اتلاف وقت جایز نیست

دست‌کم شش ماه از درج اولین خبر درباره منشور اتحاد تشکل‌های کارفرمایی و تاسیس «شورای هماهنگی کارفرمایی» در روزنامه دنیای‌اقتصاد می‌گذرد. در این مدت بارها از زبان دست‌اندرکاران تشکل‌های بزرگ کارفرمایی نقل شده که آخرین مراحل تاسیس این «کلان تشکل» کارفرمایی در حال انجام است و به زودی شاهد اعلام رسمی آن در رسانه‌ها خواهیم بود.

اما همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد و مسوولان انجمن‌ها، مجامع و کانون‌‌های کارفرمایی نیز در صدد کتمان آن برنیامدند، اختلاف نظر در سازوکار اجرایی و سهم هر یک از تشکل‌های بزرگ و فراگیر در آن، مهم‌ترین مشکل در این خصوص به شمار آمد.

اما در هفته گذشته دو تن از فعالان مجامع امور صنفی و کانون عالی انجمن‌های صنفی کارفرمایی به عنوان دو بازوی توانمند تشکیلات در شرف تاسیس در گفت‌وگو با خبرنگار دنیای اقتصاد از حل مشکلات و انتشار خبر منشور اتحاد در آینده بسیار نزدیک خبر دادند.

در این خصوص اشاره به دو نکته ضروری است: اول اینکه، به دلیل تحولات گسترده سطوح مختلف بدنه اجرایی دولت، تشکل‌ها و فعالان آنان نیازمند همدلی بیشتر برای افزایش قدرت چانه‌زنی خود با نهاد دولت به طور عام و وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولتی به طور خاص هستند. طبیعی است به هر میزان که اتحاد و هماهنگی کارفرمایان یا تشکل‌های آنان بیشتر باشد، می‌‌توانند به تاثیرگذاری بیشتر در فرآیند تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری امیدوارتر باشند.

دوم اینکه در سطحی پایین‌تر اما متاثر از شرایط کلان اجتماعی- اقتصادی و جابه‌جایی‌ها، دولت و به طور مشخص وزارت کار و امور اجتماعی عزم خود را برای اصلاح قانون کار ولو به طور جزیی جزم کرده است.

شاید در این برهه حساس که بی‌گمان بسیاری از کارفرمایان سال‌ها است در انتظار آن به سر می‌برند، هیچ اتفاقی نمی‌تواند میمون‌تر از وحدت نظر تشکل‌های کارفرمایی و نهادهای صنفی قلمداد شود.

اتفاقی که در صورت بهره‌برداری حداکثری از آن می‌تواند به الگویی برای آینده بدل شود. از این رو تاخیر جایز نیست.

گروه تشکل‌ها