بازدارندگی اقتصادی
فرشاد اعظمی : سایه جنگ هنوز بر منطقه و مشخصا ایران و رژیم صهیونیستی باقی مانده است. اما فارغ از تهدیدات و احتمالات جنگی، این نگرانی وجود دارد که آینده تهران در سایه جنگ احتمالی به‌ویژه در بحث اقتصاد چه خواهد شد؟ آیا قرار است ایران و سایر کشورهای منطقه صرفا تمرکز و نگاه خودشان را به احتمالات نظامی، امنیتی و دفاعی معطوف کرده و به قولی توان بازدارندگی خودشان را تقویت کنند؟
حامیان این دیدگاه، اصولا بر این اصل تاکید می‌کنند که آتش‌بس ممکن است هر زمانی از جانب رژیم صهیونیستی یا ایالات متحده آمریکا نقض شود و برای این دیدگاه، رویکرد و مواضع ترامپ و نتانیاهو را در جریان جنگ تحمیلی ۱۲روزه یادآور می‌شوند و بر همین اساس خواستار تقویت توان نظامی کشور هستند؛ چنان که بعضا در رسانه‌های داخلی و خارجی موضوعاتی نیز در همین خصوص مطرح شده است.
آیا افزایش توان نظامی تنها پیش‌شرط لازم برای تقویت قدرت بازدارندگی کشور است؟ یا ورود کشور به عرصه اقتصاد و تجارت جهانی و ایجاد منافع مشترک در چارچوب مشخص و مبتنی بر حفظ منافع ملی هم می تواند یک اجماع جهانی را به نفع ایران ایجاد کرده و متعاقبا در نقش یک بازوی کمکی، تقویت توان بازدارندگی کشور را تضمین کند؟ «دنیای اقتصاد» در این پرونده به این پرسش می‌پردازد که استقبال از اقتصاد جهانی چه نقشی در تقویت توان بازدارندگی کشور دارد؟
