چرا ایران به اندازه ۱۲ کشور ایرلاین دارد؟
سیدحمیدرضا صانعی معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری درباره تعداد بالای ایرلاینها در کشور، اظهار کرد: شکلگیری سیستم هوانوردی در کشور یک شبه نبوده و در حملونقل هوایی یکی از اصلیترین پارامترها برای بروز این اتفاق (تاسیس ایرلاینهای متعدد در کشور) آن است که به هر حال محدودیتهای سرمایهگذاری و سرمایه دار بودن در کشور است.
وی ادامه داد: سرمایهداران به دلیل ریسکها و محدودیتهای ناشی از تحریمها نمیتوانند فعالیتها را گسترش دهند و ریسک افزایش مییابد. ضمن اینکه سرمایهگذاری هم در این وضعیت اقتصادی کار را سخت میکند و آورده اولیه که بتوانیم یک ایرلاین بزرگ را تاسیس کنیم، سختتر است.
صانعی با اشاره به نقش سیاستهای اقتصادی گفت: در برخی مقاطع شرایط اقتصادی کشور مزایایی را برای فعالان اقتصادی در نظر میگیرد و بهگونهای مردم و سرمایهگذاران را ترغیب میکند که خودشان از این مزایا بهرهمند شوند.
وی تاکید کرد: از سوی دیگر تضامین لازم در قوانین بالادستی برای سوق دادن مردم به سمت تشکیل هلدینگها و سرمایهگذاریهای مشارکتی با مشکلاتی مواجه است. با وجود مزایای متعدد تجمیع کسبوکارها، سرمایهگذاران به دلیل مخاطرات و ریسکها ترجیح میدهند وارد این حوزه نشوند.
معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری تأکید کرد: یکی از اصلیترین مؤلفههای توسعه صنعت هوانوردی در دنیا، نقش فاینانسورها و لیزورهاست. در بسیاری از کشورها از چین گرفته تا آمریکا، شرکتهایی وجود دارند که مالک تعداد زیادی هواپیما هستند و آنها را متناسب با نیاز کسبوکارها بهصورت "لیز خشک" یا "لیز تر"در اختیار ایرلاینها قرار میدهند.
در لیز خشک (Dry Lease) اجاره هواپیما بدون خدمه پروازی، تعمیر و بیمه بوده و فقط خود هواپیما تحویل ایرلاین میشود. این در حالی است که در لیز تر (Wet Lease) اجاره هواپیما همراه با خدمه پروازی، تعمیرات و بیمه است و ایرلاین فقط مسیر و فروش بلیت را مدیریت میکند.
صانعی افزود: شرکتهای هواپیمایی منطقه مانند ترکیشایر یا پگاسوس نیز غالباً مالک تمام ناوگان خود نیستند و از سرمایهگذاران و لیزورها استفاده میکنند، اما به دلیل محدودیتهای موجود در کشور، چنین امکانی برای ایرلاینهای ایرانی فراهم نیست.
وی گفت: فاینانسورها معمولاً با نرخ بهره بانکی بسیار پایین، حتی تا ۹۰ درصد هزینه خرید هواپیما را تأمین مالی میکنند و بازپرداخت وام از محل درآمد همان هواپیما انجام میشود، اما این روش به دلیل محدودیتها در کشور ما عملاً غیرممکن است.
وی تصریح کرد: در نتیجه سرمایهگذار ایرانی با وجود تمام مخاطرات، ناچار است بهصورت نقدی و با دور زدن محدودیتها، ناوگان هوایی تهیه کند؛ در حالی که در دنیا با ۵ میلیون دلار و کمک فاینانسور میتوان یک هواپیمای ۵۰ میلیون دلاری خرید، اما سرمایهگذار ایرانی همان هواپیمای ۵ میلیون دلاری را نیز با دشواری وارد کشور میکند.
چندی قبل رئیس کمیسیون عمران مجلس با اعلام اینکه در کشور ۳۵ ایرلاین داریم و ابراز تعجب بابت این تعداد شرکت هواپیمایی، گفت: کشورهای بزرگ دنیا ۲ تا ۳ شرکت هواپیمایی دارند، اما در کشور هر کسی با هر شغلی میآید و مجوز تاسیس ایرلاین دریافت میکند.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.
