دکه - ۱۴۰۳/۰۲/۱۳
روزنامه جمهوری اسلامی دیروز در سرمقاله خود بار دیگر به بحث «مدارا با طالبان بدون خط قرمز!» پرداخت. در بخشهایی از این مطلب آمده است: «عجیبتر اینکه همین حضرات که اِعمال فشار حداکثری در سیاست داخلی را میپسندند، در زمینه سیاست خارجی به ویژه درباره بعضی کشورها که خطرناک بودنشان برای منطقه و آینده منافع ملی ایران اظهرمنالشمس است، به رواداری کامل و بدون قید و شرط معتقدند! با اینکه طبق ضربالمثل معروف «مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید میترسد» حکمرانان ما باید از کسانی که بدترین سابقه تروریستی، تکفیری، بدعهدی و پایبند نبودن به قوانین و مقررات بینالمللی را دارند برحذر باشند، آنها را به راحتی تحمل میکنند، تخلفاتشان را نادیده میگیرند و امتیازات زیادی در اختیارشان قرار میدهند.»
روزنامه جوان نیز تیتر یک خود را به موضوع اعدام نشدن بابک زنجانی اختصاص داد و نوشت: «سخنگوی دستگاه قضا از تبدیل مجازات اعدام بابک زنجانی به ۲۰ سال حبس خبر داد. فرار بابک زنجانی از اعدام میتواند درسهایی برای همه مفسدان بالقوه و بالفعل اقتصادی داشته باشد. حالا اکبر رحیمی، متهم فساد چای دبش هم میتواند به جرم افسادفیالارض در انتظار چوبهدار بماند، یا راه بابک را برای خود برگزیند و امیدوار باشد فعلا جان سالم به در ببرد.»
روزنامه فرهیختگان هم یکی از تیترهای اصلی خود را به موضوع بودجه آموزشوپرورش اختصاص داد و آورد: «ایران رتبه ۱۱۲ هزینهکرد برای آموزش عمومی» را دارد. بر پایه این گزارش «با وجود رشد حدود ١٧ درصدی بودجه آموزشوپرورش در لایحه بودجه ١٤٠٣ نسبت به قانون بودجه ١٤٠٢، سقف و توزیع اعتبارات در این وزارتخانه همچنان به نوعی است که آموزشوپرورش را از قید مشکلات همیشگی و روزمره خارج نکرده و توان لازم برای تحول و حل مشکلات اساسی را ایجاد نمیکند.»
روزنامه همشهری هم از شهرداری تهران که میخواهد اتوبوس چینی به ایران وارد کند، دفاع کرد و از زبان زاکانی نوشت: «چرا ناراحتند که قرار است ما ماشین با کیفیت ارزان در اختیار مردم قرار دهیم؟ خودرویی که ما در چین با تامین قطعات آن در شهر تهران قرارداد بستیم ۲۲۰هزار یورو است. جرم ما این است که پا در کفش عدهای کردهایم که اصلا علاقه ندارند تا بازیشان در کشور بههم بخورد.»
روزنامه شرق اما در گزارشی به مناسبت روز کارگر درباره وضعیت معیشت کارگران نوشت: «روزگار سخت و دستمزد پایین، کارگران را از صنایع رویگردان کرده است. دستمزد کارگران در ایران سالهاست از تورم عقب مانده است. بر اساس گزارش بانک مرکزی، نرخ تورم در چهار سال متوالی از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱، به ترتیب ۴۱.۲، ۴۷.۱، ۴۶.۲ و ۴۶.۵ بوده است. این در حالی است که میزان افزایش حداقل دستمزدها در همین سالها به ترتیب ۳۴.۸، ۳۲.۲، ۳۶.۴ و ۴۱.۴ بوده است. بنابراین در تمام این سالها، میزان افزایش حقوق کارگران از تورم جا مانده و این مساله در سالهای پیش از آن نیز معمولا تکرار شده است.»