دکه - ۱۴۰۱/۱۱/۱۳
«مخمصه» سازندگی به جشنواره فیلم فجر پرداخته که سایه سیاست روی آن به‌شدت سنگینی می‌کند و نوشت: «برخی از سینماگران در جنبش زن، زندگی، آزادی، یک سوی ماجرا ایستادند و تقابل خود را با سیستم سیاسی کشور به رخ کشیدند.
امسال برخی سینماگران درصدد تحریم جشن خودشان برآمدند اما آیا کسی فراموش می‌کند همین سینماگران در سال‌های گذشته چگونه رفتار کردند»؟ جوان هم به موضوع تحریم‌های جشنواره فجر پرداخت و در: «پولتان را گرفتید و آبروی آزادی را بردید»! نوشت: «تلاش‌های ضدهنری برخی افراد و جریانات معاند در تعطیل و تحریم کردن فعالیت‌های هنری صدای همه را درآورده است تا جایی که تهیه‌کننده فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟» در واکنش به استوری بازیگران این فیلم که بیانیه تحریم جشنواره فجر را امضا کرده‌اند با تاکید بر اینکه «شما آبروی آزادی را برده‌اید!» یک پرسش جالب مطرح می‌کند و می‌گوید «[این افراد]چرا شبکه نمایش خانگی را که ماهانه دو، سه میلیارد از آن درآمد دارند، تحریم نمی‌کنند؟» هم‌میهن در سرمقاله «حباب خوش‌بینی» نوشت: «از سال ۱۳۶۸، هر دولتی که روی کار آمد، یک دوره ماه‌عسل با مردم و کارشناسان داشت و پس از آن ابتدا منتقدان و مخالفان اعتراض می‌کردند، سپس متحدان دولت معترض می‌شدند. دولت آقای رئیسی، حتی از ۱۸ ماه هم عبور نکرده که صدای اعتراض نه فقط مردم، بلکه متحدان نیز بلند شده است». کیهان در «عبدالحمید تا کجا به تناقض و سقوط ادامه می‌دهد؟!» نوشت: «عبدالحمید اسماعیل‌زهی در پیمودن مسیر کینه‌ورزی علیه جمهوری اسلامی، مسیر سقوط کسانی را طی می‌کند که با ارتکاب انواع تناقضات، در آغوش دشمن قرار گرفتند... همواره در ارتباط با عبدالحمید اسماعیل‌زهی این ظن وجود داشته است که مواضع خود را از ریاض دریافت می‌کند، اینکه در ارتباط با موضوعات مختلف چه موضعی اتخاذ کند، اما اکنون موضع اخیر او نسبت به اشغالگری رژیم صهیونیستی و به رسمیت شناختن اسرائیل، این ظن را بیش از پیش به یقین تبدیل کرده است.
