تعامل با دولت برای حل مساله سیمان

دنیای اقتصاد- انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان در سال ۱۳۷۲ تاسیس شده است و در حال حاضر ۴۱عضو دارد. کارفرمای هر طرح در دست اجرای سیمان پس از راه‌اندازی و در صورت تمایل می‌تواند به عضویت این انجمن درآید. انجمن کارفرمایان صنعت سیمان در ۱۳سال پس از تاسیس به کارفرمایان در بخش‌های مختلف و مجریان و سرمایه‌گذاران صنعت سیمان کمک می‌کند و حمایت از اعضا را از وظایف خود می‌داند. محمد حسن‌ پورخلیل، دبیر انجمن کارفرمایان صنعت سیمان در گفت‌وگو با خبرنگار دنیای اقتصاد گفت: آموزش نیروی انسانی شاغل در صنعت سیمان، پیگیری برای برطرف کردن مشکلات مقطعی و نهادینه شده صنعت و اعضا، تلاش برای توسعه صنعت سیمان، پیگیری مسائل مربوط به تولید و توزیع و افزایش کیفیت سیمان از دیگر وظایف این انجمن است.

دبیر انجمن صنفی کارخانه‌های سیمان افزود: این نهاد برای برطرف کردن مشکلات اعضا و صنعت، پیشنهاد‌هایی به وزارتخانه‌های مرتبط و شورای اقتصاد ارائه کرده است. همچنین با دانشگاه‌های معتبر داخلی در عرصه پژوهش و نوآوری همکاری نزدیک داریم.

پورخلیل بزرگ‌ترین مشکل صنعت سیمان را در حال حاضر موافقت‌ نکردن دولت با آزادسازی قیمت سیمان عنوان و تاکید کرد، ممکن است در کوتاه‌مدت برای دولت توجیه داشته باشد که قیمت سیمان را آزاد نکند، اما در بلندمدت به زیان اقتصاد خواهد بود و ممکن است بلایی که بر سر صنعت نساجی آمد بر صنعت سیمان نیز بیاید. وی معتقد است طرح‌های توسعه سیمان نیز در دریافت تسهیلات ریالی متناسب با پیشرفت فیزیکی طرح در تنگنا قرار دارند و افزایش زمان اجرای طرح بر قیمت‌ تمام‌شده می‌افزاید و توجیه اقتصادی طرح‌ها را ضعیف می‌کند.

پورخلیل گفت: آنچه نسبت به آن انتقاد داریم، صرفا به خاطر دلسوزی است و این دلسوزی را در عمل نشان هم داده‌ایم. مثلا با کمک این انجمن، تولید سیمان با بازده صددرصد در ۵ ماه سال‌جاری انجام و بیش از ۲/۱۴میلیون تن سیمان تولید و توزیع شده است. این افزایش بازده در دنیا، جزو بازده‌های بسیار خوب است و فکر نمی‌کنم در ایران صنعتی مشابه صنعت سیمان، با این بازده تولید کند.

از دیگر فعالیت‌های ما که نشان‌دهنده دلسوزی و تعهد ما است، اینکه در این صنعت در طول ۶ ماه گذشته، ظرفیتی معادل ۲/۴میلیون تن راه‌اندازی شد. بخشی از بودجه این پروژه‌ها، متاسفانه با نرخ ۲۵ یا ۲۶درصدی به صورت استقراض از بانک‌های خصوصی کشور به نتیجه رسیده است. همچنین تا پایان سال ۳ تا ۴میلیون تن سیمان جدید در دست راه‌اندازی داریم.

از پورخلیل پرسیده شد «چرا بر آزادسازی صنعت سیمان تاکید دارید» او پاسخ داد: با آزادسازی این صنعت، به طور قطع، پروژه‌های سیمان سریع‌تر به نتیجه می‌رسد. در واقع از این طریق پروژه‌های سیمان متورم نمی‌شوند و قیمت تمام شده آنها افزایش پیدا نمی‌کند، در نتیجه ثروت ملی هدر نمی‌رود. همچنین، سیمان سریع‌تر به دست مصرف‌کننده اعم از مردم یا دولت می‌رسد. افزون بر این راه‌اندازی هر پروژه یک‌میلیون تنی، ۲۰هزار نفر را به طور مستقیم وارد چرخه اشتغال می‌کند. واقعیت این است در هر صنعتی که دولت قیمت آن را کنترل کند، بخش خصوصی سرمایه‌گذاری نمی‌کند.

طرح آزادسازی صنعت سیمان، در مهرماه گذشته از دور خارج شد و سیمان دوباره در سبد حمایتی دولت قرار گرفت. از آن موقع بخش خصوصی از ادامه راه ناامید شده است. پورخلیل تصریح کرد: پس از این اقدام دولت، سرمایه‌گذاران بخش خصوصی در این صنعت، به فکر فروش واحدهای در دست اجرایشان به‌رغم پیشرفت بیش از ۱۵درصدی برآمدند. البته پس از ۳۰سال، امیدوار شده بودیم بخش خصوصی براساس طرح جامع سیمان علاقه‌مند سرمایه‌گذاری در این صنعت شده بود. در حال حاضر، ۴۸میلیون تن ظرفیت جدید در دست اجرا است.

پورخلیل، در مورد این پرسش که «عملکردتان را چگونه ارزیابی می‌کنید و فکر می‌کنید چه‌قدر توانسته‌اید به هدف‌های خود برسید» گفت: به طور نسبی موفق بوده‌ایم. البته نباید خودمان از عملکرد مالی بگوییم بلکه دیگران باید قضاوت کنند، مساله‌ای که باید به آن اشاره کنم درباره تعهداتمان نسبت به واردات ۵/۱میلیون تن سیمان است، اگر مشکلات افزایش قیمت نفت و افزایش نرخ کرایه کشتی‌ها، نبود تا پایان مردادماه، تعهد ۵/۱میلیون تن واردات را به انجام می‌رساندیم.

البته قرار شده است با تعاملی که با کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران صورت گرفته است و همچنین هماهنگی‌های لازم با فروشنده‌ها، به تعهدمان تا پایان مهرماه عمل کنیم. دبیر انجمن کارفرمایان صنعت سیمان درباره تعامل انجمن با دولت گفت: برای رفع مشکلات صنعت سیمان، با ارائه طرح‌ها، برنامه‌ها و راهکارها در خصوص خارج شدن صنعت سیمان از سبد حمایتی دولت، سعی کردیم مسوولان را قانع کنیم، چراکه باور داریم تنها با این راهکار است که صنعت سیمان می‌تواند از وضعیت موجود خارج شود. البته مسوولان هم بر طرح‌های ما اتفاق نظر هم دارند.

در روزهای اخیر، یکی از روزنامه‌ها از قول یکی از مصاحبه‌شونده‌ها، انجمن کارفرمایان صنعت سیمان را به نداشتن اقتدار متهم کرده بود. در حالی که در جواب این مساله باید بگویم، تعامل با دولت و داشتن منطق، خود نوعی اقتدار است، همین که ما توانسته‌ایم دولت و مسوولان را قانع کنیم که بهبود وضعیت موجود، نیازمند راهکارهایی است که در طرح‌ها و پیشنهادهای ارائه شده دیده می‌شود خود اقتدار محسوب می‌شود.

انتظاری که از دولت داریم این است که صنعت سیمان را از سبد حمایتی خارج کند. چرا که در صورت عملی شدن این طرح، پیش‌بینی می‌کنیم، صنعت سیمان از سال ۱۳۸۸ به بعد شاهد ظرفیتی بیش از ۷۲میلیون تن باشد که در آن صورت، ۱۰ تا ۱۵میلیون تن سیمان مازاد برای صادرات خواهیم داشت.