل شده است؛ در نظرسنجی گالوپ ۷۷درصد آن را بسیار مهم دانسته‌اند و ۷۲درصد همین نظر را درباره قیمت بنزین داشته‌اند. او معتقد است این جنگ زندگی را گران‌تر کرده و وعده ترامپ مبنی بر پرهیز از جنگ‌های جدید را شکسته است. با این حال او به دموکرات‌ها هشدار داد که تصور نکنند نتیجه انتخابات لزوما درخواستی برای بازگشت به اجماع پیش از ترامپ است؛ چراکه ۴۹درصد آمریکایی‌ها خواهان کاهش کمک‌های نظامی به سایر کشورها هستند و تنش‌زدایی ترامپ با چین نیز محبوبیت دارد.

فشارها در صورت تغییر موازنه قدرت، ابتدا متوجه پیت هگست، وزیر جنگ، خواهد بود و سپس استیو ویتکاف و جرد کوشنر. متحدان آمریکا نیز با دقت نظاره‌گر هستند. کانادایی‌ها با نرخی بالاتر از آمریکایی‌ها پیگیر اخبار انتخابات میان‌دوره‌ای بوده‌اند؛ اما به متحدان اروپایی توصیه شده است که انتظارات خود را پایین نگه دارند. ژرار آرو سفیر سابق فرانسه در واشینگتن نوشت ترامپ می‌تواند برای دور زدن کنگره به دیوان عالی تکیه کند.

به هر روی، نتایج انتخابات بیش از آنکه نشان‌دهنده تغییر جهت سیاسی باشد، بازتاب‌دهنده خشم از تورم باشد، چنان‌که ۸۴درصد آمریکایی‌ها اقتصاد را مهم‌ترین مساله می‌دانند. نسرین مالک در گاردین استدلال کرد که دموکرات‌ها هر نتیجه‌ای بگیرند، کشوری را تحویل خواهند گرفت که ترامپ آن را دگرگون کرده است؛ از انحلال آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا تا نظام تعرفه‌های جدید و جنگی با ایران که پایان‌ناپذیر به نظر می‌رسد. به گفته او، حزب دموکرات که درگیر اختلافات داخلی بر سر اتهام السید مبنی بر ارتکاب نسل‌کشی در غزه توسط اسرائیل شده، نه به معنای گسست از گذشته، بلکه نشان‌دهنده امتداد دوران ترامپ است.