کسی از مهدی عبدی خبر دارد؟
دنياي اقتصاد : رقابتهای باشگاهی در ایران وارد تعطیلات نزدیک به دوماهه شد و پرسپولیس با صدرنشینی به استقبال وقفه آمادهسازی تیم ملی برای جامجهانی رفت. البته که کیفیت بازی پرسپولیس به عنوان صدرنشین، اصلا آن چیزی نیست که توقع میرود، ولی خب این دردی است که تمام تیمهای لیگ برتری در برهوت سکوت ورزشگاهها به آن مبتلا شدهاند. انتظارات از پرسپولیس امسال به عنوان یکی از پرستارهترین تیمهای تاریخ باشگاه، بسیار بالاست و یحیی گلمحمدی هم این موضوع را میداند.
شاید به دلیل همین ترکیب پر گزینه هم هست که سرمربی سرخها برای انتخاب نفرات ثابتش، تغییرات مختلف را اعمال کرد، اما حالا تقریبا به ثبات انتخاب در تمامی خطوط رسیده است. برای مثال دیگر مشخص شده که نفر اول خط حمله این تیم، یورگن لوکادیا آقای گل فعلی لیگ برتر است و شیخ دیاباته هم گزینهای است که در کنار لوکادیا یا در غیابش به میدان میرود. همین باعث شده پرسپولیسیها فراموش کنند که مهاجمان دیگری مثل حامد پاکدل و مهدی عبدی هم دارند. اولی که مدت زیادی با مصدومیت دسته و پنجه نرم کرده و سال گذشته هم بیشتر به عنوان بازیکن تعویضی استفاده میشد. دومی اما قرار بود پدیده بعدی سرخها در خط حمله باشد. مهاجمی که با گلزنی در دربی در سن ۱۸ سالگی، مسیر شهرت را یک شبه طی کرد، اما به همان سرعت هم رو به زوال رفت. تا جایی که آخرین بار هفته هفتم و در جریان شکست برابر تراکتور کمتر از ۱۵ دقیقه در میدان حاضر بود و دیگر رؤیت نشد.
اگر زمانی عبدی تنها امید پرسپولیسیها در فینال لیگ قهرمانان آسیا بود و البته در حد توان و وظیفهاش کسی را ناامید نکرد، این روزها تنها هدفش شاد نگه داشتن فن پیجهای پرتعداد و بیاعتبارش است و بس. عبدی فرصتهای زیادی برای اثبات خودش داشت؛ از آن فرصتهایی که معمولا برای بازیکنان کم و سن و سال در باشگاههای بزرگ ایران یافت نمیشود، اما او با دست خودش همه را رد کرد و تنها زندگی در شهرت را انتخاب کرد. آن روزی که پرسپولیس به عبدی احتیاج داشت، او یا درحال گذراندن دوران نقاهت پس از عمل زیبایی بینی بود یا مشغول کیف و کوک در اینستاگرام. پس حالا که پرسپولیس راهش را با دو مهاجم نامدار و سرپنجه پیدا کرده، انتظار بیجایی است به مهاجمی فرصت داده شود که این اواخر طوری در زمین حضور مییافت که انگار با دوستانش سالن کرایه کردهاند و قرار است ۹۰ دقیقه بازی کنند تا روحیهشان عوض شود!