دکه - ۱۴۰۱/۰۹/۲۷
اعتماد در «۶ ماه از جراحی اقتصادی گذشت، حال بیمار چطور است؟» نوشت: اثر حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی یا به قول دولت «جراحی اقتصادی» آنقدر ترسناک بوده که حالا رکورد تورم تاریخ در بخش خوراکی شکسته شده است. تورم خوراکیها، ۶ ماه پس از این «جراحی» حالا به ۵/ ۶۷درصد در آبانماه رسیده؛ عددی که در تاریخ ایران پس از جنگ جهانی دوم بیسابقه است. این روزنامه درتیتر یک خود نیز با عنوان مشارکت کمتر، اعتراض بیشتر نوشت: یک تحقیق جدید براساس آمار مشارکت در انتخابات مجلس سال ۱۳۹۸ و انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۰ و همچنین اخبار اعتراضات، نشان میدهد اعتراضات در شهرستانهایی رخ داده است که از انتخابات سال ۹۶ به بعد، بیشترین میزان ریزش آرا و کاهش مشارکت سیاسی در انتخابات را داشتهاند.
فرهیختگان درمطلبی با تیتر پیشنهادهایی برای سیاستورزی جناب میرسلیم و میرسلیمیسم، نوشته است: در شرایطی که کشور درحال گذر از فضایی ملتهب است، برخی از مسوولان یا به عبارت دقیقتر نمایندگان به جای آنکه فضا را آرامتر کنند، با سخنان خود آن را شعلهورتر میکنند. صحبتهای غیرتخصصی مصطفی میرسلیم، نماینده مردم تهران در مجلس از این جنس است. او اخیرا در نطقی اعلام کرده: «به نظر بنده، فاصله بین دستگیری عوامل ناآرامیها تا اعدام آنها بسیار زیاد است و باید در فاصله ۵ یا ۱۰ روز بعد از دستگیری اعدام شوند، منتها قوه قضائیه روال خودش را دارد.» این روزنامه درادامه این مطلب خود نوشت: البته نکته کاملا بدیهی آنکه اظهارنظر کردن در هر زمینهای، نیاز به تخصص ویژه خود دارد و صرف نماینده مجلس بودن به شما این مجوز را نخواهد داد که درباره هر مساله تخصصیای اظهارنظر کنید. دربخشی از این مطلب آمده است: آقای میرسلیم! چرا ایده «۵ تا ۱۰ روز» را برای آقازاده مطرح نکردید؟
روزنامه اطلاعات در یادداشتی به قلم جمیله کدیور با تیتر «شمشیر دو دمِ اینترنت» با اشاره به اختلال مقطعی اینترنت و مسدود کردن پیامرسانها و شبکههای پرمخاطب اجتماعی نوشت: هر محدودیت ضروری به زعم دولت از جمله اختلال در اینترنت، باید با تصویب مجلس و برای مدت محدود و مشخصی باشد که سقف آن ۳۰ روز اعلام شده است، مگر اینکه دولت برای تمدید محدودیت از مجلس درخواست مجدد کند. منطبق با این ماده صریح قانون اساسی، این اقدام در رابطه با محدودیتهای اعمال شده درباره اینترنت، توسط دولت و مجلس صورت نگرفته است. درادامه این مطلب آمده است: تصمیمگیرندگان و مجریان امر به جای آنکه درصدد آن باشند که شرایط و فضای کشور را هر چه سریعتر به سمت عادی شدن هدایت و مدیریت کنند، نه فقط با اظهارات و اقدامات خود به غیرعادی بودن اوضاع مهر تایید میزنند، بلکه با اعمال سیاستی که به خشم و عصبانیت و بیکاری و فقر بیشتر مردم منتج میشود، خواسته یا ناخواسته در تسری ناامنی به زعم خود، به تشدید آن نیز دامن میزنند.