کمبود آب تهران معادل ۱۰۰ شبانهروز مصرف آب تهرانیها
دنياي اقتصاد : کاهش شدید سطح منابع آب و پاییز کمبارش امسال، شرایط متفاوتی برای کشور و بهویژه استان تهران فراهم آورده و سال سختی را به لحاظ تامین مطمئن و پایدار آب رقم زده و وضعیت تامین آب را با چالش جدی مواجه کرده است. به گزارش خبرگزاری تسنیم، تهران در شرایطی به فصل پاییز و شروع سال آبی جدید وارد شده که با کسری ۳۱۴ میلیون مترمکعبی منابع آب، نسبت به سال گذشته مواجه است و پرونده سال آبی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ را در حالی میبندیم که میزان بارشهای کشور در مقایسه با متوسط بلندمدت با کاهش ۵۰درصدی مواجه بوده است؛ به طوری که ورودی سدهای تامینکننده آب تهران کاهش ۴۰درصدی داشته است.
این در حالی است که مطابق پیشبینیها امسال پاییزی کمبارش داریم و پیشبینیهای سازمان هواشناسی نیز از بارشهای کمتر از نرمال در پاییز و افزایش نیم تا دو درجهای دما در مقایسه با آمار بلندمدت در فصل پاییز حکایت دارد. از سوی دیگر بارشهای احتمالی صرفا در ارتفاعات صورت خواهد گرفت. در چنین شرایطی متوسط مصرف آب در تهران ۳ میلیارد و ۳۰۰ میلیون لیتر (معادل ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار متر مکعب) در شبانهروز است که با در نظرگرفتن این رقم، میتوان گفت تهران به میزان ۱۰۰ روز مصرف شهروندانش نسبت به سال گذشته با کمبود آب روبه رواست. بر اساس آمار موجود، هر تهرانی به طور متوسط ۲۴۰ لیتر در شبانهروز آب مصرف میکند؛ در حالی که متوسط کشوری این عدد ۲۰۰ لیتر است. از سوی دیگر هماکنون سرانه آب هر نفر در کشور حدود ۱۶۰۰ مترمکعب است؛ در حالی که این عدد برای تهرانیها تنها ۳۵۰ مترمکعب است و همین مساله موجب شده است سرانه آب در تهران حدود یکپنجم متوسط کشور باشد. همین امر باعث شده است استان تهران بعد از سیستانوبلوچستان دومین استان فقیر از نظر منابع آبی معرفی شود. جمعیت بالا و سرانه مصرف بالای آب این استان از دلایل کسب این رتبه ناخوشایند است. گذر از چنین شرایطی نیازمند اتخاذ راهکاری سریع و زودبازده است؛ کاهش مصرف، رعایت شیوههای مدیریت مصرف و پرهیز مصارف غیر ضرروی یکی از این راهکارهاست. ۱۰ درصد کاهش مصرف در هر خانوار اقدامی راهگشا در این شرایط است. این میزان کاهش بسیار ناچیز است و به هیچ عنوان لطمهای به نیازهای روزمره خانوادهها و رفاه خانواده وارد نمیکند، اما کمک زیادی به تامین آب در این روزهای بیباران خواهد بود. در این شرایط، ضروری است مصارف سایر حوزهها (غیر شرب) نظیر کشاورزی، صنعت و فضای سبز شهری مورد بازنگری جدی قرار گیرد، چرا که بخش اعظمی از مصارف آب در این حوزهها صورت میگیرد.