نقش صنعت احداث در عمران وآبادانی کشور

مهندس منوچهر ملکیانی فردرییس انجمن شرکت های ساختمانی کشور

نقش صنعت احداث در عمران وآبادانی هر کشور یک نقش حیاتی است و تمام زیربناهای کشور توسط شاغلین این حوزه ساخته می‌شود. مشاوران، سازندگان، پیمانکاران وتولیدکنندگان تجهیزات مورد استفاده د رصنعت احداث حق حیات به گردن نسل حاضر و آینده دارند و تمدن صنعتی و آنچه باعث توسعه و رفاه در کشور می شود در دست کارآفرینان و متولیان صنعت احداث است. صنعت احداث در مفهوم کلی به ویژه در بخش سازندگی و پیمانکاری در ذات خود همواره با چالش های عظیم روبرو است. فعالیت بر خلاف اراده طبیعت و مدیریت و در هم آمیختن همه چیز برای رسیدن به اهدافی که طراحی شده ، مشکل است . عامل پیش برنده این کار عشق ورزیدن، اعتقاد، تمرین و جسارت در پایداری و باقی ماندن است. وقتی مشکلات اقتصادی به این مسائل اضافه می شود و فشار اقتصادی تمام برنامه ها را به هم می ریزد مشکل چند برابر می شود که متاسفانه امروز سازندگان در همه اقشار و اصناف دچار این مشکلات هستند.

برای ارتقای بهره وری در کشور و تامین منافع ملی لازم است شاغلین این حوزه با هم متحد، متفق، همفکر و همسو باشند و به صورت بردارهای مختلف العلامه زحمات یکدیگر را خنثی نکنند. لذا هرچه گفتمان حرفه ای و اجتماعی بیشتر شود بردارها در جهت منافع ملی هم جهت خواهند شد و به مرکز ثقل هر مشکلی بخورند آن مشکل را متلاشی می‌کنند . صنعت احداث می تواند پرچمدار این هم جهتی باشد و حتی پا را فراتر گذاشته و دولت را با خود هم جهت کند که این امر از طریق نشست و برخاست هایی که صنعت احداث برگزار می کند محقق می شود.

تنگنا های امروز باعث اتحاد بیشتر بین بخش خصوصی و دولتی شده است .انسان در تنگناها به شکوفایی می رسد و این تنگناهای تحمیلی باعث اتحاد بیشتر و رسیدن به جایگاه بهتر می شود. اکنون امیدواریم دولت با بررسی گذشته اشتباهات خود را تکرار نکند و در شرایط مساوی و برابر در نقاط تصمیم‌گیری و تصمیم سازی با بخش خصوصی مذاکره کند.

متاسفانه بی اهمیتی به حیات و اعمال و خدمات بخش خصوصی به ویژه در جامعه فنی-مهندسی باعث سرخوردگی این بخش شده است. به طور خلاصه مصیبت ما عدم اعتماد به بخش خصوصی و بها ندادن به بخش خصوصی است. این بی اعتمادی در حالی است که از مجموع ۴هزار ضمانت نامه ای که یک بانک خصوصی برای بخش خصوصی صادر کرده تنها یک مورد با مشکل مواجه شده است. یعنی بخش خصوصی، بخشی متعهد و پایبند به حیطه مسئولیت و تعهدات خویش است.

متاسفانه بی توجهی کامل به بخش خصوصی موجب خسارت به کشور شده است و به جز در بخش بازار که بعضی رشد اقتصادی عجیبی کرده اند، در جاهای دیگر شاهد رشد اقتصادی نیستیم. نمونه اش این است که یک تاجر بازار برای خرید زمین نمایشگاه پیشنهاد ۴هزار میلیاردی داده بود. این در حالی است که دارایی کل اعضای سندیکای شرکتهای ساختمانی با ۷۰ سال قدمت این میزان نیست و نقدینگیشان در ماشین آلات و... است و حتی توان پرداخت حقوق پرسنل را ندارند اما برخی بازاری ها توان پرداخت بودجه مملکت را دارند. البته ما به لحاظ فنی رشد چشمگیری داشتیم و اکنون با افتخار رتبه دوم را در سد سازی داریم اما درد ما این است که عدم توجه به بخش خصوصی باعث تضعیف شدید این بخش و از بین رفتن افتخاراتی می‌شود که تا کنون کسب کرده است و این امر دقیقا برخلاف منافع ملی کشور و برخلاف منویات اصلی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است.