ولخرجی علیه بازی جوانمردانه
دنياي اقتصاد : در فوتبال حرفه‌ای اروپا، مقوله فیرپلی مالی به صورت موشکافانه‌ای زیرنظر قرار دارد. به این صورت که باشگاه‌های تحت پوشش اتحادیه فوتبال اروپا، باید با تناسبی مشخص شده از محل درآمدهای‌شان، اقدام به خرج کردن در بازار نقل و انتقالات کنند و در غیر این صورت از سوی یوفا جریمه خواهند شد. هرچند نقدهایی هم به مماشات یوفا با برخی از باشگاه‌های بزرگ اروپا نظیر پاری‌سن‌ژرمن و منچسترسیتی وارد است، اما در هر صورت چنین قانونی برای این تصویب شده تا اجازه ندهد مالکان متمول، از جیب برای باشگاه‌های‌شان خرج کنند. قانونی که اگر درست اجرا شود، امکان رقابت برابر به همه تیم‌ها را خواهد داد؛ یعنی در نتیجه ساختار مدیریتی قوی و کسب نتایج خوب در زمین بازی است که یک تیم می‌تواند پول بیشتری برای خرید بازیکن و تقویت خود هزینه کند. البته که در این بین، هنوز هم هستند باشگاه‌هایی که توسط مالکین ثروتمندشان ارتزاق می‌کنند و در بزنگاه سر و کله پولدارها پیدا می‌شود. به همین دلیل بد نیست نگاهی اجمالی به تیم‌هایی بیندازیم که در یک دهه گذشته، مالکان آنها بیشترین خرج را از حساب شخصی‌شان داشته‌اند. با ذکر این نکته که قانون بازی جوانمردانه مالی یوفا، از سال ۲۰۱۱ رسما اجرا شد.
از برادران میلانی تا پاریس
در صدر این فهرست، دو تیم میلانی هستند که تقریبا یک دهه گذشته را در ناکامی سپری کردند و تازه اوضاع برای‌شان خوب شده است. دلیل این ناکامی هم حالا مشخص می‌شود؛ خرج‌های بی‌حساب و کتاب. اینتر در یک دهه گذشته، ۹۹۷ میلیون یورو هزینه کرده است. این تیم سه مالک داشته که به جز ماسیمو موراتی که اوایل دهه تیم را به فروش رساند، بقیه تنها از حساب شخصی‌شان خرج‌های غیر کارشناسی داشته‌اند. به همین دلیل هم نراتزوری تا مدت‌ها قبل، درگیر جریمه‌های یوفا بود و حتی همین امسال با وجود اینکه چند فصلی می‌شود به لیگ قهرمانان بازگشته و دو فصل قبل هم قهرمان ایتالیا شد، بازهم تراز حساب‌هایش منفی است. مشابه چنین اتفاقی برای همشهری آنها هم رخ داده است. قهرمان فصل گذشته ایتالیا که با فعل و انفعالات امسال، رنگ حضور ۴ مالک مختلف در یک دهه اخیر را دیده، در این بازه زمانی ۹۱۵ میلیون یورو هزینه کرده است. رتبه‌های بعدی هم قابل حدس است؛ حضور سه تیم نفتی با مالکان سرشناس‌شان. چلسی ۷۹۱ میلیون، منچستر سیتی ۷۷۳ میلیون و پاری‌سن‌ژرمن هم ۵۱۱ میلیون یورو در در یک دهه اخیر خریدهایی داشته‌اند که همگی از جیب مالک باشگاه بوده است. در اینکه چرا دو باشگاه میلانی قربانی فیرپلی مالی شدند و این سه تیم نه، بحث زیاد است. اما عمده آن برمی‌گردد به محل درآمدهای باشگاه؛ یعنی این سه تیم به قدری دریافتی داشته‌اند که این اجازه را به مالک داده که با یک محدودیت مشخص از جیب خود هزینه کند.
مالکان خسیس منچستر
البته همیشه هم مالکان آن‌قدر دست و دلباز نیستند. برای مثال منچستریونایتد به عنوان یکی از پردرآمدترین باشگاه‌های انگلیس، اصلا در این فهرست حضور ندارد چراکه مالکان آمریکایی نه چندان دست و دلبازش هیچ هزینه‌ای مازاد بر درآمدهای باشگاه نداشته‌اند! البته باشگاه‌های نامدار دیگری هم هستند که تنها به درآمدهای‌شان برای خرید بازیکن اکتفا کرده‌اند؛ نظیر بارسلونا، رئال مادرید و بایرن‌مونیخ. دلیل آن هم سازو‌کار مدیریتی باشگاه است که به مدل سهامی اداره می‌شود و فرد سرمایه‌داری در راس کار نیست که از جیب هزینه کند. به هر ترتیب این مدل تیم‌داری، در فوتبال اروپا رو به زوال رفته و چنین فهرستی نشان می‌دهد این مالکان متمول هستند که فعلا زمام کار را در دست گرفته‌اند. در این فهرست البته نام تیم اورتون هم به چشم می‌خورد که با مالک ایرانی‌اش حسابی ریخت‌وپاش کرده اما نتیجه خاصی کسب نکرده است.
