نمره‌ رد برای اوباما

نویسنده: دیوید پریمو

اشاره: دیوید ام. پریمو، محقق ارشد دانشگاه جورج میسون و استاد علوم سیاسی و مدیریت کسب و کار در دانشگاه روچستر و مولف کتابی با این عنوان است: «قواعد و محدودیت‌ها: مخارج دولتی و طراحی نهادها.» نه اوباما و نه هیچ رییس‌جمهور دیگری ناخدای اقتصاد ایالات متحده نبوده‌اند و نیستند. کارهای رییس‌جمهور اثرات قابل توجهی بر اقتصاد کلان در

کوتاه مدت داشته است و تقریبا هرگز راستایی مثبت هم به خود نگرفته است. اما رای‌دهندگان می‌خواهند قضیه را جور دیگری ببیند و البته بخشی از این خواست آنها را وعده‌های داوطلبان رییس‌جمهوری یا تصویرپردازی رسانه‌ها از قدرت رییس‌جمهور باعث می‌شود. در نتیجه، سرنوشت یک انتخابات به وضعیت اقتصادی در زمان آن انتخابات ربط دارد.

آمریکایی‌ها نباید رییس‌جمهور را بر اساس وضعیت اقتصاد در کوتاه‌مدت قضاوت کنند، بلکه باید عملکرد او را در ناحیه‌ای مورد داوری قرار دهند که وی و کنگره کنترل تام و تمامی بر آن دارند: مخارج مربوط به یارانه‌های مالی. اصلاح برنامه‌هایی مثل خدمات پزشکی مزایای طولانی‌مدت بسیار می‌توانند داشته باشند و ریسک بحران بدهی در آینده را کم کنند و بتوانند هراس از کار دولت را ــ که به خاطر پیش‌بینی ضرررسیدن به بخش خصوصی ایجاد شده است ــ تخفیف دهند. وقتی اعتباردهندگان به قابلیت یک کشور برای پرداخت بدهی‌های خود اعتماد نداشته باشند، عواقبی جدی و فوری پدید خواهد آمد. این تجربه‌ای است که یونان و دیگر همسایه‌های بحران‌زده به خوبی از آن آگاهند. و وقتی در آینده‌ نزدیک نکولی در کار نباشد، افزایش مدام در مخارج مربوط به یارانه‌های مالی، پول را از بخش خصوصی بیرون می‌کشد و به داخل بخش دولتی می‌ریزد. این کار مصرف‌کننده و سرمایه‌گذار را به خاطر مالیات‌های بالاتر ــ یا فردا به خاطر بازپرداخت بدهی‌ها ــ با محدودیت مواجه خواهد کرد.

برای سیاست‌مداران، این ریسک‌ها در مقایسه با ریسک‌های انتخاباتی که با اصلاحات مربوط به یارانه‌های مالی گره خورده‌اند، اهمیتی ندارند. و پرزیدنت اوباما مثل هر سیاستمدار دیگری اولویت اصلی خود را انتخاب دوباره قرار می‌دهد. تا زمانی که رای‌دهندگان افراد مسوول کنونی را به خاطر احتراز کردن از انتخاب‌های سخت مجازات نکنند ــ و قطعا از ستایش آنها به خاطر نرفتن به سراغ راه‌های سخت دست بردارند ــ اصلاح در برنامه‌ یارانه‌های مالی اولویت هیچ‌کس نخواهد شد. در این صورت، هر رییس‌جمهوری بیاید فارغ از طرح‌هایش در مورد این اصلاحات ضروری، باز هم از همه‌جا اعتبار دریافت خواهد کرد و بنابراین، دورنمای مالی کشور هر چه بدتر و بدتر

خواهد شد.

پرزیدنت اوباما هیچ طرح قابل توجهی برای ساختاردادن دوباره به برنامه‌ خدمات بهداشتی و دیگر برنامه‌های یارانه‌ مالی ارائه نکرده است، در حالی‌که بزرگ‌ترین خطرات برای اقتصاد ما از جانب این برنامه‌ها احساس می‌شود. بر این اساس، نمی‌توان به اوباما نمره‌ قبولی داد.