پرونده‌ای پیرامون چشم‌انداز طرح هدفمندی

میثم هاشم‌خانی

کشمکش دولت و مجلس بر سر قیمت انرژی تا چند سال ادامه می‌یابد؟

چه میزان از وقت و انرژی وزیران دولت‌ها و نمایندگان مجلس در پاکستان و هند و ترکیه و امارات و امثالهم برای تعیین قیمت بنزین و برق و گاز و نظایر آن صرف می‌شود؟ چقدر از انرژی آنها برای تعیین سهمیه هر صنعت از دلار دارای نرخ دولتی صرف می‌شود؟ و بالاخره چقدر از وقت و انرژی آنها برای سیاست‌گذاری علمی و منطقی به منظور کنترل پایدار تورم و کاهش بیکاری و شتاب بخشیدن به رشد اقتصادی؟ پس از پاسخ به پرسش‌های فوق، اجازه بدهید به این مساله هم توجه کنیم که در شرایطی که معضلاتی مانند تحریم‌های اقتصادی روزافزون و تورم بالا و بیکاری بالا به خصوص در مورد جوانان اقتصاد کشور را در تنگنا قرار داده، در طول ۱۸ ماه سپری‌شده از آغاز طرح هدفمندی یارانه‌ها، بخش عظیمی از وقت و انرژی نمایندگان اقتصادی شاخص مجلس، برای کشمکش با وزیران اقتصادی دولت در زمینه جزئیات طرح هدفمندی صرف شده است؛ آن هم اختلافاتی که عمدتا بر مکانیزم تعیین قیمت گاز و بنزین و گازوئیل و برق و دیگر حامل‌های انرژی متمرکز بوده و در نتیجه قابل انتظار است که تا سال‌های طولانی شاهد ادامه این اختلافات باشیم. این در حالی است که هم‌اکنون بخش عمده کشورهای دنیا، با پذیرش احترام به مکانیزم عرضه و تقاضا، قیمت‌های بنزین و گازوئیل و برق و گاز و امثالهم را با فرمول مشخصی به قیمت‌های بین‌المللی پیوند زده‌اند. به این ترتیب اگر برای آنها تعریف کنیم که برای نزدیک به دو ماه مداوم، مهم‌ترین دغدغه وزیران اقتصادی و نمایندگان اقتصادی مجلس در ایران به تعیین قیمت بنزین و گازوئیل مربوط بوده است، قطعا انگشت تحیر خواهند گزید! اکنون اگر به این نکته هم توجه کنیم که دغدغه کلیدی بخش بزرگی از مدیران ارشد اقتصادی کشور در یک سال اخیر متوجه طراحی سهمیه‌بندی برای بهره‌مندی صنایع مختلف از سهمیه دلار و بعد هم چانه‌زنی مکرر برای افزایش و کاهش سهمیه هر صنعت از دلار دولتی بوده است، پیدا کنید پرتقال‌فروش را؟!