طلای سیاه در مدار صعود
هر بازیگر چه می‌خواهد؟
حوثی‌ها و عربستان: حوثی‌ها هزینه حمله به زیرساخت و فرودگاه‌های سعودی را بالا می‌برند تا ریاض را زیر فشار بگذارند. ریاض در دو جبهه گرفتار است: باید پای میز گفت‌وگو با تهران بنشیند و همزمان از صادراتش از هرمز و عمان دفاع کند. این کشور بر دو مسیر صادراتی تکیه دارد؛ ینبع در دریای سرخ و انتقال کشتی‌به‌کشتی در صحار عمان. واشنگتن، مسکو و کی‌یف: ترامپ از توافق «فوری» آتش‌بس انرژی میان روسیه و اوکراین خبر داد؛ اما زلنسکی گفته منتظر دیدن جزئیات است و مسکو واکنشی نشان نداده است. بازار به همین دلیل فقط بخشی از این خبر را باور دارد. همزمان ترامپ گفته روسیه بیش از ۳۰۰هزار تن (2.25میلیون بشکه) دیزل فوری عرضه می‌کند. تحلیلگر PVM، تاماش وارگا، اثر فوری این معامله را «محل تردید» می‌خواند؛ چون ظرفیت پالایشی روسیه به‌شدت کاسته شده است. مسکو صادرات ۵۰۰هزار تن (حدود 3.7میلیون بشکه) را مجاز کرده، معادل تقریبا یک روز مصرف آمریکا. این رقم را باید با رقم 29میلیون تن سال گذشته سنجید. دولت‌های مصرف‌کننده: فاتح بیرول، رئیس آژانس بین‌المللی انرژی، پیش از نشست ۱۵اکتبر از اعضا خواسته بررسی کنند آیا آزادسازی بیشتر دیزل لازم است و کشورهایی که هنوز تعهدات خود را کامل نکرده‌اند، دیزل را در اولویت قرار دهند.
سناریوهای پیش رو
• ناامنی مداوم با جریان نسبی: اگر حملات به نفتکش‌ها با همین شدت ادامه یابد اما صادرات نسبتا پایدار بماند، ریسک جنگ همچنان در قیمت می‌ماند. بانک گلدمن‌ساکس پیش‌بینی قیمت برنت دسامبر را از ۸۵ به ۹۰دلار بالا برد و ریسک جنگ را کمی بیش از ۲۰دلار برآورد کرد. فرض کلیدی این سناریو در امان بودن مسیرهای جایگزین مثل بندر صحار عمان است.
• ضربه به مسیرهای جایگزین: اگر حملات به نفتکش‌ها و بنادر صادراتی تشدید شود، صادرات سعودی و خریداران آسیایی بیشترین فشار را می‌بینند و کرایه و بیمه دوباره بالا می‌رود. برخی تحلیلگران این خطر را جدی می‌دانند؛ چون مسیرهای جایگزین ظرفیت محدود دارند.
• تثبیت دیپلماتیک: اگر تعاملات سیاسی فعال‌تر ریاض-تهران از شدت حملات بکاهد و آتش‌بس انرژی روسیه-اوکراین با تایید هر دو طرف عملی شود، قیمت می‌تواند به مسیر ۹۰دلاری گلدمن نزدیک شود.
• بحران دیزل مستقل از نفت خام: حتی اگر نفت آرام شود، فرآورده‌ها ممکن است تحت فشار بمانند.
