مصرِ مُرسی

مصر در چه حال است؟ مرسی نماینده‌ حزب اخوان‌المسلمین با کمی بالاتر از ۵۰ درصد در انتخابات رای آورده و رقیب او شفیق که برخی نماینده‌ نظام پیشین مصر می‌دانندش، با کمی کمتر از ۵۰ درصد حذف شده است. ارتش نتیجه‌ انتخابات را پذیرفته است؛ این همان ارتشی است که چندی پیش از انتخابات، فعالیت پارلمان را متوقف کرد. خودمان را محدود به اوضاع و احوال اقتصادی کنیم. آیا اوضاع سیاسی کنونی می‌تواند رشد اقتصادی را به وضعیت پیش از انقلاب نزدیک کند و در عین حال وضعیت پایین‌ترین سطوح درآمدی جامعه را نیز بهبود بخشد؟

تحلیل اقتصاد بازار آزاد می‌‌تواند حدس‌هایی راجع به آینده مصر ارائه دهد. رقابت نزدیک دو کاندید ریاست‌جمهوری می‌تواند این ظن را قوی کند که مرسی پیروز احتمالا چندان به مواضع افراطی حزب خویش نزدیک نمی‌شود و سعی می‌کند بر روی مسائل عمومی‌تر (که ضروری‌ترین و مشترک‌ترین آنها اقتصاد است) تمرکز کند. همچنین نامزد باخته یا طرفداران او و به عبارتی مخالفان مرسی نیز با احتمال کمتری دست به شورش یا مخالفت‌های تخریب‌کننده می‌زنند، چون احتمال پیروزی در کوتاه‌مدت را بعید نمی‌دانند. بنابراین امید هست که متفکران مصری بتوانند بر سر مسائل مشترک متحد شوند. رفتار ارتش اما کمی پیچیده‌تر است. در عین‌حالی که پارلمان را به طور موقت منحل کرده است، نتیجه انتخابات را پذیرفته است. رفتار ارتش نشان می‌دهد که در میانه‌ کنش اقتدارگرایانه و دموکراتیک در نوسان است. این نوع کنش اگر بتواند محوریت لازم را برای اجرای طرح‌های بلندمدت اقتصادی ایجاد کند و در عین حال جلوی آزادی لازم برای رشد اقتصادی را نیز نگیرد، می‌تواند سودمند باشد. در غیر این صورت باید منتظر عواقب اقتصادی رفتارهای یک‌جانبه(از جمله دزدی از کمک‌های مالی بین‌المللی) بود. در نهایت بار عظیم مسوولیت‌ بر دوش ملت مصر است. لااقل در مساله اقتصاد، ملت مصر باید تحمل و تامل را بیاموزد. اینجا تنها نقطه‌ای است که رفتار انقلابی کمترین اثر را دارد. احتمالا نیاز به برنامه‌ای همراه با شداید بسیار برای اصلاح نظام یارانه‌ای است؛ ملت مصر باید بتواند از پس چنین امتحانی سربلند بیرون آید.