بازتابهای یک فایل صوتی
جنجال در تبریز
چه اتفاقی رخ داد؟
اصل درگیری، بین خداداد عزیزی و امید عالیشاه، بازیکن گلگهر رخ داد. ابتدا خداداد مصاحبه بسیار تندی علیه عالیشاه انجام داد، اما آنچه حواشی را به اوج رساند، فایل صوتی بسیار عجیب و رکیکی بود که منسوب به عزیزی، علیه عالیشاه منتشر شد. خبرگزاری تسنیم در بخشی از گزارش خود در این مورد مینویسد: خداداد عزیزی که در جریان بازی با عالیشاه درگیری لفظی داشت، بلافاصله بعد از ورود اعضای دو تیم به راهروی ورزشگاه، با صدای بلند خطاب به بازیکنان تراکتور فریاد میزند: «مگر عالیشاه گربه است که از او میترسید؟!»، خداداد در ادامه صحبتهایش با بازیکنان تراکتور به عالیشاه فحش بسیار رکیک و ناشایستی میدهد. این صحبتها با واکنش عالیشاه همراه شد و این بازیکن که در رختکن گلگهر حضور داشت، در رختکن را باز میکند و رو به خداداد علاوه بر کلمه «خفه شو»، ناسزا هم میگوید. واکنش عالیشاه باعث میشود خداداد که بهشدت عصبانی بود،
کنترل رفتار خود را از دست بدهد و مقابل رختکن گلگهر بگوید: «من تا صبح از اینجا تکون نمیخورم؛ بالاخره از این در که بیرون میاد؛ او (عالیشاه) به من فحش داده و به من گفته...، صدایت را برای من بالا میبری؟! کجا بازی کردی آخه...، صدایت را برای من بالا میبری؟! یک بازی ملی داری و برای من صدایت را بالا میبری!...، پا پرانتزی» (علامت... مربوط به فحاشیهای خداداد است). فریادهای خداداد عزیزی که همراه با الفاظ بسیار رکیک و نامناسبی علیه عالیشاه بوده، واکنش تعدادی از افراد حاضر در راهرو ورزشگاه را در پی داشته است و این افراد خداداد را تا رختکن تراکتور همراهی میکنند. تمام این اتفاقات با جزئیات در گزارش ناظران بازی آمده است تا روند رسیدگی به تخلفات خداداد عزیزی و عالیشاه در این بازی از سوی کمیته انضباطی آغاز شود. اکنون باید دید کمیته انضباطی در قبال این اتفاق تاسفآور چهتصمیمی خواهد گرفت.»
بازتابها
خداداد عزیزی طی یکی، دو سال گذشته در کانون حواشی زیادی بوده و افشای فایل صوتی اخیر از او انتقادات نسبت به سرپرست تراکتور را بیش از هر زمان دیگری کرد. نقدهای رسانهها و نیز افراد حقیقی بسیار متعدد است و از جمله میتوان به بخشی از گزارش «ایسنا» اشاره کرد: فایل صوتی منتسب به خداداد عزیزی پس از بازی منتشر شد؛ فایلی که محتوای آن شامل الفاظ رکیک و توهینهای زننده علیه امید عالیشاه بود. محتوایی که تکرار یا حتی بازنشر جزئیات آن، ارزش خبری ندارد و تنها سطح ادبیات حاکم بر این درگیری را عیانتر میکند. مساله اما فقط یک فایل صوتی نیست. مساله این است که چنین ادبیاتی چطور به بخشی از رفتار عادی در فوتبال تبدیل شده است؟ توهین، فحاشی، تحقیر و حتی ورود به حریم خانواده افراد، چه نسبتی با فوتبال حرفهای دارد؟ چه کسی قرار است به این رفتارها پایان بدهد؟ خداداد عزیزی چهره ناشناختهای در فوتبال ایران نیست. سالهاست نام او با فوتبال ایران گره خورده و طبیعتا انتظار از چنین چهرهای، بهمراتب بیشتر از یک فرد عادی است. مدیر یک باشگاه، چه در داخل زمین و چه بیرون از آن، فقط نماینده خودش نیست؛ رفتارش تصویری از باشگاهی است که در آن مسوولیت دارد.
عالیشاه نیز اگر در جریان این ماجرا اظهاراتی داشته که خارج از چارچوب بوده، باید پاسخگوی آن باشد. هیچکس مصون از نقد یا حتی برخورد انضباطی نیست. اما یک تخلف، مجوز تخلف دیگری نیست. اگر کسی توهین کرده، پاسخ آن فحاشی نیست؛ پاسخ آن، اعتراض، شکایت و برخورد قانونی است. فوتبال اگر قرار باشد با منطق «او شروع کرد، پس من هم حق دارم» اداره شود، دیگر چیزی از مفهوم حرفهایگری باقی نمیماند. تلختر از اصل ماجرا، واکنش بعدی است. عزیزی پس از انتشار فایل صوتی، با تایید واکنش خود اعلام کرده کسی را که به او توهین کند، بدون جواب نمیگذارد. همین جمله شاید مهمترین بخش ماجرا باشد؛ چرا که بحث دیگر صرفا درباره یک لحظه عصبانیت نیست، بلکه درباره نوعی نگاه به حل اختلاف است. نگاهی که در آن پاسخ به توهین، توهین است و پاسخ به فحاشی، فحاشی.
