کریس، تحت فشار!

بعد از آن نمایش، خیلی از رسانه‌ها حتی در کشور پرتغال هم به او تاختند و خواهان خداحافظی‌اش شدند. به عنوان مثال می‌توانید بخشی از مقاله روزنامه مشهور آبولا را در این مورد بخوانید: «بابت همه چیز ممنون کریستیانو. اکنون زمان رفتن است!» این یک پیام تند برای کسی است که تمام وجودش را برای کشورش گذاشته، اما به نظر می‌رسد آنها از هم‌اکنون به دنبال تغییر نسل بعدی هستند. در بخش دیگری از مقاله آبولا، نویسنده اینطور آورده: «این سطور را با قدردانی عمیق می‌نویسم.

کریستیانو از نظر من بهترین فوتبالیست تاریخ پرتغال و یکی از دو بازیکن برتر تاریخ فوتبال جهان است. او به ما عناوین، رکوردها، لحظات فراموش‌نشدنی و یک اعتبار بین‌المللی بخشید که هیچ نسل قبلی موفق به دستیابی به آن نشده بود. کل کشور به او بسیار مدیون است. دقیقا به همین دلیل، تماشای پایان یک دوران دردناک است. کریستیانو در ۴۱ سالگی دیگر آن بازیکنی نیست که در ۳۱ سالگی بود و نمی‌تواند هم باشد. زمان، این رقیب شکست‌ناپذیر، روی همه ما تاثیر می‌گذارد و روی ورزشکاران حرفه‌ای، فارغ از میزان بزرگی‌شان، حتی بیشتر اثر می‌گذارد. او دیگر مرجع تیم ملی نیست.

من یک درخواست صادقانه دارم. کریستیانو دیگر چیزی برای اثبات کردن ندارد؛ نه به مردم پرتغال، نه به فوتبال و نه به خودش. جایگاه تاریخی او برای همیشه تضمین شده است. زمان آن فرا رسیده است با همان عظمتی که وارد شد، خداحافظی کند. به خاطر احترام به خودش، به هم‌تیمی‌هایش، به تیم ملی، به باشگاهی که او را پرورش داد یعنی اسپورتینگ، برای الگو شدن برای هزاران کودکی که اولین قدم‌های خود را در فوتبال برمی‌دارند و مانند این مرد پا به سن گذاشته او را ستایش می‌کنند و به خاطر احترام به‌میلیون‌ها پرتغالی که با تحسین او بزرگ شدند.»