جنگ بر سر تایوان
دیوید شولمن/ مدیر ارشد مرکز جهانی چین
راه‌‌‌های زیادی برای خلق بحران بزرگ بر سر تنگه تایوان وجود دارد که خطر وقوع آن در نیمه آخر سال ۲۰۲۲ به دنبال واکنش نظامی چین به سفر نانسی پلوسی، رئیس‌‌‌جمهور آمریکا به تایوان در ماه اوت، به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافت. با این حال، نشانه‌های جدی مبنی بر اینکه چین تلاش خواهد کرد تایوان را مجبور به اتحاد با سرزمین اصلی در سال آینده کند ندیده‌ام. یکی از جرقه‌های احتمالی برای وقوع درگیری، اقدامات سیاستگذاران ایالات‌متحده در کنگره است؛ جایی که وضعیت به نفع افزایش حمایت مادی و لفاظی ایالات‌متحده از دفاع تایوان رفته و استقلال عملی تایوان تنها با تسلط جمهوری‌خواهان بر مجلس افزایش می‌یابد.
واکنش چین به احتمال زیاد فراتر از چیزی است که پس از سفر پلوسی انجام داد که شامل پرتاب موشک‌های بالستیک در نزدیکی تایوان، انجام مانورهای نظامی در آب‌های اطراف جزیره، انجام محاصره خشک و لغو گفتوگوهای دیپلماتیک با ایالات‌متحده بود. پاسخ رهبران چینی هرچه باشد، نتیجه امر طبیعی جدید و متخاصم‌تر خواهد بود. برای مثال، آنها ممکن است اقدامات تلافی‌جویانه در جزایر فراساحلی تایوان یا حمله سایبری علیه شبکه برق تایوان انجام دهند. آنها ممکن است اقداماتی انجام دهند که بر اقتصاد تایوان یا زنجیره‌های تامین منطقه‌ای تاثیر بگذارد -مانند محاصره واقعی جزیره- و به طور کلی اقتصاد جهانی را آشفته کند. جنگ جهانی سوم بر سر تایوان در سال ۲۰۲۳ محتمل نیست، اما آنچه محتمل‌تر است بن‌بست جدی در این نقطه جغرافیایی است که عزم ایالات‌متحده را آزمایش می‌کند و خطر جنگ در آینده نزدیک را افزایش می‌دهد. هر نوع رویارویی که تنش بین ایالات‌متحده و چین را بیشتر کند، به خودی خود خطرناک است.
