تایدواتر از تولد تا اوج

در مهرماه سال ۴۶ شرکتی به نام شرکت خدمات دریایی داریوش به ثبت رسید که تمام سهام آن در اختیار یک نفر ایرانی قرار داشت. اولین قرارداد این شرکت جدید با شرکت نفت ایران پان آمریکن (شرکت نفت فلات قاره فعلی) به امضا رسید و نتیجه این شد که آمریکایی ها پیشنهاد تاسیس شرکتی دریایی با همکاری شرکت خدمات دریایی داریوش و شرکت تایدواتر آمریکا را مطرح کنند. با پایه گذاری شرکت جدید، شرکت خدمات دریایی داریوش به شرکت سهامی خاص «خدمات دریایی تایدواتر خاورمیانه» تغییر نام داد و در بیست و چهارم‌اردیبهشت ماه ۱۳۴۷ با سرمایه ده میلیون ریال و با هدف فعالیت در زمینه های ارائه‌خدمات دریایى به سکوهای نفتى و کشتى های حمل نفت (تانکرها)،‌نصب و تعمیر لوله های زیر دریایى، ساخت اسکله و حوضچه های تعمیراتى و حمل و نقل دریایى در تهران به ثبت رسید. هنوز زمان کوتاهی از فعالیت شرکت تایدواتر نگذشته بود که پیشنهاد شد برای گسترش فعالیت ها تعدادی کشتی خریداری شود و به همین منظور تایدواتر خاورمیانه از بانک مرکزی نیوارلئان آمریکا تقاضای وام کرد. با موافقت این بانک، وام لازم جهت خرید پنج فروند کشتی از نوع نفربر عملیاتی و یدک‌کش بین سالهای ۴۶ تا ۴۷ به قیمت مجموع ۸۰۰ هزار دلار پرداخت شد.
با وارد شدن این کشتی ها به فعالیت های عملیاتی، تایدواتر خاورمیانه به پیمانکار شرکت نفت ایران پان آمریکن یا همان فلات قاره تبدیل شد. اولین قرارداد فعالیت این کشتی ها با دریافت مبلغ روزانه 225 دلار برای هرکشتی با شرکت نفت بسته شد. بعد از مدتی از محل درآمدهای حاصل از فعالیت، شرکت اقدام به سفارش ساخت چهار فروند کشتی جدید کرد.
در جریان مبارزات انقلاب اسلامی ، این شرکت تنها شرکت ایرانی بود که با مجوز اعتصاب نکرد! ماجرا به آنجا باز می گردد که با توجه به اعتصاب شرکت نفت و اعلام آمادگی تایدواتر خاورمیانه برای اعتصاب اما از آنجاکه کار شرکت خدمات رسانی به پرسنل چاه های نفت بود و اگر قرار بود به آنها سوخت و آب و غذا نرسد جان عده زیادی از کارگران در خطر می افتاد، همین امر موجب شد با هماهنگی نمایندگان شورای انقلاب مجوز عدم اعتصاب را برای تایدواتر صادر کنند.
شروع هشت سال جنگ تحمیلی بر علیه کشورمان در سال 59 به شدت وضعیت استخراج و صادرات نفت از ایران را تحت تاثیر قرار داد. شرکت تایدواتر در این دوران همپای دیگر بخشهای فعال اقتصادی و با وجود مخاطرات بسیار نه تنها از فعالیت خود نکاست بلکه بر شدت آن نیز افزود و سرویس دهی و خدمات دهی به کشتیها و چاه های نفت را به عهده گرفت که در این راه شهدایی را تقدیم انقلاب و ملت ایران کرد. در این زمان جزیره خارک به علت بمباران ها و ناامنی تقریبا حالت نیمه تعطیل داشت اما جزایر لاوان و سیری فعال بود و تایدواتر هم بخش اعظمی از فعالیت خود را در این دو جزیره متمرکز کرده بود و با هشت فروند شناور ملکی و تعدادی کشتی و شناور شرکت فلات قاره این عملیات را انجام می داد. حتی در برخی مواقع، تمامی امکانات تایدواتر در اختیار سپاه پاسداران و ارتش قرار می گرفت. زمانی که قرار بود جزیره مجنون بازپس گرفته شود تمامی شناورهای تایدواتر از یک هفته قبل، در اختیار نیروی دریایی سپاه قرار گرفت.
یکی از مهمترین فعالیت هایی که تایدواتر در زمان جنگ داشت خدمات رسانی و هدایت کشتی های شرکت ملی نفتکش و شرکت نفت فلات قاره بود. این اقدام باعث شد حدود ۴۶ فروند کشتی زیر نظر شرکت ملی نفتکش در اختیار تایدواتر قرار بگیرد و به یکباره مجموع تعداد کشتی های تحت نظر تایدواتر چه آنها که در مالکیت داشت، چه کشتی های مربوط به شرکت نفت فلات قاره و چه کشتی های شرکت ملی نفتکش به ۶۷ فروند کشتی رسید و فعالیت تایدواتر با وجود مخاطرات جنگ به شدت گسترش یافت.
در بحبوحه جنگ و پس از آنکه حملات موشکی عراق به بندر امام خمینی (ره) و کشتی‌هایی که به آن واردمی شدندتشدید شد دولت تصمیم گرفت برای جلوگیری از این تهدیدها، بندری جدید در کشور بسازد از همین رو بندر شهید رجایی بدلیل اینکه مطالعات آن انجام گرفته بود مورد توجه قرار گرفت. از همین زمان شرکت تایدواتر خاورمیانه با اهتمام و پشتکار باورنکردنی و در شرایطی بسیار سخت نسبت به سرمایه‌گذاری، جذب و آموزش نیروی انسانی کارآمدجهت ساخت بندر شهید رجایی و اپراتوری این بندر فعال شد و این در حالی بود که در این زمان هیچ شرکت داخلی توان حضور در بندر شهید رجایی را نداشت. رشد و توسعه روز افزون بندر شهید رجایی ماحصل روزها و شبها تلاش پرسنل شرکت تایدواتر است که امروز رتبه این بندر در بین بنادر کانتینری جهان به رتبه 43 رسیده و ظرفیت عملیاتی آن بیش از 3/2 میلیون TEU کانتینر است.
موفقیت های تایدواتر در سال ۸۳ موجب شد شرکت تایدواتر به لحاظ سوددهی به مرحله مناسبی رسیده و در نتیجه در بورس پذیرفته شود. در سال ۱۳۸۷ و در راستای اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی سهام بلوک مدیریتی تایدواتر از طرف سازمان بنادر و دریانودری به بخش خصوصی واگذار شد. این شرکت چشم انداز خود را کسب جایگاه اول در صنعت حمل و نقل دریایی منطقه بر اساس سند چشم انداز ۲۰ ساله جمهوری اسلامی ایران می داند.تایدواتر یکى از صد شرکت برتر کشور بوده که سهام آن در بازار بورس کشور عرضه شد. آخرین سرمایه ثبت شده‌این شرکت برابر ۶۲۴ میلیارد ریال بوده و شرکت سرمایه گذاری مهر اقتصاد ایرانیان با بیش از ۶۴ درصد سهام، بزرگترین سهامدار تایدواتر است.
شرکت تایدواتر خاورمیانه با گذشت بیش از چهل و سه سال، امروز به مجموعه اى قدرتمند در زمینه ارائه خدمات بندری و دریایى در کشور تبدیل شده است‌که نه تنها برای فعالان دریایى کشور نامى آشناست، بلکه در بازارهای بین المللى نیز از شهرت بسیار خوبى برخوردار است. تایدواتر خاورمیانه طیف وسیعى از فعالیت ها شامل خدمات بندرى، دریایى، لایروبى، ترانزیت، فناوری اطلاعات و ارتباطات ‌و ... را در عرصه حمل و نقل دریایی عرضه مى‌کند. ‌از همین رو حضور این شرکت در یک بندر به‌این‌معناست‌که آن بندر به‌همه امکانات و خدمات بندری دسترسى دارد و شرکت های کشتیرانى و صاحبان کالا مى‌توانند به‌خدمات دهنده‌مطمئنى اتکا کنند. مجتمع بندری شهیدرجایی مهمترین مرکز فعالیت شرکت تایدواتر خاورمیانه محسوب می‌شود. جایی که در حدود شصت درصد از مبادلات تجاری دریایی جمهوری اسلامی ایران در آن متمرکز بوده و پایانه‌های کانتینری آن سهمی بالغ بر 90 درصد از کل عملیات کانتینری کشور را در اختیار خود دارند.