فلیک انتقامش را گرفت
بیم و امید
یک بار دیگر تصاویر پررنگ و لعابی که از عربستان مخابره شد، مایه حسرت بود چون جوانان شاد سعودی که روی سکوها تقابل سوپراستارهای دنیای فوتبال را میدیدند، آرزوی خیلی از هم سن و سالهایشان در وطن خودمان را زندگی میکردند. جالب اینجاست که شهر جده به تنهایی میزبان ۴ تیم رئال، بارسا، اتلتیکو و بیلبائو بود و به بهترین شکل ممکن از تورنمنت اسپانیاییها پذیرایی کرد. اما اینجا تیمهای پرافتخار پایتخت که مدعی هستیم بهترین دربی آسیا را مقابل هم برگزار میکنند (البته که هیچ شهرآورد حساسی اکثر نتایجش تساوی بدون گل نیست!) یک زمین چمن درست و درمان در تهران ندارند و از کوچ به شهرهای حاشیه استان، به سفرهای چند صد کیلومتری برای میزبانی از رقبا رسیدهاند. بگذریم از این مرثیه تمام نشدنی که حتی فوتبال هم برای مردم تبدیل به یک سرگرمی دست چندم شده و به الکلاسیکو برسیم. دیداری که مطابق انتظار جذاب بود و اینبار نوبت به بارسلونا رسید تا رقیب مادریدی را درهم بشکند.
آبی و اناریها نتایج پر فراز و نشیبی کسب کردند و همانطور که اشاره شد، حتی در نخستین الکلاسیکوی فصل در برنابئو نتوانستند از پس کهکشانیها برآیند. اما روند رو به رشد تیم هانسی فلیک از اواخر نیم فصل، به بعد از تعطیلات هم کشیده شد و با این نمایشی که از بلوگرانا دیدیم، آنها همچنان یکی از شانسهای اصلی جامهای باقی مانده هستند. به خصوص اینکه رافینیا پس از مدتها مصدومیت، با قدرت بازگشته و دبلی که مقابل تیبو کورتوا کرد هم نشان داد ورژن بینظیر فصل قبل ستاره برزیلی درحال تکرار شدن است. در شرایطی که فلیک آلمانی در چهارمین فصل سرمربیگری در رقابتهای باشگاهی دوازدهمین جامش را به دست آورد، رئالیها بهشدت نسبت به ادامه فصل بیمناک هستند.
از ابتدای فصل نسبت به توانایی آلونسو در کنترل رختکن تردیدهای زیادی وجود داشت و او یک بار دیگر در شبی که وینیسیوس حسابی بارساییها را اذیت میکرد، وینگر برزیلی را بیرون کشید. دیگر تعویضهای مرد اسپانیایی هم اصلا نتوانست تاثیر مثبتی روی جریان مسابقه بگذارد و یک بار دیگر شایعات در خصوص برکناری او پررنگ شد. البته در شرایطی که اختلاف رئال با صدر لالیگا چهار امتیاز است و در لیگ قهرمانان هم هنوز شانس صعود مستقیم به مرحله حذفی را دارد، تغییرات در کادرفنی خیلی منطقی به نظر نمیرسد. با این حال آلونسو از دوران بازیاش هم میداند که فلورنتینو پرز با هیچ کس شوخی ندارد و اگر تصور کند تیم در جاده موفقیت قرار ندارد، هر تصمیم بیرحمانهای را اتخاذ خواهد کرد. آیا ژابی یک فصل کامل روی نیمکت تیم دوران جوانیاش دوام میآورد؟
