جذاب‌تر و زیان‌بارتر
دنیای اقتصاد: چند فصلی می‌شود که سری A از نظر فوتبالی روزهای بهتری را نسبت به یک دهه قبل می‌گذراند و رقابت‌ها به سطحی از جذابیت و رقابت‌پذیری رسیده‌اند که مدت‌ها مشابهش دیده نمی‌شد. بازی‌ها فشرده‌تر، غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر و برای تماشاگران تماشایی‌تر شده‌اند، اما پشت این ویترین جذاب، واقعیت اقتصادی فوتبال ایتالیا تصویر متفاوتی را نشان می‌دهد. طبق گزارشی که گاتزتا دلو اسپورت منتشر کرده، ۱۳ باشگاه از ۲۰ تیم حاضر در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا با زیان مالی روبه‌رو هستند؛ آماری هشداردهنده به‌ویژه وقتی بدانیم سری آ در فصل گذشته مجموعا ۳۶۰میلیون یورو ضرر ثبت کرده بود. بدهی‌ها در طول فصل‌های اخیر روندی افزایشی داشته و فشار مالی را بیشتر کرده‌اند. در فصل ۲۵-۲۰۲۴ فروش بازیکنان در سطح اول فوتبال ایتالیا به ۸۴۴میلیون یورو سود انتقالی رسید؛ عددی قابل‌توجه که نشان می‌دهد ایتالیا بیش از هر زمان دیگری به بازاری گذار تبدیل شده است.
بازیکنان در این لیگ رشد می‌کنند، ارزش‌شان بالا می‌رود و سپس به خارج از کشور فروخته می‌شوند. این روند که تحت تاثیر تورم بازار شکل گرفته، باشگاه‌های ایتالیایی را عملا به فروشنده تبدیل کرده است. هرچند این مدل لزوما منفی نیست، اما تعادل مالی را به چالش کشیده. دستمزدها به حدود ۲میلیارد یورو رسیده‌اند و هزینه نقل‌وانتقالات نیز با ثبت رقم ۸۳۷میلیون یورو به سطحی رسیده که می‌توان آن را نوعی ولخرجی دانست؛ عاملی که فشار بر ساختار مالی لیگ را افزایش داده است.
در سطح بین‌المللی، سری A به یکی از سرگرم‌کننده‌ترین رقابت‌ها تبدیل شده، اما این جذابیت در درآمدهای پایه مانند حق پخش تلویزیونی، تبلیغات و اسپانسرینگ بازتاب کافی نداشته است. این منابع درآمدی در حال کاهش‌اند و هم‌زمان شکافی داخلی ایجاد کرده‌اند: هشت باشگاه برتر توانسته‌اند درآمدهای پایه خود را ۱۵۵میلیون یورو افزایش دهند، درحالی‌که دوازده باشگاه دیگر حدود ۱۰۰میلیون یورو زیان متحمل شده‌اند. این فاصله با رقابت‌های یوفا پررنگ‌تر می‌شود، زیرا حضور یا عدم حضور در این مسابقات تفاوتی تعیین‌کننده ایجاد می‌کند؛ نمونه بارز آن صعود اینتر به فینال لیگ قهرمانان بود که تزریق مالی مهمی به همراه داشت. هرچند در سطح مدیریتی نیز فشار محسوس است و تنها سه باشگاه کومو، فیورنتینا و پارما بدهی بانکی ندارند؛ سه تیمی که تحت مدیریت سرمایه‌گذاران خارجی اداره می‌شوند.
