مشروطه، تحصن و خانم شارژدافر!

«... تا این وقت (در تحصن) سخن از مشروطه در میان نبود و این کلمه را کسی نمی‌دانست. لفظ مشروطه را به مردم تهران، اهل سفارت القا کردند... یک روز طرف عصر، بنده با سه نفر از معممین درب سفارت ایستاده بودم. درشکه شارژ دافر سفارت از قلهک وارد شد. همین که درشکه به محاذات ما رسید، ایستاد. بعد خانم شارژ دافر از درشکه پیاده شد، با نهایت خنده رویی و تغمز به نزد ما آمد، گفت: آقایان! شما برای چه اینجا آمده‌اید؟ یک نفر...گفت: «ما آمده ایم اینجا یک مجلس عدالت می‌خواهیم». گفت: «نمی‌دانم مجلس عدالت چیست! پس شما یقین مشروطه می‌خواهید.». این اولین دفعه بود که ما لفظ مشروطه را می‌شنیدیم... بعد طولی نکشید که شنیدیم یکی فریاد می‌کرد: ما می‌خواهیم. یکی فریاد می‌کرد: ما شرطه می‌خواهیم. کسی فریاد مشربه می‌کرد. یکی می‌گفت بگویید آنچه را خانم گفت! ما مشروطه می‌خواهیم...».

منبع: ضیاءالدین دری، کتاب «مجموعه‌ای از مکتوبات و اعلامیه‌ها و چند گزارش پیرامون نقش شیخ شهید فضل‌الله نوری در مشروطیت».