توافق از مسیر تهدید؟

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، هدف اصلی ترامپ در مقطع کنونی نیل به توافق با ایران است و تجمع نیرو در منطقه عمدتاً در همین چارچوب ارزیابی می‌شود. 

پس از شکست تلاش‌ها برای احیای برجام، اجماعی در آمریکا شکل گرفت که مذاکره با ایران تنها در صورت همراهی با «تهدید نظامی معتبر» نتیجه‌بخش است؛ دیدگاهی که از سوی کارشناسان هر دو حزب نیز مطرح شد.

ترامپ پس از فراغت نسبی از پرونده‌هایی چون غزه و ونزوئلا، تمرکز خود را بر مذاکره با ایران گذاشته و سناریوهایی مانند اقدام نظامی یا محاصره دریایی در کوتاه‌مدت بعید به نظر می‌رسند، هرچند تهدید نظامی به‌عنوان ابزار فشار در کنار تحریم‌ها مدنظر است. 

او تهدید کرده در صورت نپذیرفتن «معامله‌ای فوری»، ایران با «حمله‌ای بسیار شدیدتر» مواجه خواهد شد.

خواسته‌های ترامپ، علاوه بر غنی‌سازی صفر و تعیین‌تکلیف اورانیوم غنی‌شده، برای نخستین‌بار شامل محدودیت در برد و تعداد موشک‌ها و پایان حمایت از «نیروهای نیابتی» است. 

 در عین حال، شواهدی از پیگیری «تغییر رژیم» وجود ندارد. 

گذر زمان طی ۹ سال گذشته به ضرر ایران بوده و تعلل بیشتر به از دست رفتن اهرم‌های باقی‌مانده می‌انجامد. 

 همچنین نادیده گرفتن روان‌شناسی ترامپ، که خواهان تمرکز اعتبار حل مسائل بر خود است، خطا دانسته می‌شود.

 اگر دیپلماسی بر جنگ ترجیح داده می‌شود، پذیرش مذاکره و لوازم آن ضروری است، زیرا رفع تحریم‌ها تنها از این مسیر ممکن بوده و مواضع واقعی آمریکا فقط در اتاق مذاکره و پس از چانه‌زنی مشخص می‌شود.

حجم فایل صوتی:4.85M | مدت زمان فایل صوتی :00:07:04