پرونده وال‌استریت

گروه اندیشه دنیای اقتصاد - جنبش «وال‌استریت را اشغال کنید» در ۱۷ سپتامبر امسال در پارک زاکوتی در محله‌ وال‌استریت نیویورک آغاز شد. این جنبش در اعتراض به نابرابری ثروت با شعار «ما نود و نه درصد هستیم» شکل گرفت و به‌شکلی پیش‌بینی‌ناپذیر تقریبا سرتاسر دنیا را در برگرفت. بسیاری این جنبش را ملهم از الگوی «بهار عربی» می‌دانستند، اما درباره دلایل واقعی آن، روند فعلی و نتایج احتمالی‌اش بحث‌های بسیاری درگرفته است. حتی از نگاه آماری نیز هنوز نمی‌توان دو نظرسنجی معتبر با نتایجی واحد به دست آورد. برای مثال، سی‌.ان‌.ان در نظرسنجی ۳۱ اکتبر خود معتقد است که آمریکایی‌های بیشتری به حمایت از «اشغال وال‌استریت» پرداخته‌اند و محبوبیت جنبش افزایش یافته، در حالی که پالیسی پولینگ پابلیک این محبوبیت را در تاریخی کمابیش مشابه رو به کاهش تخمین زده است. از سوی دیگر، دلایل اقتصادی جنبش و مطالبات اقتصادی آن نیز محل چالش است.

برخی اساس اعتراضات وال‌استریت را در برابر این قانون اقتصادی متعارف می‌دانند که «افزایش حداقل دستمزد به افزایش اشتغال نمی‌انجامد، بلکه طبق قوانین عرضه و تقاضا به کاهش آن نیز دامن می‌زند» و برخی درست برعکس، ریشه‌های اقتصادی آن را قابل پیش‌بینی و مطالبات آن را برحق می‌دانند و می‌گویند افزایش برابری و کاهش نابرابری به اقتصاد آمریکا برای عبور از بحران و افزایش اشتغال کمک خواهد کرد. مقالات پرونده زیر از دریچه‌ اقتصاد به این جنبش نگریسته‌اند و دیدگاه‌های موجود درباره‌ خاستگاه‌های اقتصادی و سیاسی جنبش را منعکس کرده‌اند.