وقفه، سکوت، سکته؛
عجیبترین لیگ تاریخ
وقفه در آغاز
مسابقات این فصل لیگ برتر فوتبال ایران بهدلیل تاثیر پذیرفتن از جنگ ۱۲روزه در خرداد ماه، با مدتی تاخیر آغاز شد. به هر حال تیمها در آن مقطع زمانی بخشی از فرصت آمادهسازی یا حتی جذب بازیکنان جدید را از دست دادهبودند و برای ترمیم این نقیصه، فصل جدید با چیزی حدود دو هفته تاخیر استارت خورد. در سالمنتهی به جامجهانی معمولا چنین تاخیرهایی قابلپذیرش نیست، اما این یکی طبیعتا فرق میکرد. این وقفه البته تنها اثر پذیرفتن لیگ از جنگ دوازده روزه نبود، چراکه در نوع سیاستگذاری برخی باشگاهها میشد دید که آتشبس را تا حدی شکننده ارزیابی کردهاند و با تمام توان و تمرکز، تیم را برای فصلی طولانی آماده نکردهاند. چه بسا وفور نتایج غیرمنتظره در این فصل، کموبیش چنین فرضیهای را ثابت کند.
سکوت در ادامه
اتفاقات غیرطبیعی لیگ بیستوپنجم اما به میانههای فصل هم کشیده شد؛ جاییکه پس از ناآرامیهای زمستان، از ابتدای نیمفصل دوم شاهد برگزاری مسابقات لیگ برتر در ورزشگاههای خالی از تماشاگر بودیم. اجرای این تصمیم، تا روز آخر ادامه داشت و تنها مسابقات انگشتشماری به میزبانی تیمهای کمهوادار با فروش محدود بلیتها به انجام رسید. از بین مدعیان، قرار بود دیدار شنبه نهم اسفند پرسپولیس در خانه ذوبآهن با حضور تماشاگران برگزار شود و احتمالا رفتهرفته شاهد تسری این شرایط به دیگر تیمها و ورزشگاهها باشیم، اما درست از صبح همان روز، جنگ جدید آغاز و طبیعتا تمامی مسابقات متوقف شد. طی روزهای گذشته، بازیکنان و مربیان خارجی تیمها، یک به یک بهصورت زمینی از مرزهای کشور خارج شدهاند و روشن نیست چه زمانی به ایران برمیگردند. در طول هفتههای پرشماری که در سکوت برگزار شد، بازیکنان زننده گل هم شادی خاصی انجام نمیدادند تا صورت مسابقات این فصل، هرچه نامتعارفتر شود.
خاموشی ناگهانی
در نهایت هم فصل پرپیچوخمی که از آن یاد شد، از روز نهم اسفند و در پی آغاز حمله نظامی به ایران متوقف شد؛ این در حالی است که بازیها در میانه هفته بیستوسوم قرار داشت و هنوز هفت هفته تا پایان فصل فاصله داشتیم. هماکنون چشمانداز خاصی برای از سرگیری مسابقات وجود ندارد و هر روز تاخیر، احتمال تداخل لیگ با جامجهانی را افزایش میدهد؛ تورنمنتی که اصلا معلوم نیست تیم ملی در آن شرکت خواهد کرد یا نه. در پایان به یاد داشته باشیم این فصل از بازیها نخستین دوره لیگ برتر طی دو دههگذشته بود که سرخابیها در آن یکبار هم از ورزشگاه آزادی استفاده نکردند. فصلی عجیب، خیلی عجیب...
