کرباسچی: دولت باید یکجا کوتاه بیاید/ اعتراضات در ایران انباشتی از فشارهاست
اعتراضات اقتصادی در ایران، دیگر صرفاً واکنشی مقطعی به یک تصمیم خاص یا افزایش ناگهانی قیمتها نیست؛ بلکه به نشانهای از انباشت فشارهای معیشتی، ناترازیهای ساختاری و کاهش تابآوری زندگی روزمره مردم تبدیل شده است. تورم مزمن، افت قدرت خرید، نااطمینانی نسبت به آینده و تأثیر مستقیم تحریمها بر اقتصاد خانوار، زمینهای فراهم کرده که هر شوک اقتصادی میتواند به سرعت به نارضایتی اجتماعی بدل شود. در چنین شرایطی، چگونگی مواجهه دولت با اعتراضات، نه فقط یک انتخاب اجرایی، بلکه تصمیمی سیاسی و اجتماعی با تبعات گسترده است؛ تصمیمی که میتواند به ترمیم اعتماد عمومی کمک کند یا بر شکافهای موجود بیفزاید.
در همین رابطه، غلامحسین کرباسچی فعال سیاسی اصلاحطلب با اشاره به تغییر رویکرد دولت در مواجهه با اعتراضات اخیر، این رویکرد را «معقول و قابل قبول» توصیف میکند و میگوید: «این رویکردی که دولت در برخورد با معترضان دارد، به نظر من معقول و قابل قبول است. اعتراضاتی هست؛ اعتراضات هم بیشتر متمرکز بر مسائل اقتصادی و مشکلاتی است که به هر حال اصناف و بازاری ها با آن مواجهاند و بالاخره نموداری از مشکلات زندگی کل مردم است. این نوسانات تورم و این مسائل وجود دارد و دولت بهجای برخورد امنیتی و برخوردهای قهرآمیز گفته است که با مردم بنشینند و صحبت کنند که کار معقولی است.»
او ادامه میدهد: «اکنون نهادهای دیگر هم علیالقاعده باید همین روش دولت را عملی کنند. نمیشود یک نهادی برخورد امنیتی بخواهد بکند، زیرا بخش عمدهای از دستگاه امنیتی هم در اختیار خود دولت است. اگر دولت به این نتیجه رسیده که با مردم صحبت کند، قاعدتا آن نهادها هم مینشینند صحبت میکنند، بررسی میکنند و میبینند راهحلی دارد یا خیر. به نظر من اگر بقیه نهادها هم همین روش را عمل کنند، خیلی بهتر از برخوردهای چکشی و قهرآمیز است.»
هر وقت برخوردهای مسالمتآمیز با معترضین نشده، عواقبش نه برای کشور خوب بوده و نه برای معترضین
کرباسچی در پاسخ به این پرسش که این تغییر رویکرد دولت چه تبعاتی میتواند داشته باشد و چه اتفاقی افتاده که چنین تغییری شکل گرفته، توضیح میدهد: «یک بخشش مربوط به خود آدمهایی است که در دولت هستند؛ خود آقای پزشکیان و بقیه نیروها. یک بخش هم مربوط به تجربه کل نظام است. در گذشته هر زمان برخوردهای مسالمتآمیز و مبتنی بر مذاکره با معترضین نشده است، عواقبش نه برای کشور خوب بوده و نه برای معترضین؛ ضایعات زیادی داشته، هم به لحاظ اقتصادی، هم انسانی و هم سیاسی، چه در داخل و چه در سطح بینالمللی.»
او تأکید میکند: «اینکه دولت با معترضین بنشیند و مذاکره کند، ضایعات خیلی کمتری دارد؛ اما اکنون دولت یکجایی هم کوتاه بیاید. به هر حال در نهایت نظرات و مشکلات مردم باید معیار کار دولت باشد. دولت که نباید خودش را جدا از مردم تنظیم کند.»
کرباسچی با اشاره به لزوم شفافیت دولت میگوید:«دولت هم باید مشکلاتش را با مردم در میان بگذارد؛ همانطور که بخشهای مختلفی را خود آقای رئیسجمهور الان صریح و شفاف درباره مشکلات اقتصادی، وضعیت کشور و ناترازیها میگویند.»
وزیر پیشین ارتباطات گفت: حمله ترامپ به ایران نه با هواپیما و بمب افکن، بلکه با جنگ روانی و فشار به تبادلات ارزی کشور و تنگ کردن سفره مردم و در نهایت کشاندن مردم عاصی شده از شرایط دشوار زندگی به کف خیابان و تحمیل هزینه ناآرامی به خود مردم ایران است.
او در ادامه به محدودیتهای مذاکرات اشاره میکند و میافزاید: «حالا اینکه چاره کار چیست و آیا مثلاً مذاکره همه مسئله را حل میکند؟ خب مسائل کلان کشور روشن است؛ باید با تدبیر در سیاست خارجی و رفع تحریمها و مضایقی که هست حل شود. منتها دولت هرچقدر بتواند مسئولین با مردم ارتباط بیشتری داشته باشند، مذاکره کنند و مشکلات را بگویند، بهتر است.»
دولت باید خواسته های مردم را مد نظر قرار دهد
در پایان، غلامحسین کرباسچی گفت: «نهایتاً من فکر میکنم دولت در همه ابعاد سیاسی، داخلی، خارجی، اقتصادی و فرهنگی باید خواستههای مردم را مدنظر قرار دهد. تحمیل که نمیشود کرد و نمیشود خواستههای مردم را نادیده گرفت. در بعد سیاست خارجی، اگر واقعاً دولت احساس میکند که زندگی مردم با این شکل روابط فلج میشود، خب باید تدبیری بکند و مسائل را به هر حال حل کند.»
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.
