جدال نابرابر و حتی بدتر از آن
دنیای اقتصاد: این حتی چیزی بیشتر از «نبرد نابرابر» است و لابد برای آن باید یک تعبیر جدید پیدا کرد. باورکردنی نیست که در یک قاره، در دو کشور صاحب نفت و انرژی، این دو مدل متناقض از باشگاهداری اعمال میشود. این روزها یکی از مهمترین اخبار فوتبال آسیا مربوط میشود به حضور ماتئوس پریرا در الهلال عربستان. تیمی که ماه آینده در مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا حریف استقلال ایران است، ابتدا مارهگار، همبازی مهدی طارمی در پورتو را جذب کرد و حالا هم با استخدام پریرا به نوعی بمب نقلوانتقالاتی را منفجر کرده است.
ستاره برزیلی وستبرومویچ با مبلغ ۱۷ میلیون یورو به همراه آپشنهایی که این رقم را بیش از ۲۰ میلیون یورو میکند، به تیم الهلال منتقل شده است. این تازه غیر از دستمزد سالانه سهونیم میلیون یورویی خود پریرا است. توجه داشته باشید که کل بدهی سنگین فدراسیون فوتبال ایران به مارک ویلموتس، حتی ثلث رقم انتقال پریرا به الهلال هم نمیشود. با این حال ساختمان فدراسیون و حتی ساختمان باشگاه پرسپولیس بابت این بدهی به تاراج رفته و همین روزها است اسباب سرخها را کف خیابان بریزند! بعد استقلال که رقیب همین الهلال به شمار میرود، حتی پول هروویه میلیچ را هم ندارد که بدهد. این هیچ؛ آنها به احتمال زیاد ناچار هستند مهدی قائدی را هم در بهترین سالهای فوتبالش بفروشند تا بتوانند چالههای مالیشان را پر کنند. فقط هم قصه استقلال نیست. یک هفته نمیشود پرسپولیس محمدحسین کنعانیزادگان را از دست داده است. آنها فصل گذشته نیز پیش از فینال لیگ قهرمانان آسیا شجاع خلیلزاده را از دست دادند و پس از آن، شاهد جدایی بشار رسن بودند. این خیلی غیرمنصفانه است؛ اینکه باشگاههای ما با چنین ابزاری برابر رقبای تا دندان مسلح قرار بگیرند.