میراث شارون با وی به گور خواهد رفت

«درست در همان روزی که میان نیروهای حزب‌ا... لبنان و رژیم صهیونیستی آتش‌بس اعلام شد، پزشکان آریل شارون نخست‌وزیر سابق اسرائیل از وخامت ناگهانی شرایط جسمانی وی در بیمارستان تل‌آویو خبر دادند. این خبر بار دیگر ذهن اسرائیلی‌ها را به این موضوع مشغول کرد که همزمان با پایان عمر شارون میراث او نیز رنگ خواهد باخت.» خبرگزاری رویتر با انتشار مطلب فوق در تحلیلی آورده است: همین پارسال بود که آریل شارون به خاطر اجرای طرح عقب‌نشینی نیروهای اسرائیلی از نوار غزه، از سوی جوامع بین‌المللی مورد تقدیر قرار گرفت.

این طرح در مناطق مرزی شمال اسرائیل به طور نسبتا آرامی مسیر موفقیت را می‌پیمود و علایم و قراین از آشتی دیپلماتیک با فلسطینیان حکایت داشت، اما اکنون اسرائیل از جنگ نافرجام بر ضد مبارزان حزب‌ا... رهایی یافته و نیروهای این رژیم مجددا در نوار غزه به جنگ مشغول شده‌اند و حتی همسایگان میانه‌روی‌ عرب لب به محکومیت رژیم صهیونیستی گشوده‌اند. اوزی بنزیمن، نویسنده کتاب «شارون، یک سزار اسرائیلی» می‌گوید: چنانچه شارون از وضعیت کما خارج شود، خواهد پرسید خدای من در این مدتی که نبودم شما چه کار کرده‌اید؟

ذکر این نکته بدان جهت ضروری است که اسرائیل حتی یک جنگ را هم در کشورهای عربی همسایه خود بدون شارون نگذرانده است. وی به عنوان فردی نظامی و سیاستمدار به رشد و پرورش دکترین بازدارندگی استراتژیک رژیم صهیونیستی کمک شایانی کرده است.

منتقدان بر این باورند که پایه‌های قدرت نظامی اسرائیل به واسطه قابلیت و توانمندی نیروهای حزب‌ا... لبنان و ایستادگی در برابر حملات یک ارتش ابرقدرت متزلزل شده است. تحقیقات رسمی در خصوص نحوه اداره جنگ در لبنان می‌تواند به مقصر شناخته شدن ایهود المرت، معاون سابق شارون بیانجامد و امروز نخست‌وزیر اسرائیل برای بقای سیاسی‌اش می‌جنگد.

المرت به دنبال اعلام خبر ناتوانی شارون به علت سکته مغزی در ماه ژانویه‌ بر مسند قدرت تکیه زد. هر چند از سابقه نظامی چشمگیری که اصولا پیش‌شرط کسب قدرت در اسرائیل محسوب می‌شود، برخوردار نبود. هم چنین بعید به نظر می‌رسد که ژنرال ۷۸ساله سابق ارتش رژیم صهیونیستی بتواند بدون لطمات سیاسی سکان هدایت دولتش را ترک کند. شارون در سال ۱۹۸۲ به عنوان وزیر جنگ اسرائیل نخستین حملات بر ضد لبنان را طرح‌ریزی کرد، حملاتی که زمینه‌ساز تولد حزب‌ا... شد و درگیری‌های متعاقب آن را به وجود آورد. شارون در آن برهه با خصومت و دشمنی جامعه عرب به خاطر انجام این حملات روبرو شد. بسیاری از آوارگان فلسطینی به دست هم‌پیمانان مسیحی اسرائیل قتل عام شدند و تحقیقات دولت نشان می‌داد که وزیر دفاع سابق مسوول غیرمستقیم آن جنایات بوده، به همین دلیل مجبور به کناره‌گیری شد.

شارون طی ۲۰ سالی که از این واقعه گذشت، همواره کوشید که اذهان مردم اسرائیل را از گرفتار شدن در منجلابی شبیه ویتنام برای آمریکایی‌ها پاک سازد. این تجربه تلخ چه بسا دلیل اکراه شارون از درگیری با حزب‌ا... در دوره نخست وزیری‌اش بود. وی به خوبی می‌دانست که در صورت حمله با جنگی از دو جناح روبرو خواهد شد. با این اوصاف منتقدان بر این نکته موکدند که بهانه‌ای برای سکوت در برابر حزب‌ا... وجود نداشته است. مایکل اورن مورخ اسرائیلی می‌گوید: شارون بخش اعظمی از مسوولیت این جنگ را بر گردن دارد.

مدافعان شارون معتقدند که نخست‌وزیر سابق اسرائیل را نباید به خاطر اشتباهات دولت المرت سپربلا قرار داد. این در حالی است که کارشناسان مسایل سیاسی در خصوص واکنش فرضی شارون در برابر ربوده شدن دو سرباز اسرائیلی در تاریخ ۱۲ ژوییه دیدگاه‌های متفاوتی دارند. عده‌ای می‌گویند که اگر شارون نخست‌وزیر باقی می‌ماند، مبارزان حزب‌ا... را با سرعت و شدت بیشتری مورد حمله قرار می‌داد. برخی معتقدند که وی به هر نحوی از بروز جنگ همه جانبه و تمام عیار جلوگیری می‌کرد، اما یوری دان، روزنامه‌نگار اسرائیلی تاکید دارد که اگر شارون می‌توانست طرح‌های خود را در مورد اشغال لبنان (۲۴ سال پیش) پیش ببرد، هیچ گاه چنین بحرانی در خاورمیانه فوران نمی‌کرد.

منبع: ایسنا