پایان کرونایی فیلم‌ساز مشهور کره
دنیای‌‌اقتصاد : کرونا در یک‌سال گذشته هنرمندان زیادی را به دام مرگ کشانده است. در این ماه‌ها هم هنرمندان ایرانی بسیاری تسلیم کرونا شدند و هم هنرمندان خارجی. جمعه شب کیم کی‌دوک کارگردان سرشناس کره‌جنوبی که یکی از مهم‌ترین فیلم‌سازان جهان به شمار می‌آمد و بار‌ها جوایز معتبری را از آن خود کرده بود به‌دلیل ابتلا به ویروس کرونا در ۵۹ سالگی جانش را از دست داد. کیم کی‌دوک که در سال ۱۹۶۰ در بونگوا واقع در کره‌جنوبی به دنیا آمده بود، خودش را به‌عنوان سازنده فیلم‌های هنری درجه یک و اغلب تیره و بحث برانگیز جا انداخت که در فستیوال‌های بین‌المللی بسیار دیده شدند. نخستین ساخته این کارگردان فیلم «کروکودیل» محصول سال ۱۹۹۶ بود که در کره با واکنش‌های خوبی مواجه شد و در فستیوال‌های اروپایی به نمایش درآمد.
فیلم «جزیره» سال ۲۰۰۰ او به‌خاطر خشونت شدید و محتوای تیره‌اش شناخته شد. این روند در تمام آثار او دیده می‌شود و در این فیلم هم این کارگردان از صحنه‌هایی از خشونت علیه حیوانات که به گفته خودش واقعی بودند، استفاده کرده است.
این فیلم در کره با واکنش‌های منفی مواجه شد؛ اما در سطح بین‌المللی سروصدا کرد و مخصوصا در فستیوال ونیز باعث شد حال چند نفر به هم بخورد و غش کنند. این فیلم در فستیوال‌های تورنتو و ساندنس هم پخش شد و در سطح بین‌المللی توزیع شد.
البته این فیلم به‌خاطر طبیعت محتوایش نتوانست در بریتانیا اجازه پخش بگیرد. اما شاید فیلمی که بیشتر از همه به خوبی از آن یاد می‌شود «بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار» محصول سال ۲۰۰۳ باشد که داستان یک صومعه بودایی را تعریف می‌کند که در جنگلی آرام روی یک دریاچه شناور است. این فیلم نقدهای بسیار درخشانی دریافت کرد و در آمریکا هم روی پرده رفت.
فیلم «دختر بخشنده» سال ۲۰۰۴ او در برلیناله نمایش داده شد و توانست جایزه خرس طلایی را از آن خود کند. در همان سال فیلم «۳- آهن» این کارگردان جایزه شیر نقره‌ای ونیز را از آن خود کرد.
کیم همچنین در کن به موفقیت دست پیدا کرد و پس از نمایش فیلم «نفس» در سال ۲۰۰۷ در بخش رقابتی، او توانست با فیلم «آریرانگ» در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه نگاه ویژه این فستیوال شود. او در سال ۲۰۱۲ به ونیز برگشت و جایزه شیر طلایی را برای «پیتا» به خود اختصاص داد.
کیم کی‌دوک درحالی‌که این روزها در لتونی به سر می‌برد، به کرونا مبتلا شد.این فیلم‌ساز به این کشور بالتیک رفته بود تا خانه‌ای آنجا بخرد و مجوز سکونت دریافت کند اما زندگی‌اش به پایان رسید.
